Godina izdanja: 1991
ISBN: 343
Oblast: Borbeni avioni
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Jakov Lovrić
Izdavač: Vojnoizdavački i novinski centar (VINC), Beograd
Godina: 1991
Obim: 601 str.

U donjem delu knjige, na 2 stranice, se vidi manja fleka, što je prikazano na fotografiji. No big deal, ne utiče na čitljivost teksta.

„Elektronska oprema i naoružanje savremenog borbenog aviona“ je vojnostručno delo autora Jakova Lovrića, objavljeno 1991. godine. Knjiga je štampana u okviru prestižne biblioteke „Savremena vojna misao“ (knjiga broj 199) i predstavlja jedan od najiscrpnijih domaćih priručnika u oblasti vojne avijacije, elektronike i integrisanih borbenih sistema.

Iako je knjiga izdata neposredno pre tehnološke eksplozije u oblasti digitalne avionike krajem 1990-ih, ona detaljno pokriva teorijske osnove i praktična rešenja koja su definisala borbene avione 4. generacije (poput MiG-29, Su-27, F-16, F-15 i Mirage 2000).

U njoj su detaljno obrađeni ključni segmenti vazduhoplovne tehnike tog vremena:
- Radarski i optoelektronski sistemi: Principi rada impulsnih i doplerskih radara, zahvat ciljeva u vazduhu i na zemlji, kao i rani infracrveni sistemi za osmatranje i praćenje (IRST).
- Sistemi za upravljanje vatrom (SUV): Kako se podaci sa senzora objedinjuju i pretvaraju u parametre za lansiranje raketa ili dejstvo topom.
- Elektronsko ratovanje (ERE): Sistemi za rano upozorenje od radarskog ozračenja (RWR), aktivni ometači i izbacivači mamaca (baklje i dipoli).
- Savremeno avio-naoružanje: Konstrukcija, vođenje i taktika upotrebe raketa vazduh-vazduh (sa samonavođenjem na toplotni izvor ili radarski vođene), raketa vazduh-zemlja, vođenih bombi i vazduhoplovnih topova.

Knjiga je danas izuzetno cenjena među maketarima, vojnim entuzijastima i kolekcionarima stručne literature jer pruža dubok tehnički uvid u sisteme koji su i dalje u operativnoj upotrebi u mnogim armijama sveta.

Tokom 1980-ih godina Jakov Lovrić je imao čin potpukovnika JNA. Kasnije je unapređen u čin pukovnika. Bio je aktivan saradnik prestižnog stručnog časopisa „Vojno delo“, koji je izdavao Generalštab. Tamo je objavljivao kompleksne analize i metodološke prilaze razvoju sistema odbrane.

Proučavao je tehničko-tehnološke prodore u elektronici, protivelektronska dejstva letelica (metode ometanja) i načine na koje avijacija može da savlada neprijateljske sisteme PVO. Napisao je još jedno kapitalno stručno delo pod nazivom „Vazduhoplovna meteorologija“ (objavljeno 1988. godine u izdanju VINC-a). Ova knjiga je bila zvanični udžbenik za obuku vojnih pilota i navigatora. Autor je i stručne publikacije „Mogućnosti i ograničenja izviđanja i osmatranja“. U svojim radovima se posebno bavio procenom klimatskih, hidroloških i fenoloških karakteristika terena na nivou operativno-strategijskih komandi.