Godina izdanja: Ostalo
ISBN: Ostalo
Autor: Domaći
Oblast: Slikarstvo
Jezik: Srpski

Dragisa Trifkovic - Stari Zvornik

SIZ kulture, Zvornik, 1985.
Mapa se sastoji od 15 grafika/reprodukcija crteza sa temom starog Zvornika. Mapi nedostaje deo zadnje korice, dok su unutrasnja korica i crtezi odlicno ocuvani.
IZUZETNO RETKO!

Dragiša Trifković (Tuzla 7. 4. 1912. - 8. 9. 2000. Tuzla), bio je jugoslavenski i bosanskohercegovački pedagog, vajar, grafičar i likovni umjetnik. [1]
Biografija i karijera
Dragiša Trifković - Mitraljezac, bronza, 1961.

U Tuzli je završio osnovnu i građansku školu, a od 1936. pohađa Državnu umjetničku školu u Beogradu, u klasi profesora Petra Palavićinija. Slikanjem i vajanjem bavi se od najmlađih dana, u početku kod oca soboslikara, a kasnije kod kipara Franje Ledera. Početak Drugog svjetskog rata dočekuje u Tuzli, gdje s bratom Boškom ilegalno radi u NOP-u, a zatim u Beogradu. Od 1944. radi u Propagandnom odsjeku za kulturu i umjetnost u Tuzli, koji su vodili akademski slikari Ismet Mujezinović i Vojo Dimitrijević, a tu su radili i akademski kipari Franjo Leder i Anto Matković. Svoj radni vijek Dragiša Trifković provodi u Tuzli, gdje se pored vajarstva bavi i pedagoškim radom. Bio je nastavnik likovnog obrazovanja u Gimnaziji, Učiteljskoj školi i Osmogodišnjoj školi `Aleksa Šantić`. Nakon otvaranja izložbenog paviljona u Tuzli (kasnije Međunarodna galerija portreta) bio je njegov prvi direktor. Sa ovog radnog mjesta odlazi u penziju. Tvorac je grba grada Tuzle. Također, po njegovoj ideji, zajedno sa Ahmetom Šehićem (koji je uradio reljef) i Salihom Žunićem (makete objekata). Površina makete je 9 m2, čija izrada je trajala nekoliko mjeseci. Trifković je bio pasionirani kolekcionar različite foto–dokumentacije i pisane građe iz prošlosti Tuzle i njene okoline. Ona mu je poslužila da napiše i objavi seriju od pet knjiga pod nazivom `Tuzlanski vremeplov`. Autor je velikog broja vajarskih radova, reljefa, statua, poprsja, spomenika, bisti i plaketa. Mnogi spomenici, čiji je autor, nalaze se u Tuzli i drugim mjestima tuzlanske regije. Izbijanje rata u Bosni i Hercegovini aprila 1992. dočekao je van Tuzle. Vajarska tehnika mu je bila modeliranje u glini i izlivanje pomoću gipsanog kalupa u model. Više modela izliveno je u patinirani gips ili u bronzu. Uz posredovanje i pomoć Međunarodnog crvenog krsta vraća se u rodni grad. Po povratku kući nastavlja sa aktivnim radom. Godine 1996. s tri vajarska rada, učestvuje na jubilarnoj likovnoj izložbi Udruženja likovnih umjetnika Bosne i Hercegovine u Sarajevu i izložbama Udruženja likovnih umjetnika Tuzlanskog kantona 1996. i 1997. Tokom svoje dugogodišnje karijere izlagao je na 17 samostalnih i više od 50 kolektivnih izložbi u Bosni i Hercegovini, bivšoj Jugoslaviji i inostranstvu. Učestvovao je na šest velikih saveznih - jugoslovenskih izložbi (1962, 1966, 1971, 1975, 1976 i 1981). Zadnjih godina života izlagao je sa umjetnicima iz Tuzle na kolektivnim izložbama u Francuskoj, Češkoj i rodnoj Tuzli.

Za svoje dugogodišnje stvaralaštvo i aktivan rad na polju likovne umjetnosti, kulture i prosvjete dobitnik je niza različitih društvenih priznanja i nagrada. Umro je u 8. septembra 2000. u Tuzli. [1]