ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 2007
Autor: Domaći
Oblast: Poezija
Jezik: Srpski

Izbor i predgovor: Vladimir Jagličić
Izdavač: Književni klub Katarina Bogdanović, Kragujevac
Godina: 2007
Obim: 422 str.
Tiraž: 300

„Pevači usnule prestonice“ je poznata antologija koja donosi obuhvatan pregled dva veka poezije kragujevačkih pesnika. Ovu značajnu zbirku priredio je istaknuti srpski pesnik i književnik Vladimir Jagličić, a objavljena je u Kragujevcu.

Naslov knjige nosi snažnu simboliku jer se termin „usnula prestonica“ odnosi na grad Kragujevac, koji je bio prva prestonica moderne Srbije (od 1818. do 1841. godine). Kroz ovu knjigu, Jagličić je sabrao i sačuvao od zaborava poetske glasove („pevače“) koji su stvarali u ovom istorijskom i kulturnom centru Šumadije tokom dvesta godina.

U antologiji su zastupljeni brojni kragujevački autori različitih generacija, među kojima su i stvaraoci poput Zorana Spasojevića, Nade Petrović, Slavimira Zelenkapića i mnogih drugih koji su obeležili zavičajnu i nacionalnu književnu scenu.




Vladimir Jagličić (1961–2021) bio je istaknuti srpski pesnik, prozaista, prevodilac, esejista i književni kritičar, čiji je rad neraskidivo vezan za Kragujevac i kulturnu panoramu Šumadije. Važio je za jednog od najplodnijih i najautentičnijih glasova svoje generacije, sa preko stotinu objavljenih i priređenih knjiga.

Rođen je 4. novembra 1961. godine u učiteljskoj porodici u selu Gornja Sabanta nadomak Kragujevca. U Kragujevcu je završio Prvu gimnaziju i diplomirao na Pravnom fakultetu.

Radio je kao novinar-reporter u kragujevačkom listu „Svetlost“, a bio je i urednik ili član redakcije u uticajnim časopisima kao što su Pogledi, Književne novine, Koraci i Lipar.

Od 2004. do 2011. godine bio je direktor Spomen-parka „Kragujevački oktobar“, gde je pokrenuo značajnu umetničku manifestaciju „Bdenje“. Kasnije je radio kao bibliotekar i urednik izdanja u Narodnom muzeju u Kragujevcu. Preminuo je 7. aprila 2021. u 60. godini života.

Jagličić je bio podjednako uspešan u više književnih rodova:
• Poezija: Objavio je na desetine zbirki pesama (uključujući Izvan uma, Tamni vrt, Usamljeni putnik, Srbija zemlja, Predgrađe horizonta). Njegova poema „Knjiga o zločinu“ izvedena je na Velikom školskom času 2000. godine.
• Proza: Napisao je pet romana (Starac sa Pivare, Holenderi, Mesojeđe, Svetlosti očiju i Pacov) i preko 300 kratkih priča.
• Prevodilački rad: Izuzetno je cenjen njegov rad na prevođenju ruske poezije i proze (posebno dela Varlama Šalamova), a prevodio je i sa francuskog, engleskog i nemačkog jezika. Zbog toga je bio veoma poštovan među ruskim književnim krugovima i smatran jednim od najprevođenijih srpskih pesnika na ruski jezik.

Za svoj rad dobio je niz prestižnih nacionalnih priznanja:
• Nagradu „Miloš Crnjanski“
• Nagradu „Branko Miljković“
• Zmajevu nagradu Matice srpske
• „Žičku hrisovulju“ za sveukupno pesničko delo

Kritičari su njegovo pisanje često opisivali kao „lirsku mitopeju Šumadije“, naglašavajući njegovu duboku vezu sa zavičajem, istorijom i sudbinom sopstvenog naroda, uvek prožetu brigom za običnog čoveka.