Godina izdanja: 1991
ISBN: 351
Jezik: Nemački
Oblast: Skulptura
Autor: Strani

Izdavač: Christoph Brockhaus, Gottlieb Leinz (Stadt Duisburg)
Jezik: Nemački
Godina: 1991
Obim: 408 str.

Katalog zbirke „Skulpturen: Wilhelm Lehmbruck Museum Duisburg“ iz 1992. godine je detaljan naučni pregled i referentna knjiga o kolekciji moderne plastike i radovima čuvenog nemačkog vajara Vilhelma Lembruka.

Knjiga predstavlja ključni naučni katalog celokupnog fonda skulptura Lehmbruck Museum-a. Ova publikacija služi kao stručni vodič kroz jednu od najvažnijih evropskih zbirki moderne umetnosti.

Veliki deo knjige posvećen je skulpturama samog Vilhelma Lembruka (1881–1919), jednog od najvažnijih vajara klasične moderne i ekspresionizma. Katalog donosi detaljne podatke o njegovim kultnim radovima, kao što su „Kniende“ (Klečeća žena) i „Der Gestürzte“ (Pali čovek).

Pored Lembruka, knjiga dokumentuje remek-dela svetskih umetnika koja se nalaze u muzeju. To uključuje radove velikana kao što su Alberto Đakometi, Pablo Pikaso, Ogist Roden, Salvador Dali i Jozef Bojs.

Svaka kapitalna skulptura u katalogu ima prateći tekst sa istorijatom nastanka, poreklom (provenijencom), dimenzijama, materijalom (bronza, mermer, gips) i stručnim komentarom kustosa. Knjiga sadrži bogat vizuelni materijal u vidu crno-belih i fotografija u boji koje prikazuju skulpture iz različitih uglova kako bi se dočarao njihov trodimenzionalni prostor. Izdata je u većem formatu (kvadratni tvrdi povez / četvrtina), što je standard za monografije i kataloge umetnosti.


Vilhelm Lembruk (Wilhelm Lehmbruck, 1881–1919) je jedan od najvažnijih nemačkih vajara klasične moderne i ekspresionizma. Njegov rad je napravio radikalan preokret u modernoj skulpturi tako što je tradicionalni prikaz ljudskog tela zamenio izduženim, melanholičnim i duboko emotivnim figurama koje prenose unutrašnja psihološka stanja.

Rođen je u Duisburgu u radničkoj porodici. Studirao je na prestižnoj Umetničkoj akademiji u Diseldorfu (Kunstakademie Düsseldorf), gde je stekao čvrstu klasičnu osnovu. Preseljenje u Pariz predstavlja prekretnicu u njegovoj karijeri. Tamo dolazi u kontakt sa velikanima kao što su Ogist Roden, Amadeo Modiljani i Aleksandar Arhipenko. Pod njihovim uticajem napušta akademizam i razvija svoj prepoznatljiv stil. Tokom Prvog svetskog rata radio je u vojnoj bolnici u Berlinu. Užasi rata i patnja vojnika duboko su ga traumatizovali, što je drastično promenilo njegovu umetnost. Godine 1916. beži od rata u Cirih, gde stvara svoja najmračnija i najpotresnija dela. Iako je 1919. godine izabran za člana Pruske akademije umetnosti u Berlinu i doživeo veliki uspeh, teška depresija i ratne traume navele su ga da iste godine izvrši samoubistvo u svojoj 38. godini.

Njegove ljudske figure imaju neprirodno duge udove i vratove, što naglašava ranjivost, tugu i produhovljenost. Za razliku od antičkih skulptura koje slave fizičku snagu i savršenstvo, Lembrukove skulpture su introvertne – glave su im često pognute, a gestovi zatvoreni i zamišljeni. Kroz svoja dela uspeo je da prikaže univerzalni bol čovečanstva tog vremena, zbog čega se smatra pionirom moderne egzistencijalne umetnosti.

Najpoznatija remek-dela:
- „Kneeling Woman“ (Klečeća žena, 1911): Njegov prvi veliki uspeh iz pariskog perioda. Skulptura odiše elegancijom, smirenošću i melanholijom, a čuveni kritičari su je proglasili stubom nemačkog ekspresionizma.
- „The Fallen Man“ (Pali čovek / Pali borac, 1915/16): Nastala kao direktna reakcija na Prvi svetski rat. Prikazuje pognutog, puzajućeg i potpuno slomljenog nagog vojnika na samrti. Ovo delo je sušta suprotnost tradicionalnim herojskim ratnim spomenicima.
- „Seated Youth“ (Mladić koji sedi, 1916): Figura mladića u dubokoj kontemplaciji i očaju, koja simbolizuje izgubljenu generaciju stradalu u ratu.

Nakon Lembrukove smrti, nacistički režim je 1937. godine njegovu umetnost proglasio „degenerisanom umetnošću“ (Entartete Kunst). Njegova remek-dela su nasilno uklonjena iz nemačkih muzeja, a skulptura „Kneeling Woman“ bila je izložena na ozloglašenoj nacističkoj izložbi u Minhenu sa ciljem da bude ismejana. Danas je njegova istorijska uloga u potpunosti rehabilitovana, a Lehmbruck Museum u Duisburgu čuva najveću zbirku njegovih radova na svetu.