ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1980
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Spolja kao na fotografijama, unutra u rednom i čistom stanju.

Autor - osoba Каверин, Вениамин Александрович, 1902-1989 = Kaverin, Venijamin Aleksandrovič, 1902-1989
Naslov Tanjina mladost / Venijamin Kaverin ; preveo Nikola Tomičić ; [ilustracije i nacrt korica Dragutin Nježić]
Jedinstveni naslov ǂМолодость ǂТани. srpski jezik
Vrsta građe roman
Ciljna grupa omladinski, iznad 14 godina (M)
Jezik srpski
Godina 1980
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Prosveta : Delta press, 1980
Fizički opis 299 str. ; 21 cm
Drugi autori - osoba Tomičić, Nikola, prevodilac (prevodilac)
Zbirka Klasična dela omladinske književnosti : KADOK ; ǂkolo ǂ2, ǂknj. ǂ11
(Karton)
Napomene Prevod dela: Молодость Тани
Tiraž 8.000.

Tanjina mladost (Молодость Тани) Venijamina Kaverina predstavlja omladinsko izdanje, odnosno početni deo njegovog poznatog romana Otvorena knjiga. U pojedinim ruskim izdanjima ovaj deo objavljivan je i pod naslovom Mladost ili Tanjina mladost. U središtu priče nalazi se odrastanje Tatjane Tanje Vlasenkove, buduće lekarke i naučnice, čiji se životni put razvija kroz brojne porodične, društvene i lične teškoće.
Roman počinje u malom provincijskom gradu u Rusiji, početkom 20. veka. Radoznala i samostalna devojčica Tanja slučajno biva ranjena, posle čega dospeva u kuću obrazovane porodice Lvov. Susret sa tim ljudima menja njen život. Poseban uticaj na nju ima lekar Pavel Petrovич, koji uočava njenu bistrinu, podstiče je da uči i otkriva joj svet medicine i prirodnih nauka. Zahvaljujući njegovoj pomoći, Tanja počinje sistematski da se obrazuje i postepeno pronalazi svoj životni poziv.
Kaverin prati sazrevanje junakinje od nemirnog i ponekad naglog deteta do odlučne mlade žene. Tanja mora da savlada materijalnu oskudicu, nerazumevanje okoline, porodične sukobe i ograničenja koja tadašnje društvo postavlja pred devojke. Njena želja za znanjem nije prikazana samo kao lična ambicija, već kao duboka potreba da svojim radom bude korisna ljudima.
Važan deo romana čine Tanjini odnosi sa članovima porodice Lvov, naročito sa braćom Andrejem i Mitjom. Prijateljstvo, mladalačke simpatije, nesporazumi i razočaranja razvijaju se uporedo sa njenim intelektualnim sazrevanjem. Kaverin junake ne deli jednostavno na dobre i loše: njihove postupke određuju slabosti, sujeta, ljubomora, strah i okolnosti u kojima žive.
Mladost Tanje jeste roman o odrastanju, ali i priča o rađanju naučnog poziva. Tanjina zainteresovanost za medicinu i biologiju postepeno prerasta u životno opredeljenje. U celovitom romanu Otvorena knjiga ona će postati mikrobiološkinja Tatjana Vlasenkova i učestvovati u istraživanjima koja vode otkriću novog leka, prepoznatljivog kao književna paralela razvoju antibiotika. Lik glavne junakinje delimično je nadahnut životom sovjetske mikrobiološkinje Zinaide Jermoljeve.
Knjiga govori o upornosti, radu, obrazovanju, odgovornosti i vernosti sopstvenom pozivu. Avanturistički i melodramski elementi čine je pristupačnom mlađim čitaocima, dok prikaz naučnog rada, etičkih dilema i društvenih sukoba delu daje širi značaj. Kaverin naročito naglašava da pravi uspeh ne zavisi samo od dara, već od discipline, moralne čvrstine i spremnosti da se istraje uprkos neuspesima.

Venijamin Aleksandrovič Kaverin bio je ruski i sovjetski književnik, romanopisac, pripovedač, dramski pisac, scenarista i memoarista. Rođen je 19. aprila 1902. godine u Pskovu, kao Venijamin Abeljevič Zilber, a umro je 2. maja 1989. godine u Moskvi. Poticao je iz obrazovane i muzikalne porodice. Njegov otac bio je vojni kapelnik, a majka pijanistkinja. Stariji brat Lav Zilber postao je poznati mikrobiolog, imunolog i jedan od istaknutih sovjetskih virusologa.
Školovao se u Pskovskoj gimnaziji, a potom je studirao u Moskvi i Petrogradu. Završio je Institut živih istočnih jezika, na odseku za arabistiku, 1923. godine, kao i istorijsko-filološki fakultet Lenjingradskog univerziteta 1924. godine. Bavio se proučavanjem ruske književnosti 19. veka, a 1929. odbranio je disertaciju o književniku i novinaru Osipu Senkovskom.
Književni pseudonim Kaverin preuzeo je prema Petru Pavloviču Kaverinu, husaru i prijatelju Aleksandra Puškina, pomenutom u romanu u stihovima Evgenije Onjegin. Na početku književne karijere pripadao je grupi „Serapionova braća“, u kojoj su bili i Mihail Zoščenko, Konstantin Fedin, Nikolaj Tihonov i drugi značajni pisci. Važnu ulogu u njegovom književnom razvoju imao je Jurij Tinjanov, književni istoričar i pisac, koji mu je bio prijatelj, učitelj i kasnije rođak.
Prve priče objavio je početkom dvadesetih godina. Njegova rana dela odlikuju fantastični zapleti, groteska i uticaj ruskih formalista. Kasnije se približio realističkoj prozi, ali je zadržao sklonost ka neobičnim zapletima, misteriji, pustolovini i dinamičnoj kompoziciji.
Najpoznatije Kaverinovo delo jeste avanturistički roman Dva kapetana, pisan između 1936. i 1944. godine. Roman prati život Sanje Grigorjeva, njegovu potragu za istinom o nestaloj polarnoj ekspediciji i njegovu ljubav prema Katji Tatarinovoj. Delo je steklo ogromnu popularnost, više puta je ekranizovano, a Kaverin je za njega 1946. godine dobio Staljinovu nagradu drugog stepena.
Drugo njegovo veliko delo jeste roman-trilogija Otvorena knjiga, nastajala u više verzija od kraja četrdesetih do osamdesetih godina. U njoj je prikazan razvoj Tatjane Vlasenkove od siromašne provincijske devojčice do priznate naučnice. Roman govori o naučnom istraživanju, odgovornosti naučnika, borbi protiv karijerizma i birokratije, ali i o ljubavi, prijateljstvu i ličnim žrtvama.
Tokom Drugog svetskog rata Kaverin je radio kao ratni dopisnik na Severnoj floti. Boravak među mornarima i oficirima pružio mu je materijal za drugi deo romana Dva kapetana, kao i za brojne ratne reportaže, priče i kasnija književna dela. Za svoj ratni rad odlikovan je Ordenom Crvene zvezde.
Kaverin je bio poznat i po građanskoj hrabrosti. Odbio je da učestvuje u javnoj osudi Borisa Pasternaka, podržao je progonjene pisce Andreja Sinjavskog i Julija Danijela i zauzimao se za objavljivanje dela Aleksandra Solženjicina. Uprkos pritiscima, nastojao je da sačuva književnu i moralnu samostalnost.
Među njegovim značajnijim delima nalaze se romani i proze Devet desetina sudbine, Skandalista ili Večeri na Vasiljevskom ostrvu, Umetnik je nepoznat, Ispunjenje želja, Dva kapetana, Otvorena knjiga, Nepoznati prijatelj, Dvostruki portret, Pred ogledalom i Nauka rastanka. Pisao je i bajke, drame, književne studije, eseje i memoarsku prozu.
Venijamin Kaverin pripada piscima koji su uspešno spojili pustolovni zaplet sa ozbiljnim moralnim, društvenim i intelektualnim pitanjima. Njegova dela odlikuju zanimljiva radnja, jasno izgrađeni likovi, vera u obrazovanje i nauku i stalna tema čovekove dužnosti da ostane veran istini i sopstvenom životnom pozivu.

MG P60 (NS)