ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 918
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju!

Knjiga „Dnevnik 1973–1983“ protoprezvitera Aleksandra Šmemana predstavlja jedno od najznačajnijih dela savremene pravoslavne literature. Reč je o intimnim zapisima istaknutog teologa i dugogodišnjeg dekana Akademije Svetog Vladimira u Njujorku, koje je porodica pronašla u njegovom stolu tek nakon njegove smrti, 13. decembra 1983. godine.



Dnevnik nudi jedinstven i neverovatno iskren uvid u unutrašnji život jednog od najvećih hrišćanskih mislilaca 20. veka. Glavne teme obuhvataju:Kritika „religijskosti“: Otac Aleksandar pravi oštru razliku između žive vere u Hrista i krute, formalne religioznosti (birokratije, ritualizma i crkvenih spletki) koja često guši suštinu Crkve.Svedočanstvo o vremenu: Kao ruski emigrant rođen u Parizu koji je život proveo u Americi, on komentariše zapadnu kulturu, sekularizam, ali i rusku emigraciju i sudbinu pravoslavlja u modernom svetu.Svakodnevne borbe: Zapisi otkrivaju njegove lične sumnje, umor od administrativnih obaveza na fakultetu, ali i duboku, neprestanu radost prema Božijoj tvorevini, porodici i liturgiji.Književni osvrti: Strastveni čitalac, Šmeman u dnevniku deli svoje misli o svetskoj literaturi, poeziji i filozofiji (naročito o ruskoj književnosti).



Protoprezviter dr Aleksandar Šmeman (Talin, 13. septembar 1921 — Njujork, 13. decembar 1983)[1] je bio sveštenik Pravoslavne crkve u Americi, ubraja se u red čuvene plejade pravoslavnih ruskih mislilaca i slovi za neodstupnog bogoslova Pravoslavlja i misionara Crkve 20. veka.[2]

Život
Aleksandar Šmeman se rodio u gradu Revelju (tako rusi nazivaju Talin) u aristokratskoj porodici ruskih emigranata. Deda mu je bio poslanik Državnog saveta Ruske Imperije, a otac oficir garde Ruske imperatorske armije.

U ranim godinama detinjstva njegova porodica se preselila iz Estonije u Francusku, gde je i ostao sve do svog konačnog odlaska u Ameriku.

Prvo obrazovanje započeo je najpre u ruskoj vojnoj školi u Versaju iz koje potom prelazi u gimnaziju, a kasnije nastavlja studije u francuskom liceju i na Pariskom univerzitetu. Godine Drugog svjetskog rata i period nemačke okupacije Francuske, bilo je vreme njegovog presudnog opredeljenja za bogoslovske studije na ruskom Bogoslovskom institutu Svetog Sergija u Parizu (1940—1945). Tokom petogodišnjih studija prevashodno se posvećuje izučavanju crkvene istorije, iz koje, po samom završetku, i postaje predavač. Temom iz oblasti liturgijskog bogoslovlja stiče zvanje doktora bogoslovskih nauka. Oženio se 1943. a rukopoložen u čin sveštenika 1946. godine.

Godine 1951. odlazi u Ameriku i pridružuje se kolektivu akademije Svetog Vladimira u Njujorku, koju je tada gradio jedan od najuticajnijih pravoslavnih bogoslova 20. veka, otac Georgije Florovski. Od 1962. otac Aleksandar, dolazi na položaj dekana i tu ostaje sve do svoje smrti 13. decembra 1983. godine.

Dela
Objavljen je veći broj knjiga i članaka protoprezvitera dr Aleksandra Šmemana. Osnovna bibliografija:

Crkva i crkveno ustrojstvo (1949)
Istorijski put Pravoslavlja (1954)
Uvod u liturgičko bogoslovlje (1961)
Za život sveta - Svete Tajne i Pravoslavlje (1963)
Krajnja pitanja - antologija ruske religijske misli (1965)
Veliki post - hodočašće ka Pashi (1969)
Liturgija i život - eseji o hrišćanskom uzrastanju kroz liturgijsko iskustvo (1974)
Vodom i Duhom - liturgijska studija o Krštenju (1974)
Crkva, svet misija - razmišljanja o Pravoslavlju na zapadu (1979)
Evharistija - Tajna Carstva (1984)
Nedeljne besede - o veri i otkrovenju, crkvena godina, poštovanje Majke Božije (1989)
Liturgija i predanje (1994)