ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1967
Jezik: Srpski
Autor: Strani
Oblast: Urbanizam

Građevinska knjiga 1967 175 strana : ilustrovano

odlična očuvanost

Siteova knjiga je jedno od temeljnih dela moderne teorije urbanizma. Autor kritikuje tada sve rasprostranjeniji način planiranja gradova zasnovan na pravilnim mrežama ulica, geometrijskim osama i funkcionalnom rasporedu, a kao alternativu proučava istorijske evropske gradove.

Za Sitea grad nije samo tehnički sistem saobraćaja i parcela već pre svega prostorna i umetnička celina. Njega zanimaju način na koji ulice oblikuju trgove, kako zgrade stvaraju zatvorene ili poluzatvorene prostore i kako čovek doživljava gradski ambijent.

Glavne ideje

1. Grad kao umetničko delo
Urbanizam treba da vodi računa o vizuelnom i prostornom doživljaju grada, a ne samo o saobraćaju, higijeni i tehničkim potrebama.

2. Istorijski grad kao uzor
Site analizira srednjovekovne i renesansne gradove i pokazuje da njihova nepravilnost često proizvodi harmonične i slikovite urbane prostore.

3. Trg kao centralni prostor grada
Posebno proučava:

odnos trga i okolnih zgrada,
proporcije,
položaj crkava i javnih građevina,
zatvaranje prostora,
vizure,
položaj spomenika.

4. Kritika pravolinijskog urbanizma
Previše pravilna mreža ulica i veliki otvoreni prostori mogu, prema Siteu, dovesti do monotonije i gubitka prostornog karaktera.

5. Čovekova perspektiva
Grad treba posmatrati iz perspektive pešaka. Važno je šta čovek vidi dok se kreće ulicom i trgom, a ne samo kako grad izgleda na planu.

Ključni koncept

Siteov pristup može se sažeti formulom:

istorijski grad → prostorna analiza → vizuelni doživljaj → umetničko oblikovanje grada

Ključne reči

Kamilo Site, urbanizam, gradogradnja, gradski trg, ulica, javni prostor, urbana forma, perspektiva, vizura, proporcija, kompozicija, istorijski grad, srednjovekovni grad, renesansni grad, nepravilnost, slikovitost, pešački prostor, spomenici, urbanistička kompozicija, estetika grada.

Značaj

Sitte je snažno uticao na razvoj urbanističke teorije krajem XIX i početkom XX veka. Njegova kritika uniformnog, geometrijskog planiranja otvorila je pitanje doživljaja prostora i umetničke kompozicije grada.

Za proučavanje arhitekture veoma je korisno povezati Sittea sa Sigfridom Gidionom, Brankom Maksimovićem, Branislavom Kojićem i Božidarom Petrovićem: Site prvenstveno proučava urbanu prostornu kompoziciju, dok Kojić i Petrović mnogo više pažnje posvećuju arhitekturi, naselju i odnosu tradicionalnog i savremenog graditeljstva.