ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 906 / 920
Oblast: Arhitektura
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Spoljašnjost kao na fotografijama, unutrašnjost u dobrom i urednom stanju! Nekoliko recenica podvuceno obicnom grafitnom olovkom, nista starsno! Sve osatlo uredno!

Naslov „Arhitektura iz ugla umetnosti, običaja i zakonodavstva“ (izvorno fr. L`Architecture considérée sous le rapport de l`art, des mœurs et de la législation) predstavlja kapitalno teorijsko delo iz 1804. godine čiji je autor slavni francuski arhitekta i vizionar Klod-Nikola Ledu (Claude-Nicolas Ledoux).Ova knjiga ne posmatra arhitekturu samo kao tehniku gradnje, već kao ključni instrument za oblikovanje novog, idealnog društva i moralnu obnovu čovečanstva. Kroz ova tri stuba, Ledu postavlja temelje za takozvanu „govornu arhitekturu“ (architecture parlante), gde zgrade svojim oblikom direktno komuniciraju svoju svrhu i društvenu ulogu. Čista geometrija i simbolizam Ledu je bio jedan od glavnih predstavnika radikalnog neoklasicizma. Za njega umetnost u arhitekturi nije značila pretrpavanje detaljima i ukrasima, već povratak elementarnim oblicima.


Claude-Nicolas Ledoux (francuski izgovor: [klod nikɔla lədu]; 21. ožujka 1736. – 18. studenog 1806.) bio je jedan od najranijih predstavnika francuske neoklasične arhitekture. Svoje znanje arhitektonske teorije koristio je za projektiranje ne samo domaće arhitekture već i urbanističkog planiranja; kao posljedica svog vizionarskog plana za Idealni grad Chaux, postao je poznat kao utopista.[1] Njegova najveća djela financirala je francuska monarhija i počela su se doživljavati kao simboli starog režima, a ne utopije. Francuska revolucija ometala je njegovu karijeru; velik dio njegovog rada uništen je u 19. stoljeću. Godine 1804. objavio je zbirku svojih dizajna pod naslovom Arhitektura u odnosu na umjetnost, moral i zakonodavstvo.[2] U ovoj knjizi iskoristio je priliku da revidira svoje ranije dizajne, čineći ih rigoroznije neoklasičnima i modernima. Ova revizija iskrivila je točnu procjenu njegove uloge u evoluciji neoklasične arhitekture.[3] Njegovo najambicioznije djelo bila je nedovršena Kraljevska solana u Arc-et-Senansu, idealističkom i vizionarskom gradu koji pokazuje mnoge primjere govoreće arhitekture.[4] S druge strane, njegovi radovi i narudžbe uključivali su i svakodnevniju arhitekturu poput otprilike šezdeset raskošnih naplatnih vrata oko Pariza u Zidu Opće porezne farme.

Biografija
Ledoux je rođen 1736. u Dormans-sur-Marneu, kao sin skromnog trgovca iz Champagne. U ranoj dobi njegova majka, Francoise Domino, i kuma, Francoise Piloy, poticale su ga da razvija svoje crtačke vještine. Kasnije je opatija Sassenage financirala njegov studij u Parizu (1749. – 1753.) na Collège de Beauvais, gdje je pohađao tečaj klasike. Nakon što je napustio Collège, sa 17 godina, zaposlio se kao graver, ali četiri godine kasnije počeo je studirati arhitekturu pod mentorstvom Jacquesa-Françoisa Blondela, prema kojem je zadržao cjeloživotno poštovanje.

Zatim se školovao kod Pierrea Contanta d`Ivryja, a upoznao je i Jean-Michela Chevoteta. Ova dva eminentna pariška arhitekta projektirala su u suzdržanom francuskom rokoko stilu, poznatom kao `Louis`. Međutim, pod mentorstvom Contanta d`Ivryja i Chevoteta, Ledoux se upoznao i s klasičnom arhitekturom, posebno s hramovima Paestuma, koji su, uz Palladijeva djela, uvelike utjecali na njega.

Dva majstora arhitekta upoznala su Ledouxa sa svojom bogatom klijentelom. Jedan od Ledouxovih prvih šefova bio je baron Crozat de Thiers, iznimno bogati poznavatelj koji ga je naručio da preuredi dio njegove raskošne gradske kuće na Place Vendôme. Drugi klijent kojeg je dobio pod pokroviteljstvom svojih učitelja bio je predsjednik Hocquart de Montfermeil [5] i njegova sestra, Mme de Montesquiou.