BiografijaKarijeru je otpočeo kao slikar u vojno-tehničkom institutu, a zatim je radio u ateljeima Petra Lubarde, Mila Milunovića, Đorđa Ilića i Antona Hutera, a potom kao slobodan umetnik. U mladosti je obučavan za pilota.[1] Održao je više desetina izložba po celoj bivšoj Jugoslaviji (Novi Sad, Beograd, Split, Dubrovnik, Zadar, Rijeka, itd.), te u brojnim drugim zemljama (Moskva, Pariz, Brisel, Beč, Varšava, Minhen, Filadelfija,...).[2] Preko pedeset godina je proveo u braku sa Ljubicom, koja ga je nadživela. U Mošorinu je ostavio sopstveni legat.[1]O Kolariću i njegovoj supruzi su snimljena čak dva dokumentarna filma, a za njegovog života je 2001. godine objavljena i monografija o njegovom radu. Kolarić je upamćen kao veliki humanitarac i, u tom smislu, učesnik brojnih akcija. Preminuo je 2004. godine u Novom Sadu.NBRadJedan od Kolarićevih pejzaža, koji su mu bili omiljeni žanrNa Kolarićevim slikama dominiraju pastoralni motivi i pokušaji da se na različite načine dočara uloga vazduha.[2][1] Njegovu glavnu inspiraciju predstavlja vojvođanski pejzaž, kome se vraćao tokom celog života. Od najranijeg detinjstva, a naročito tokom mladosti se interesovao za orijentalnu tematiku (Bagdadski lopov), a primarno za ćilime. [1] Tokom svoje pilotske karijere, Kolarić počinje da se bavi i temom vazduhoplovstva, koja će potom često zauzimati značajno mesto u njegovom stvaralaštvu (Ikar).[1]U Kolarićevim radovima dominira sfumato tehnika, u čemu su ga kritičari često poredili sa flamanskim majstorima.[1]DoprinosSlikarev autoportretZnačajne slike i ciklusiBagdadski lopovIkarTišinaCiklus Čovek i prostorCiklus Amazonke Dokumentarni filmovi o KolarićuSve ljubavi Kolarića (1992)Valcer u ramu (2001)******Ilija Kolarić- monografijaLeteći ćilim Ilije Kolarićaveliki A4 format,tvrdi povez sa zaštitnim omotom13/3