ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1986
Oblast: konjarstvo
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Lipicaner carski konj Izenbart Emil Birer monografija

Hans Hajnrih Izenbart, Emil M. Birer

Jugoslovenska revija, 1986.
Tvrd povez sa omotom, A4 format, 204 ilustrovane strane.

- vrlo dobro ocuvana ,sadrzaj je cist ,bez saranaj ,crtanja ,ima samo malo salotejap na gornjem cosku zastitnog omota ,1 cm ,bilo malo razrezano

Autor - osoba Izenbart, Hans-Hajnrih
Birer, Emil M.
Albreht, Kurt
Naslov Lipicaner : carski konj / Hans-Hajnrih Izenbart, Emil M. Birer ; sa prilozima: Kurta Albrehta ... [et al.] ; [prevod s nemačkog Mirjana Buljevac]
Vrsta građe knjiga
Jezik srpski
Godina 1986
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Jugoslovenska revija, 1986 (Kranj : Gorenjski tisk)
Fizički opis 204 str. : fotogr. u bojama ; 32 cm
Drugi autori - osoba Buljevac, Mirjana (prevodilac)
(Karton sa omotom)
Napomene Štampano trostubačno
Registar.
Predmetne odrednice Lipicaner – Monografija

LIPICANER – CARSKI KONJ
Saga o lipicanerima
Već više od 400 godina graciozni i inteligentni lipicaneri i Španska škola jahanja u Beču zauzimaju posebno mesto u srcima ljubitelja konja širom sveta. Nijedna druga rasa konja nije toliko čuvena i omiljena među širom publikom kao što je to slučaj sa lipicanerima.
Knjiga „Lipicaner – carski konj“ veliča lipicanere rečju i slikom, prikazujući četiristo godina dugu istoriju ove konjske pasmine: od prvih primeraka koji potiču iz Španije, Arabije i balkanskog zaleđa, preko razvoja pod carskim pokroviteljstvom Habzburgovaca, do sudbine ovih konja za vreme ratova i invazija.
U knjizi se susrećemo i sa ergelama iz kojih su lipicaneri ponikli, a od kojih neke i danas postoje: originalna ergela Lipica u Jugoslaviji, carska ergela Piber u Austriji, kao i ergele u Mađarskoj i Čehoslovačkoj. Sve su one detaljno prikazane i opisane, uz fotografije i planove.
U knjizi se stručno opisuje obuka lipicanera i način na koji se postiže visoka dresura, čiji su rezultat u svetu poznate figure koje ovi konji izvode: kapriole, levade, kurbete i pijafe. Zahvaljujući tome, lipicaneri su postali najčuveniji konji za jahanje i vuču. Knjiga sadrži i priloge vodećih evropskih stručnjaka za jahaće konje, među njima i generala Kurta Albrehta iz Španske škole jahanja u Beču, kao i jedinstvenu zbirku izuzetnih fotografija, gotovo svih u boji, koje u potpunosti dočaravaju redak sklad i prisan odnos čoveka i konja.
Publikacija „Lipicaner – carski konj“ bogato je ilustrovana i predstavlja značajan doprinos upoznavanju ovih veličanstvenih konja. To je, do sada, prva knjiga koja na pravi način i u punom svetlu prikazuje lipicanere, što će svakako oduševiti sve ljubitelje ove plemenite životinje.
Prednji omot: Ždrebac lipicanera Španske škole jahanja u pasažu. Na slici je dočarana vrhunska izražajnost i veličanstveno kretanje plemenitog konja pod jahačem. Fotografija: Janoš Kalmar.
Zadnji omot: Po ulasku u arenu Španske škole jahanja, jahači prvo pozdravljaju portret cara Karla VI. Fotografija: Kurt J. Mrkvik.

Lipicaneri (nem. Lipizzaner, sloven. Lipicanci) su svetski poznata rasa slovenačkih konja, koji su odgajeni u kraju Lipica. Rasa je nastala 1580. godine u istom gradu u tadašnjoj Habzburškoj monarhiji.
Oko lipicanera se vodi rasprava sa Austrijom o njihovoj pripadnosti. Osnovu za uzgoj te rase su dali domaći kraški, španski i kasnije arapski konji. Uzgajanje jakih konja u Krasu, je imalo tradiciju još od rimskog doba.
Kobilarnicu Lipica je ustanovio austrijski nadvojvoda Karlo, tadašnji regent tih krajeva. Selo Lipica je otkupio od tršćanskog nadbiskupa. Imao je plan da u Lipici uzgoji elegantne i dobre konje za jahanje, koji su bili potrebni u konjušarnici u Gracu (Graz), gde je Karlo imao svoju rezidenciju. Prvi upravnik kobilarnice je 1585. godine postao Slovenac Franc Jurko. Prve španske konje su dobili 1580. godine a u narednim godinama su uvezli još konja iz Palestine. Veliki uticaj na rasu je imao 1701. godine nabavljeni konj Kordoba. Doveli su još nemačke i danske konje iz kraljevske kobilarnice Frederiksborg.
Danas je održano pet linija a to su Pluto (Pluto), Napolitano (Neapolitano), Konverzano (Conversano), Maestozo (Maestoso) i Fejvori (Favory). Godine 1816. svoju krvnu liniju osnovao je i arapski konj (Siglavy).
Tradicija uzgoja konja lipicanera upisana je 2022. godine na Uneskovu listu nematerijalnog kulturnog nasleđa čovečanstva.

Konj, konji, lipicaneri

veliki format
sve o konjima
konjarstvo

Lipicaneri (nem. Lipizzaner, sloven. Lipicanci) su svetski poznata rasa slovenačkih[3] konja, koji su odgajeni u kraju Lipica.[4] Rasa je nastala 1580. godine u istom gradu u tadašnjoj Habzburškoj monarhiji.

Oko lipicanera se vodi rasprava sa Austrijom o njihovoj pripadnosti. Osnovu za uzgoj te rase su dali domaći kraški, španski i kasnije arapski konji. Uzgajanje jakih konja u Krasu, je imalo tradiciju još od rimskog doba.

Kobilarnicu Lipica je ustanovio austrijski nadvojvoda Karlo, tadašnji regent tih krajeva. Selo Lipica je otkupio od tršćanskog nadbiskupa. Imao je plan da u Lipici uzgoji elegantne i dobre konje za jahanje, koji su bili potrebni u konjušarnici u Gracu (Graz), gde je Karlo imao svoju rezidenciju. Prvi upravnik kobilarnice je 1585. godine postao Slovenac Franc Jurko. Prve španske konje su dobili 1580. godine a u narednim godinama su uvezli još konja iz Palestine. Veliki uticaj na rasu je imao 1701. godine nabavljeni konj Kordoba. Doveli su još nemačke i danske konje iz kraljevske kobilarnice Frederiksborg.

Danas je održano pet linija a to su Pluto(Pluto), Napolitano(Neapolitano), Konverzano(Conversano), Maestozo(Maestoso) i Fejvori(Favory). Godine 1816. svoju krvnu liniju osnovao je i arapski konj (Siglavy).

Tradicija uzgoja konja lipicanera upisana je 2022. godine na Uneskovu listu nematerijalnog kulturnog nasleđa čovečanstva.

(u sobi ,na donjoj polici ,dole siroka polica)