Godina izdanja: 1986
ISBN: 402
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Ivan Kuvačić
Izdavač: Naprijed, Zagreb
Godina: 1986
Obim: 186 str.

U knjizi je jedna rečenica podvučena hemijskom. Ostatak knjige je uredan.

Sadržaj knjige je prikazan na fotogafiji.

„Obuzdana utopija: prilozi proučavanju suvremenog društva“ je uticajna sociološka knjiga hrvatskog sociologa Ivana Kuvačića, objavljena 1986. godine u izdanju zagrebačke izdavačke kuće Naprijed.

Kao istaknuti pripadnik škole Praxis, Kuvačić u ovom delu donosi duboku kritičku analizu jugoslovenskog socijalističkog sistema i društvenih protivrečnosti uoči raspada države.

Autor analizira duboki jaz između zvanično proklamovanih ideala (socijalističke utopije) i stvarne društvene prakse koja je te ideale „obuzdala“, ukočila i birokratizovala. Kuvačić piše o paradoksu u kojem društva koja su izvela revoluciju u ime jednakosti, u praksi počinju da beže od tog pojma i stvaraju nove oblike društvene nejednakosti i slojeva. Knjiga predstavlja važno svedočanstvo i teorijsku analizu strukturne krize u kojoj se jugoslovensko društvo nalazilo sredinom osamdesetih godina prošlog veka.



Ivan Kuvačić (1923–2014) bio je jedan od najistaknutijih i najuticajnijih hrvatskih i jugoslovenskih sociologa 20. veka. Smatra se, uz Rudija Supeka, jednim od stvarnih utemeljitelja moderne sociologije na prostorima bivše Jugoslavije.

Kao kritički mislilac i intelektualac, obeležio je zlatno doba regionalne društvene teorije tokom šezdesetih i sedamdesetih godina prošlog veka.

Rođen je 12. januara 1923. godine u selu Gata kod Omiša. Klasičnu gimnaziju završio je u Zagrebu, a tokom Drugog svetskog rata priključio se antifašističkom partizanskom pokretu.

Nakon rata upisuje studije filozofije u Zagrebu. Kao izuzetan student poslat je na dalje školovanje u Lenjingrad (Sankt Peterburg) i Moskvu. Zanimljivo je da je nakon povratka iz SSSR-a proveo neko vreme u logoru na Golom otoku, što je bila česta sudbina intelektualaca u vreme Rezolucije Informbiroa. Diplomirao je 1951, a doktorirao 1960. godine u Zagrebu. Kao Fulbrightov stipendista, početkom šezdesetih se usavršavao u SAD-u na čuvenom univerzitetu Berkeley.

Bio je jedan od osnivača Odsjeka za sociologiju na Filozofskom fakultetu u Zagrebu (1963. godine), gde je radio kao profesor sve do penzionisanja 1991. godine.

Preminuo je 20. jula 2014. godine u 91. godini života, kao poslednji živi član prve, izvorne generacije škole Praxis.

Kuvačić je bio suosnivač i član redakcije čuvenog časopisa Praxis, kao i redovni učesnik Korčulanske ljetne škole. Ova grupa intelektualaca zastupala je takozvani humanistički marksizam – kritikovali su kruti staljinizam i birokratski dogmatizam, ali i kapitalističko potrošačko društvo. Zbog svojih otvorenih kritika vladajućeg sistema, časopis i škola su sredinom sedamdesetih godina zabranjeni pod pritiskom vlasti.

Kuvačić se najviše bavio opštom sociologijom, teorijom društva, kritikom masovnog i potrošačkog društva, kao i odnosom marksizma i zapadnih socioloških teorija (poput funkcionalizma).

Njegova najpoznatija dela su:
1. „Marksizam i funkcionalizam“ (1970) – kapitalna studija u kojoj poredi dve tada dominantne sociološke teorije.
2. „Obilje i nasilje“ (1970) – oštra kritika modernog potrošačkog društva.
3. „Obuzdana utopija“ (1986) – analiza krize jugoslovenskog socijalizma.
4. „Kako se raspao boljševizam“ (1997) – teorijski osvrt na slom komunističkih režima u Istočnoj Evropi.
5. „Sjećanja“ (2008) – autobiografska knjiga u kojoj se osvrće na svoj bogat i turbulentan životni vek.

Za svoj rad dobio je i prestižnu Nagradu „Rudi Supek“ za životno delo 2005. godine, koju dodeljuje Hrvatsko sociološko društvo.