Godina izdanja: 2011
ISBN: 978-86-6145-080-8
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor Milišić, Milan, 1941-1991
Naslov Oficirova kći : roman / Milan Milišić ; priredila Jelena Trpković ; pogovor Predrag Čudić
Jezik hrvatski
Vrsta građe roman
Godina 2011
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Geopoetika izdavaštvo, 2011 (Beograd : Čigoja štampa)
Drugi autori Trpković, Jelena (prevodilac) ; Čudić, Predrag (autor dodatnog teksta)
Fizički opis 346 str. ; 20 cm
Zbirka Edicija Svet proze / [Geopoetika izdavaštvo]
Napomene Tiraž 1.000
Na presavijenom delu kor. lista beleška o autoru
Oficirova kći u vitražu socijalizma: str. 343-346.
(broš.)

„Oficirova kći“ je posthumno objavljen roman Milana Milišića (1941–1991), koji je Geopoetika izdala 2011. godine, dvadeset godina nakon piščeve smrti. Rukopis je nastajao tokom osamdesetih godina i ostao nedovršen, a za objavljivanje ga je priredila Milišićeva supruga, slikarka Jelena Trpković.
Roman je priča o odrastanju devojčice Katice u posleratnoj Jugoslaviji, o složenim porodičnim odnosima, istorijskim previranjima i nerazumevanju među ljudima. Radnja se odvija u Sisku, Šapcu i Dubrovniku, u svetu koji je izašao iz Drugog svetskog rata, ali još nosi njegove duboke podele i protivrečnosti. Katičina porodica okuplja ljude različitih nacionalnih pripadnosti, političkih uverenja i životnih sudbina, pa se kroz njenu istoriju prelamaju burni događaji jugoslovenske prošlosti.
Istoričar Milan Ristović ističe da roman naseljavaju oficiri različitih vojski, seljaci, ribari, propali dubrovački gospari, policajci, sluškinje, sveštenici i komesari, međusobno povezani složenim porodičnim i društvenim odnosima. Posebno mesto u romanu zauzima Dubrovnik, čiji mediteranski svet Milišić prikazuje s izuzetnim poznavanjem njegove istorije, jezika, običaja i mentaliteta. Završna epizoda, povezana s poslednjom vožnjom starog dubrovačkog tramvaja, prerasta u simbol gubitka detinjstva i bolnog suočavanja sa stvarnošću.
Vladislav Bajac opisuje „Oficirovu kći“ kao roman o odrastanju i nerazumevanju u nekadašnjoj zajedničkoj domovini, ističući njegov elegični ton i izuzetnu jezičku vrednost. Ovo delo otkriva Milišića kao romanopisca koji je u pripovest o jednoj devojčici uspeo da utka složenu sliku jednog vremena, njegove istorijske lomove i duboko ljudsko iskustvo prolaznosti.


Milan Milišić (Dubrovnik, 6. jul 1941 – Dubrovnik, 5. oktobar 1991) srpski i hrvatski pesnik, prozni pisac, esejista, putopisac, dramaturg, novinar i prevodilac iz Dubrovnika. Školovao se u Dubrovniku i Beogradu, gde je 1967. završio Filološki fakultet. Posle studija živeo je jedno vreme u Londonu, a potom se vratio u rodni Dubrovnik. Radio je kao slobodni umetnik, urednik, novinar i dramaturg u Kazalištu Marina Držića. Bio je gostujući predavač na NYU 1986, a 1990. kao Fulbrajtov stipendista boravio je na Univerzitetu Masačusets u Amherstu. Milišićev život i književni rad obeležili su antimilitarizam, nonkonformizam i otpor prema provincijalnoj zatvorenosti i ideološkim dogmama. Zbog teksta „Život za slobodu“, u kojem je tematizovao partizanski zločin na Daksi 1944. godine, bio je sudski proganjan i osuđen uslovnom kaznom. Poginuo je 5. oktobra 1991. u Dubrovniku, kada je granata pala na njegov stan tokom napada na grad. U književnosti se najpre afirmisao kao pesnik. Njegova poezija spaja dubrovačku zavičajnost i kosmopolitsko iskustvo, svakodnevni govor i metafizičku zapitanost, humor i melanholiju, lokalno i univerzalno. Stilski se oslanjao na iskustvo američke bit-generacije, ali i na jezičku kreativnost i humor Ivana Slamniga.
Objavio je zbirke pesama Volele su me dve sestre, skupa / Volile su me dvije sestre, skupa (1970, prerađeno izdanje 1989), Živjela naša udovica (1977), Zgrad (1977) i Mačka na smeću (1984). Posthumno su objavljene knjige Treperenje, Stvaranje Dubrovnika, Mrtvo zvono, Fleka, e, putopisne knjige Otoci i Putopisi, eseji Dubrovačka zrcala i Unutrašnje stvari, kao i nedovršeni roman Oficirova kći.
Prevodio je sa engleskog jezika. Među njegovim prevodima posebno se izdvajaju Tolkinov Hobit / The Hobbit, poezija Roberta Frosta i drame Harolda Pintera. Danas se Milan Milišić smatra jednim od najznačajnijih dubrovačkih pisaca druge polovine 20. veka, autorom čije delo istovremeno pripada hrvatskoj, srpskoj i širem južnoslovenskom književnom prostoru. Njegova književnost ostaje prepoznatljiva po moralnoj nezavisnosti, ironičnom duhu, dubokoj vezanosti za Dubrovnik i otvorenosti prema svetu.

MG P88