Godina izdanja: 2023
ISBN: 978-86-83741-51-9
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

ZORAN ŽIVKOVIĆ

ČETIRI SMRTI I JEDNO VASKRSENJE FJODORA MIHAJLOVIČA

Izdavač - Z. Živković, Beograd

Godina - 2023

126 strana

21 cm

ISBN - 978-86-83741-51-9

Povez - Tvrd

Stanje - Kao na slici, tekst bez podvlačenja


`Novi roman Zorana Živkovića povezuje tri bitna tematska i značenjska toka njegovog dosadašnjeg opusa: mozaičke romane, u kojima junak biva suočen s prodorom onostranog, čudesnog, fantastičnog u vlastitu svakodnevicu i prisiljen da vrši sudbinske izbore od kojih će zavisiti njegova ukupna egzistencija; onaj pripovedni tok koji je zaokupljen sudbinom pisca i njegovog dela; i onaj zaokupljen sudbinom knjige kao artefakta.

Poetičkom i autopoetičkom vidu Živkovićeve proze pripadaju kratki romani Pisac (1998) i Pisac u najam (2009), kao i, znatnim delom, roman Bela soba (2022), u kojem se povezuju pseudo detektivski zapleti suočavanje autora s vlastitim delom; to delo dobija neku vrstu autonomne volje da se otkrije u obliku koji ne zavisi u potpunosti od autora već egzistira prema osobenim zakonima priče; tu su i neki mozaički romani poput Vremenskih darova (1997).

Slično piscu iz Vremenskih darova, naslovni lik najnovijeg Živkovićevog romana Četiri smrti i jedno vaskrsenje Fjodora Mihajloviča suočava se s otelovljenim vlastitim junacima u crnohumornom krimi-zapletu poglavlja „Vagon-restoran“, budući da ih je, razapet između prividne svemoći tvorca i obavezujućih zakona priče, okrenuo protiv sebe. Štaviše, egzistencija pisca paradoksalno se izjednačava s egzistencijom njegovih likova.

U času kada se sudbinski ukrste paralelni svetovi multiverzuma on, u poglavlju „Park“, bira, odnosno ne može birati, između tri mogućnosti: dugovečnosti i beznačajnog opusa, srednjeg životnog veka i osrednjeg dela i kratkovekosti i velikog dela – poput junaka priče „Telefon“, epiloga Nemogućih priča (2004), kome đavo nudi jednostavnu pogodbu: ispraznu slavu za života ili književnu besmrtnost, ali tek posle smrti.

I u najnovijem Živkovićevom romanu, antropološki pesimizam, koji proističe iz suštinskog nesklada čovekove konačnosti i smrtnosti i prostornog i vremenskog beskraja kosmosa, sagledava se kao tragikomičan i daje autorovom pripovedanju dominantno ironijski prizvuk budući da ne znamo šta bi, da je mogao da bira, izabrao kratkoveki, a genijalni Fjodor Mihajlovič. Jednom nastali, književni likovi iz knjiga Živkovićevog Fjodora Mihajloviča traju i mimo dela u kojem su uobličeni, postaju deo paralelnog sveta s kojim komunicira i u koji zalazi veliki pisac, postajući time i sam lik, čija se književna sudbina razilazi s biografijom realnog autora na više načina.`


Ako Vas nešto zanima, slobodno pošaljite poruku.