Godina izdanja: 2017
ISBN: 978-86-6145-274-1
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor Hikmet, Nazim, 1902-1963
Naslov Krv ne govori / Nazim Hikmet ; s turskog prevela Mirjana Marinković
Ostali naslovi Kan konuşmaz. srpski jezik
Jezik srpski
Vrsta građe roman
Godina 2017
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Geopoetika izdavaštvo, 2017 (Beograd : Čigoja štampa)
Drugi autori Marinković, Mirjana, 1965- (prevodilac)
Fizički opis 332 str. ; 20 cm
Zbirka Edicija Svet proze / [Geopoetika izdavaštvo, Beograd]
Napomene Prevod dela: Kan konuşmaz / Nâzim Hikmet
Tiraž 1.000
Na presavijenom delu kor. lista beleška o autoru.
(broš.)

Realističan, poetičan, dinamičan i uzbudljiv, uman i emotivan roman turskog pisca Nazima Hikmeta (1902–1963), danas novo otkrivenog klasika, jednog od najvećih pesnika 20. veka, prekaljenog levičara, revolucionara koji je prvi pevao u slobodnom stihu u Turskoj i sanjao slobodu za čitavo čovečanstvo.
Donoseći isečak iz novije istorije Turske tokom prvih decenija prošlog veka, roman Krv ne govori daje sliku istanbulskog društva u previranju, u žrvnju dalekosežnih promena koje određuju život pojedinca i oblikuju njegovu sudbinu i lični moral. To je ponajviše topla ljudska priča o ljubavi, porodici, časti, dostojanstvu, poštenju, borbi.
Ovo je delo kome vreme, književna moda i ukus nisu uspeli da umanje vrednost. Naprotiv, Nazim Hikmet kao da iz nekog kutka posmatra današnji svet i poručuje da se još uvek vredi boriti, da se još ima za šta živeti, da se još može voleti i da se, konačno, ne može sve kupiti.

Nazim Hikmet (1902-1963) jedan je od najvećih turskih pesnika 20. veka koji je prvi počeo da koristi slobodni stih i prekinuo svaku vezu sa pesničkom tradicijom u Turskoj. Autor je više zbirki poezije, četiri romana i nekoliko drama. Potiče iz ugledne i bogate porodice. Majka koja je bila poljsko-nemačkog porekla, bila je turska slikarka, a otac istaknuti diplomata. Nazim Hikmet je uprkos tome u mladosti prihvatio marksistički pogled na svet i uputio se na studije u Sovjetski Savez gde je bio očaran ruskim futuristima i konstruktivistima. Najveći uticaj na njega je izvršio Vladimir Majakovski. Godine 1925. postao je član komunističke partije Turske. Nazim Hikmet je više puta hapšen i osuđivan pod optužbom za širenje levičarskih ideja. Posle višegodišnjeg tamnovanja, pušten je na slobodu 1950. godine, nakon dolaska Demokratske partije na vlast u Turskoj. Uprkos tome, trajno je napustio domovinu, a 1951. godine oduzeto mu je tursko državljanstvo. Umro je u Moskvi, gde je i sahranjen.
Nazim Hikmet je pesnik slobodarskog duha, osobenog senzibiliteta, veliki humanista koji je u poeziji pronalazio smisao života. poezija mu se odlikuje dubinom, misaonošću, optimizmom, specifičnom muzikalnošću. Njegove najznačajnije zbirke pesama su 835 stihova (835 Satir), Đokonda i Si-Ja-U (Jokond ile Si-Ya-U), Zašto se Benerdži ubio (Benerci Kendini Naçın Öldürdü), Pisma Taranta Babu (Taranta Babu`ya Mektuplar), Destan o šejhu Bedretinu, simavnijskom kadiji (Simavna Kadisi Şeyh Bedrettın Destanı), Ljudski pejzaži iz moje zemlje (Memeleketimden İnsan Manzaraları).
Pored romana Krv ne govori (Kan Konuşmaz), Nazim Hikmet je napisao i romane Zelene Jabuke (Yeşıl Elmaral), Pravo na život (Yaşamak Hakkı) i Život je divna stvar (Yaşamak Güzel Şey Be Kardeşım) objavljen kod nas 1969. godine. Poznate su i njegove drame Lobanja (Kafatasi), Pokojnikova kuća (Bır Ölü Evı yahut Merhumun Hanesı), Slava ili zaboravljeni čovek (Unutulan Adam), objavljena kod nas 18974, i druge. U bivšoj Jugoslaviji bio je jedan od najcenjenijih najprevođenijih turskih pesnika, čije su pesme objavljene u nekoliko zbirki i u nizu književnih časopisa širom zemlje.

MG P67