Godina izdanja: 1966
ISBN: 505
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: Anatol Frans
Izdavač: Prosveta, Beograd
Godina: 1966
Obim: 698 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

„Savremena istorija“ (L`Histoire contemporaine, 1897–1901) predstavlja čuvenu tetralogiju francuskog nobelovca Anatola Fransa, u kojoj kroz oštru satiru i duboki društveni angažman prikazuje političku i intelektualnu krizu Francuske krajem 19. veka. Ova zbirka od četiri romana pruža sveobuhvatnu panoramu Treće Francuske Republike u vreme burne Drajfusove afere.

Ciklus se sastoji od četiri hronološki povezana romana:
- Pod brestom (L`Orme du mail, 1897) – Upoznaje nas sa provincijskom sredinom i unutrašnjim spletkama crkvenih i svetovnih krugova.
- Lutka od pruća (Le Mannequin d`osier, 1897) – Fokusira se na lični i bračni život glavnog junaka.
- Ametistni prsten (L`Anneau d`améthyste, 1899) – Prati borbu za moć i crkvene položaje pod uticajem političkih igara.
- Gospodin Beržere u Parizu (Monsieur Bergeret à Paris, 1901) – Selidba glavnog junaka u prestonicu u jeku najvećih političkih previranja.

Fransoa Anatol Tibo (fr. François-Anatole Thibault, Pariz, 16. april 1844 — Tur, 12. oktobar 1924), poznatiji pod pseudonimom Anatol Frans (fr. Anatole France) bio je francuski književnik.

Rođen u porodici poznatog pariskog knjižara, rano je ušao u svet knjiga, među kojima je kao književnik i bibliotekar proveo sav svoj život. Alfred Drajfusova afera, u kojoj se oštro založio za reviziju procesa, značila je prekretnicu u njegovom životu i stvaranju - izašao je iz knjiške izolacije, pristupio socijalistima i prešao na ideološki angažovanu književnost.

U prvom razdoblju svog književnog rada Frans je, pre svega, bio esteta i diletant, te je objavljivao stihove u duhu Parnasa, impresionističke kritike i romane, u kojima, bez obzira da li je tretirao savremenu („Zločin Silvestra Bonarda”, 1881) ili istorijsku tematiku („Taida”, 1890, „Pečenjarnica kraljice Pedik”, 1893. i dr), dominira skepticizam i esteticizam.

Nakon Drejfusove afere dao je oštru društvenu kritiku u „Savremenoj istoriji” i u nizu filozofsko-satiričkih romana („Ostrvo pingvina”, 1908, „Bogovi žeđaju”, 1912, „Pobuna anđela”, 1914). Napisao je i nekoliko dela autobiografskog karaktera („Knjiga moga prijatelja”, 1885, „Mali Pjer”, 1918. i dr).

Mada nije nikad postigao široku popularnost, Frans je bio jedan od najistaknutijih književnika na razmeđu vekova i glas svesti svoje generacije, a skepticizmom, duhovitošću i ironijom, rafiniranim smislom za lepotu i izvanrednim stilom, privlači i danas intelektualnu književnu publiku.

Dobitnik je Nobelove nagrade za književnost za 1921. godinu.

Član Francuske akademije postao je 1896, na poziciji broj 38. bio je u periodu 1896 – 1924.

Dela:
- Zločin Silvestra Bonarda
- Taida
- Pečenjarnica kraljice Pedik
- Savremena istorija
- Ostrvo pingvina
- Bogovi žeđaju
- Pobuna anđela
- Knjiga moga prijatelja
- Mali Pjer
- Crveni ljiljan
- Život u cvatu
- Mišljenja g.Žeroma Koanjara
- Mršava mačka
- Želje Žana Serviana
- Epikurov vrt
- Na belome kamenu
- Pozorišna priča