Godina izdanja: 1973
ISBN: 365
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: France Bevk
Korice: Ivan Švertasek
Ilustracije: Dalibor Parać
Izdavač: Mladost, Zagreb
Edicija: Biblioteka Vjeverica
Godina: 1973
Obim: 124 str.

„Mali buntovnik“ je poznati istorijski roman za decu slovenačkog pisca Franceta Bevka, prvi put objavljen 1951. godine. Knjiga je decenijama bila nezaobilazni deo školske lektire i dečjih biblioteka (poput edicija „Lastavica“ i „Vjeverica“) širom bivše Jugoslavije.

Bevk kroz oči deteta realistično prikazuje težinu i surovost rata, ali se više fokusira na pozadinu borbi, međuljudske odnose i prerano odrastanje generacije pogođene ratnim užasima. Knjiga nosi snažne poruke o hrabrosti, nepokolebljivosti, rodoljublju i borbi za slobodu.




France Bevk (1890–1970) bio je jedan od najplodnijih i najčitanijih slovenačkih pisaca, istaknuti akademik, javni radnik i borac za očuvanje slovenačkog jezika i identiteta tokom fašističke okupacije. Napisao je preko sto knjiga za decu i odrasle, a zbog svog rada i posvećenosti mladima dobio je nadimak „slovenački čika Jova Zmaj“.

Rođen je u planinskom selu Zakojca u porodici siromašnog seoskog zanatlije (obućara), što je kasnije snažno uticalo na motive siromaštva i seoskog života u njegovim delima.

Radio je kao učitelj, a kasnije kao urednik brojnih časopisa i novina u Gorici i Trstu, gde je neumorno širio slovenačku reč.

Između dva svetska rata, Julijska krajina (gde je Bevk živeo) pripala je Italiji. Zbog javnog protivljenja nasilnoj italijanizaciji i fašističkom režimu, italijanske vlasti su ga neprekidno proganjale, konfiskovale mu knjige i više puta ga zatvarale i internirale.

Tokom Drugog svetskog rata, 1943. godine, uspeo je da pobegne iz internacije i pridruži se partizanima, postajući jedan od političkih lidera narodnooslobodilačkog pokreta u Primorskoj.

Njegova dela za odrasle (poput romana Kapelan Martin Čedermac) realistično prikazuju težak život naroda u slovenačkom primorju pod fašističkim pritiskom.

Najveću slavu stekao je pričama i romanima za decu i omladinu, u kojima slavi hrabrost, snalažljivost i rodoljublje malih ljudi.

Pored romana Mali buntovnik, njegova najpoznatija dela prevođena na srpskohrvatski jezik su Knjiga o Titu, Pastirići, Grivarjevi momci i Pestrna (Dadilja).

Nakon rata bio je potpredsednik Prezidijuma Narodne skupštine Slovenije, redovni član Slovenačke akademije nauka i umetnosti (SAZU) i dvostruki dobitnik Prešernove nagrade, najvećeg slovenačkog priznanja za kulturu.



Dalibor Parać je bio istaknuti slikar, grafičar i medaljer, rođen u Solinu kraj Splita. Detinjstvo i mladost u Dalmaciji trajno su definisali njegov umetnički senzibilitet.

Diplomirao je na Akademiji likovnih umjetnosti (ALU) u Zagrebu 1948. godine u klasi čuvenog Ljube Babića. Bio je i važan saradnik legendarne Majstorske radionice Krste Hegedušića. Veliki deo života posvetio je obrazovanju mladih talenata. Radio je prvo kao profesor i direktor Škole primijenjene umjetnosti u Zagrebu, a potom kao dugogodišnji profesor i dekan na Likovnoj akademiji (ALU).

Njegov stil se kretao od realističnih, potresnih crteža sa tematikom iz Drugog svetskog rata pa sve do lirske apstrakcije. Najpoznatiji je po prelepim, melanholičnim mediteranskim pejzažima (predeli Brača, Solina i Klisa) gde je savršeno spajao ljudske figure i prirodu.

Dobitnik je najvišeg hrvatskog priznanja za kulturu – nagrade „Vladimir Nazor“ za životno delo (1992).


Ivan Švertasek je bio slikar, grafičar i ilustrator, ali je u istoriji umetnosti ostao najdublje upamćen kao jedan od najvećih hrvatskih majstora umetničke keramike. Rođen je u Đurđenovcu u Slavoniji.

Poput Paraća, diplomirao je na ALU u Zagrebu (1946) i završio postdiplomske studije kod profesora Ljube Babića. Ceo svoj radni vek (od 1951. do 1985. godine) proveo je kao profesor u Školi primijenjenih umjetnosti u Zagrebu, gde je obučio i inspirisao stotine budućih keramičara i dizajnera.

U slikarstvu je voleo jasne, stilizovane figure i mrtve prirode. Međutim, pravu magiju je stvarao u glini i keramici. Njegove keramičke skulpture i posude rađene u različitim tehnikama (uključujući japansku raku tehniku) odlikuju se izuzetnom poetičnošću i finim proporcijama. Posebno je poznat njegov šarmantni i maštoviti keramički ciklus pod nazivom Mandleki.

Tokom života je izlagao na više od 150 grupnih i dvadesetak samostalnih izložbi širom Jugoslavije i sveta.