Godina izdanja: 1977
ISBN: 313
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: Edmondo de Amičis / Edmondo de Amicis
Ilustracije: Munir Vejzović
Izdavač: Mladost, Zagreb
Edicija: Biblioteka Vjeverica
Godina: 1977
Obim: 201 str.

♡ „Srce” (italijanski: Il Cuore) je čuveni dečiji roman italijanskog književnika Edmonda de Amičisa, objavljen 1886. godine. Knjiga je napisana u obliku dnevnika devetogodišnjeg dečaka Enrika Botinija koji prati njegovu školsku godinu u Torinu. Kroz tople priče o porodici, drugarstvu i patriotizmu, autor naglašava važnost društvene solidarnosti i moralnih vrednosti.


Edmondo de Amičis (1846–1908) bio je istaknuti italijanski književnik, novinar i pesnik, najpoznatiji po svom remek-delu za decu „Srce”. Njegov životni put bio je dinamičan i obeležen prelazom od vojničke karijere do angažovanog pisca koji se borio za socijalnu pravdu.

Završio je vojnu akademiju u Modeni i postao oficir. Učestvovao je u čuvenoj bitki kod Kustoce (1866) i u Garibaldijevom zauzimanju Rima (1870) tokom procesa ujedinjenja Italije. Nakon napuštanja vojske, radio je kao dopisnik uglednih rimskih novina La Nazione. Mnogo je putovao i stekao veliku popularnost pišući živopisne putopise o Španiji, Maroku, Carigradu, Holandiji i Parizu. U kasnijem periodu života prihvatio je socijalističke ideje. Počeo je da piše dela posvećena teškom životu radničke klase i društvenim problemima siromašnih slojeva stanovništva.

Najznačajnija dela:
- „Vojnički život” (La vita militare, 1868) – Njegova prva zbirka kratkih priča inspirisana vojnim danima.
- „Maroko” (1876) i „Carigrad” (1878) – Izuzetno čitani i hvaljeni putopisi.
- „Srce” (Cuore, 1886) – Roman koji mu je doneo svetsku slavu, preveden na desetine jezika i adaptiran u brojne filmove i serije.
- „Na okeanu” (Sull`oceano, 1889) – Roman koji se bavi teškom sudbinom italijanskih emigranata koji brodom putuju u Ameriku.


Munir Vejzović (Doboj, 29. siječnja 1945. – Zagreb, 29. rujna 2024.) bio je hrvatski slikar i grafičar.

Diplomirao je 1970. godine na Akademiji likovnih umjetnosti u Zagrebu u klasi Antuna Mezdjića. Isprva je istančanim nijansama boja tonski gradio kompozicije arkadijske tematike s mitološkim bićima, osobito erotske prizore, vedute gradskih ulica i trgova te mrtve prirode, a potom je postmodernički raskošnom kromatikom reinterpretirao stare majstore (Doručak na travi, 2002).

Od 1987. godine zaokupljen je biblijskim motivima (Pietà, 1989.; Vukovarski triptih, 1991.) i oživljavanjem lirske prošlosti u ciklusu Terra incognita (1987. – 2003.).

U svim grafičkim tehnikama izrađuje mape grafika. Ističu se njegovi sažeti crteži, puni vitalnosti i dinamike. Oblikuje i ekspresivne skulpture od gipsa, drva i bronce (Judita, 2000.)

Izlagao je na nizu izložaba te je dobitnik više nagrada i priznanja. Objavljeno je nekoliko njegovih likovnih monografija.

Umro je u Zagrebu 29. rujna 2024. u 80. godini života.