Godina izdanja: 1960
ISBN: 71
Autor: Domaći
Tip: Jednojezični
Vrsta: Pravopisni rečnici
Jezik: Srpski

Glavni urednici: Mihailo Stevanović, Ljudevit Jonke
Izdavač: Matica srpska, Novi Sad / Marica hrvatska, Zagreb
Godina: 1960
Obim: 829 str.
Pismo: ćirilica

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

„Pravopis srpskohrvatskoga književnog jezika sa pravopisnim rečnikom” iz 1960. godine predstavlja jedan od najvažnijih i najuticajnijih jezičkih priručnika na prostorima bivše Jugoslavije. Ova knjiga je nastala kao direktan rezultat Novosadskog dogovora (1954), kojim je utvrđeno da je narodni jezik Srba, Hrvata i Crnogoraca jedan jezik sa dva ravnopravna izgovora (ekavskim i ijekavskim) i dva ravnopravna pisma (ćirilicom i latinicom).

Pravopis je izradila posebna Pravopisna komisija sastavljena od vodećih lingvista tog vremena. Štampane su dve verzije u zavisnosti od pisma i primarnog izgovora – ekavska (na ćirilici) i ijekavska (na latinici pod naslovom Pravopis srpskohrvatskoga književnog jezika).

Struktura i sadržaj:
- Pravopisna pravila: Detaljne smernice o pisanju velikog i malog slova, sastavljenom i rastavljenom pisanju reči, interpunkciji (tačka, zapeta, itd.), skraćenicama i podeli reči na kraju reda.
- Pravopisni rečnik: Rečnički deo koji razrešava nedoumice u vezi sa pravilnim pisanjem, akcentovanjem i promenom specifičnih reči u svakodnevnoj i stručnoj upotrebi.


Ovo delo nema jednog klasičnog autora, već je u pitanju kolektivni rad grupe vodećih jugoslovenskih lingvista tog vremena. Zvanično, na naslovnoj strani knjige navedeno je da je delo izradila Pravopisna komisija.

Stilizacija i redakcija teksta (Glavni urednici):
Glavni posao na pisanju samih pravopisnih pravila i uobličavanju teksta obavili su:
- Mihailo Stevanović (predstavnik srpske jezičke struke)
- Ljudevit Jonke (predstavnik hrvatske jezičke struke)

Redaktori pravopisnog rečnika:
Obiman rečnički deo, koji zauzima najveći deo knjige, sredila je tročlana potkomisija:
- Radomir Aleksić
- Jovan Vuković
- Mate Hraste

Rad ove komisije bio je pod direktnim uticajem odluka Novosadskog dogovora iz 1954. godine. Među potpisnicima tog dogovora i inicijatorima ovog pravopisa bili su i drugi jezički velikani poput Aleksandra Belića (koji je do tada bio autoritet za pravopis) i književnika poput Ive Andrića. Međutim, sam priručnik iz 1960. godine zvanično je potpisan kao delo pomenute Pravopisne komisije.