ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 2006
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Povez: tvrdi

Izdavač: Nova knjiga, Podgorica

Godina izdanja: 2006

Obim: 522

Stanje: vrlo dobro

Knjiga „Kompletan uvod u psihoanalizu“ predstavlja jedno od najvažnijih i najčitanijih dela Sigmunda Frojda. Napisana je s namerom da se kompleksne psihoanalitičke teorije predstave široj javnosti na jasan, pristupačan i popularan način.
U savremenim domaćim izdanjima (poput onih u izdanju Kosmos izdavaštva i Nove knjige), pod ovim naslovom se najčešće krije monumentalni objedinjeni tom koji obuhvata nekoliko ključnih Frojdovih sintetičkih radova:
Uvod u psihoanalizu (predavanja održana od 1915. do 1917. godine na Univerzitetu u Beču).
Nova predavanja za uvođenje u psihoanalizu (napisana 1933. kao dopuna i nastavak).
Nacrt psihoanalize (napisana 1938, objavljena posthumno 1940. godine, kao rezime celokupnog učenja).
(Neka izdanja u ovaj sklop uvrštavaju i njegovu Autobiografiju iz 1925. godine).
Knjiga je podeljena prema tematskim celinama prvobitnih Frojdovih predavanja i pokriva tri stuba njegove rane i zrele teorije:
Omaške (Parapraksije): Frojd polazi od svakodnevnih pojava – lapsusa u govoru i pisanju, zaboravljanja imena ili gubljenja stvari. Dokazuje da ove „greške“ nisu slučajne, već predstavljaju kompromis između naše svesne namere i potisnute, nesvesne želje koja teži da se ispolji.
Teorija snova: San je za Frojda „carski put u nesvesno“ (via regia). On pravi jasnu razliku između manifestnog sadržaja (ono čega se sećamo kada se probudimo) i latentnog sadržaja snova (skrivenog, cenzurisanog značenja). Kroz proces „rada sna“, potisnute želje se transformišu i maskiraju kako ne bi probudile spavača.
Teorija neuroza i opšta teorija psihoanalize: Frojd detaljno analizira nastanak neurotskih simptoma, straha, procesa potiskivanja i otpora u terapiji. Ovde se detaljno razrađuju koncepti Edipovog kompleksa, razvoja libida (seksualnog nagona) i strukture ličnosti (Id, Ego, Superego).
Recepcija na teritoriji bivše Jugoslavije
Recepcija Frojdovog dela na prostorima Balkana ima fascinantnu, dinamičnu i često politički turbulentnu istoriju koja se može podeliti u tri ključne faze.
1. Međuratni period (Kraljevina Jugoslavija) – Prvi prevodi i entuzijazam
Psihoanaliza je na prostore bivše Jugoslavije stigla relativno rano, zahvaljujući lekarima i intelektualcima koji su se školovali u Beču, Cirihu i Parizu.
Prvi prevod: Prvi zvanični prevod knjige „Uvod u psihoanalizu“ na srpski jezik objavljen je 1933. godine u Beogradu, a izdavač je bio upravo Kosmos (što je zanimljiv kontinuitet sa današnjim izdanjima). Prevodilac je bio dr Borislav Lorenc.
Nikola Popović i popularizacija: Već naredne, 1934. godine, profesor Nikola Popović objavljuje knjigu „Predavanja iz psihoanalize“, koja je nastala na osnovu njegovih izuzetno posećenih javnih predavanja na Kolarčevom narodnom univerzitetu u Beogradu. Godine 1935. izdaje i kritičku studiju „Psihoanaliza – osnovna učenja Sigmunda Frojda“.
Zagreb i Split: U Hrvatskoj su lekari poput Stjepana Betlhema (koji je lično sarađivao sa Frojdom u Beču) i psihijatra Mije Škvarića uveli psihoanalitičke koncepte u kliničku praksu i stručne časopise. U Splitu je delovao psiholog i esejista dr Ranko M. Brame, koji je pisao o psihoanalizi umetnosti.
2. Posleratni period (SFR Jugoslavija) – Od marksističke dogme do renesanse
Nakon Drugog svetskog rata i uspostavljanja socijalističkog režima, sudbina psihoanalize je prošla kroz dramatičan obrt:
Početni otpor (1945–1950ih): Pod uticajem zvanične sovjetske psihologije i ranog rigidnog marksizma, psihoanaliza je žigosana kao ž, „reakcionarna teorija“ i „dekadentni zapadni individualizam“. Smatralo se da Frojd previše naglašava biologiju i seksualnost, ignorišući društveno-ekonomske faktore koji oblikuju čoveka.
Otopljavanje i povratak (1960-te): Nakon razlaza sa Staljinom i postepenog otvaranja Jugoslavije prema Zapadu, pritisak popušta. Godine 1964. Kosmos ponovo izdaje „Uvod u psihoanalizu“. Psihoanaliza polako ulazi na velika vrata, ne samo u psihijatriju, već i u domaću književnu kritiku, film i teoriju umetnosti.
Zlatno doba i Sabrana dela (1969–1980-te): Ključni trenutak za recepciju Frojda na Balkanu dešava se 1969. godine, kada izdavačke kuće Matica srpska (Novi Sad) i Solucija / Grafos pokreću monumentalni projekat izdavanja Frojdovih Odabranih / Sabranih dela u preko 8 tomova. Glavni urednik i promoter ovog poduhvata bio je naš poznati psihijatar i akademik dr Vladeta Jerotić, koji je kroz svoje knjige i javna predavanja spojio psihoanalizu sa kulturom, religijom i domaćim mentalitetom. U Sloveniji se pojavljuje jaka struja lakanovske psihoanalize (okupljena kasnije oko Slavoja Žižeka i Ljubljanske škole psihoanalize).
3. Postjugoslovenski prostor (Od 1990-ih do danas)
Nakon raspada države, interesovanje za Frojda ne opada. „Kompletan uvod u psihoanalizu“ postaje stalni deo literature na filozofskim, medicinskim i psihološkim fakultetima u Srbiji, Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini i Crnoj Gori. Frojd se danas posmatra kao bazični klasik čije se teze u kliničkoj psihologiji dopunjuju modernim kognitivno-bihejvioralnim i neurobiološkim pristupima, ali čiji je kulturni uticaj na ovim prostorima i dalje ogroman.