Godina izdanja: 1975
ISBN: 277
Oblast: Astronomija
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Vojislav V. Mišković
Izdavač: Srpska akademija nauka i umetnosti, Beograd
Godina: 1975
Obim: 133 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

Knjiga „Hronologija astronomskih tekovina“ autora akademika Vojislava V. Miškovića predstavlja jedno od najznačajnijih domaćih dela posvećenih istorijskom razvoju astronomske nauke.

Knjiga I (1975) sadrži 133 strane i postavlja hronološke osnove razvoja rane i klasične astronomije. Ova publikacija detaljno mapira istorijski razvoj astronomije kroz vekove, beležeći ključne događaje, posmatranja (poput istorijskih pomračenja) i teorijska dostignuća.



Vojislav V. Mišković (1892–1976) bio je vodeći srpski astronom 20. veka, dugogodišnji profesor Univerziteta u Beogradu i redovni član Srpske akademije nauka i umetnosti (SANU). Njegov rad postavio je temelje moderne posmatračke i teorijske astronomije na našim prostorima.

Rođen je u Fužinama (Gorski kotar). Studije matematike započeo je u Zagrebu i Budimpešti, ali je po izbijanju Prvog svetskog rata prešao preko Albanije sa srpskom vojskom. Vlada Kraljevine Srbije poslala ga je na nastavak studija u Francusku. Tamo je diplomirao, a kasnije i odbranio državni doktorat nauka iz oblasti zvezdane statistike na Univerzitetu u Monpeljeu. Pre povratka u Beograd, godinama je uspešno radio kao astronom u prestižnim opservatorijama u Marselju i Nici.

Kada se 1926. godine vratio u Srbiju, imenovan je za upravnika Astronomske opservatorije u Beogradu. Njegova ključna istorijska zasluga bila je izgradnja novog, modernog kompleksa opservatorije na Velikom Vračaru (period 1930–1932). Zahvaljujući ovom grandioznom projektu, čitav taj beogradski kraj dobio je naziv Zvezdara. Opservatoriju je opremio najsavremenijim instrumentima tog doba, obezbeđenim iz ratne odštete od Nemačke.

Mišković je blisko sarađivao sa Milutinom Milankovićem i pružio mu ključnu matematičku i astronomsku pomoć u proračunima koji su potvrdili čuvenu Milankovićevu teoriju klimatskih promena. Intenzivno se bavio posmatranjem kometa i malih planeta (planeda/asteroidi) i računanjem njihovih orbita. Pred kraj života preusmerio je fokus na istoriju astronomije. Pored Hronologije, napisao je zapažene monografije o velikim naučnicima poput Hiparha i Johana Keplera.