Godina izdanja: 1987
ISBN: 300
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Juraj Andrassy
Izdavač: Školska knjiga, Zagreb
Godina: 1987
Obim: 656 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografijama.

„Međunarodno pravo“ akademika Juraja Andrassyja predstavlja kapitalno i klasično delo pravne literature na prostorima bivše Jugoslavije. Prvi put je objavljeno 1949. godine u Zagrebu, nakon čega je postalo temeljni univerzitetski udžbenik i nezaobilazna referenca za generacije pravnika, diplomata i stručnjaka za međunarodno javno pravo.

Akademik Juraj Andrassy se s pravom smatra „ocem i utemeljiteljem moderne nauke međunarodnog prava“ na prostorima bivše Jugoslavije. Tokom svoje bogate karijere napisao je više od 600 naučnih radova, postao redovni član Hrvatske akademije znanosti i umjetnosti (HAZU) i stekao ogroman ugled u svetskim pravnim krugovima.

Rođen je 12. avgusta 1896. godine u Zagrebu. Poticao je iz ugledne porodice pravnika – njegov otac Ljudevit bio je profesor rimskog prava. Nakon završetka Klasične gimnazije, upisuje studije prava na Pravnom fakultetu u Zagrebu, gde je doktorirao već 1919. godine. Ključna prekretnica u njegovoj karijeri bio je boravak u Parizu (1922–1923), gde se na tamošnjem Pravnom fakultetu u potpunosti posvetio izučavanju međunarodnog javnog prava.

Profesor Andrassy je proveo skoro četiri decenije (od 1928. do 1966. godine) obrazujući studente na zagrebačkom Pravnom fakultetu. Osnovao je i vodio prestižni Institut za međunarodno pravo i međunarodne odnose, kao i prvi postdiplomski studij iz ove oblasti. U dva mandata biran je za dekana Pravnog fakulteta (1938/1939. i 1951/1952. godine). Kao gostujući profesor držao je predavanja na čuvenoj Akademiji za međunarodno pravo u Hagu (1937. i 1951. godine), a početkom šezdesetih godina predavao je i na doktorskim kursevima u Kairu.

Andrassy je bio jedan od retkih pravnika sa ovih prostora koji je ostvario vrhunsku globalnu karijeru. Od 1952. bio je član, a od 1969. do 1971. godine i predsednik Instituta za međunarodno pravo (Institut de Droit International) sa sedištem u Ženevi. Njegov naučni fokus obuhvatao je međunarodno pravosuđe, mirno rešavanje sporova, ustavna pitanja, kao i tada potpuno nove oblasti – pravo mora (ekspertiza o epikontinentalnom pojasu) i pravo međunarodnih vodotoka.

Preminuo je 20. decembra 1977. godine u Zagrebu. Kolege pravnici sa Pravnog fakulteta u Beogradu i širom regiona ispratili su ga rečima duboke zahvalnosti, opisujući ga kao neumornog istraživača koji je domaćoj pravnoj nauci obezbedio trajan ugled u svetu.