Malo koji album je tako precizno i bolno uhvatio duh urbanog otuđenja kao debitantsko izdanje misterioznog producenta poznatog kao Burial. Objavljen 2006. godine za kultni Hyperdub, ovaj album je postavio temelje za čitav jedan zvučni i emotivni pejzaž. Ovo nije muzika za klubove, već za slušalice tokom usamljene noćne vožnje autobusom kroz kišom okupan južni London. Zvuk je natopljen pucketanjem vinila, ne kao estetski dodatak, već kao fundamentalni deo teksture – duhovi piratskih radio stanica i zaboravljenih rejvova zarobljeni u digitalnom dobu. Burial, kasnije identifikovan kao William Bevan, manipuliše fragmentima 2-step garage