Album "Love in the Time of Science" Emiliane Torrini, objavljen 1999. godine, sija kao prelepi, hladni biser na raskrsnici kasnog trip-hopa i eteričnog art-popa. Ova islandsko-italijanska kantautorka ovim je delom uhvatila duh milenijumske teskobe i tehnološke fascinacije, prenoseći ga kroz vokal koji je istovremeno krhak i zagonetan, sličan Björk ili Beth Gibbons iz Portisheada. Produkcija, za koju su bili zaduženi i Tears for Fears i Depeche Mode, je besprekorna i slojevita, kombinujući organske instrumente sa preciznim elektronskim bitovima i delikatnim synth teksturama, čineći album bogatim i kinematografskim zvučnim pejzažom. Iako je najšire poznata po zaraznoj pesmi "Jungle Drum" (iz kasnijeg perioda), ovde se izdvajaju numere poput "Dead Things" i "To Be Free", koje predstavljaju melanholični i eterični pop, savršeno ilustrujući kako ljubav i humanost pokušavaju da prežive u svetu kojim sve više dominira nauka i digitalna hladnoća. "Love in the Time of Science" ostaje svedočanstvo Torrinine rane genijalnosti i izuzetno zreo i evokativan album za kraj devedesetih.