Album "Echoes of Silence" (2011) predstavlja treće i završno poglavlje legendarne serije mikstejpova (kasnije objedinjene u Trilogy) koja je Abela Tesfayea lansirala u zvezde. Ako je House of Balloons bio žurka, a Thursday mamurluk, ovo izdanje je potpuni emotivni slom u ranim jutarnjim satima. Ovo je The Weeknd u svom najsirovijem, najmračnijem i najizolovanijem izdanju.

Zvučna slika ovde je klaustrofobična, minimalistička i prožeta industrijskim uticajima. Album se otvara hrabrom i iznenađujuće vernom obradom Michael Jacksonove pesme "D.D." (Dirty Diana), kojom je Abel dokazao svoje vokalne sposobnosti. Ipak, srce albuma su autorske pesme: melanholična "Montreal" (koja sempluje France Gall), mračna i manipulisana "Initiation" koja se poigrava sa visinom vokala simulirajući efekat intoksikacije, i bolno iskrena naslovna numera "Echoes of Silence".

Slušanje ovog materijala na vinilu donosi poseban doživljaj teške, "zagušljive" atmosfere koju je kreirao producent Illangelo. Analogni format daje dodatnu težinu basovima i ističe kristalnu jasnoću Abelovog falseta naspram mutnih sintisajzera. Ovo je muzika za samovanje, zvučni zapis toksičnih odnosa i unutrašnjih demona, esencijalno za razumevanje mita o Weekndu pre nego što je postao globalna pop ikona.