ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1978
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Dobrica Erić
Ilustracija: Biserka Baretić
Izdavač: Mladost, Zagreb
Edicija: Biblioteka Vjeverica
Godina: 1978
Obim: 98 str.

„Slavuj i sunce“ je poznata zbirka pesama za decu velikog srpskog pesnika Dobrice Erića, prvi put objavljena još krajem šezdesetih godina (izdanje Mlado pokolenje, 1968), dok su njena najpoznatija kasnija izdanja izašla u okviru kultne biblioteke Vjeverica (izdavač Mladost Zagreb, 1978. i 1981. godine).

Knjiga nosi naziv po njenoj centralnoj i izuzetno popularnoj pesmi „Slavuj i sunce“, koja se često obrađuje u osnovnim školama (uglavnom u trećem razredu).

Pesma obiluje motivima iz prirode – jutro, buđenje gaja, rascvetani jabučari, žubor potoka i rađanje novog dana.




Dobrica Erić (Donja Crnuća, 22. avgust 1936 — Beograd, 29. mart 2019) bio je srpski dramski pisac i pesnik.

Bio je član Udruženja književnika Srbije i mnogih drugix udruženja, između ostalog i Udruženja za kulturu, umetnost i međunarodnu saradnju „Adligat” u Beogradu, gde se nalazi i deo njegove zaostavštine, u okviru Zbirke književnika Dobrice Erića.

Rođen je 22. avgusta 1936. godine u Donjoj Crnući, pored Gornjeg Milanovca. Roditelji Miloš i Radmila bili su poljoprivrednici. Završio je četiri razreda osnovne škole u selu Vraćevšnici.

Autor je nekoliko romana, pet knjiga lirske proze, 23 zbirke pesama, pet pozorišnih drama, preko 40 knjiga za decu. Zaslužni je umetnik grada Beograda. Prvu zbirku pesama objavio 1959. godine, a kasnije još više od stotinu knjiga poezije, proze, antologija, slikovnica itd. Dela su mu prodata u tiražu od milion primeraka. Dosta ih je prevedeno na strane jezike. Upravni odbor Udruženja književnika Srbije ga je 30. marta 2012. predložio za dopisnog člana Srpske akademije nauka i umetnosti.

Bio je urednik časopisa Raskovnik (sa Dragišom Vitoševićem), Poletarac Duška Radovića, glavni urednik Izdavačke kuće Nolit.

Bio je domaćin Dragačevskog sabora u Guči 2013. godine.

Preminuo je u 29. marta 2019. godine, u 83. godini, u Beogradu. Sahranjen je u rodnom mestu, na seoskom groblju u Donjoj Crnući.

U oktobru 2021. otkrivena je Erićeva bista u dvorištu Srednje škole u Kniću.

Manje je poznato da je Dobrica Erić napisao i prvu pesmu za poznatog pevača folk muzike Miroslava Ilića pod nazivom „Voleo sam devojku iz grada”, kao i pesmu „Moravsko predvečerje”, za koju je muziku napisao Obren Pjevović, a otpevao ju je Miroslav Ilić. Autor je i Cecine pesme „Detelina sa četiri lista”.

Erić je tokom šezdesetih godina bio jedan od najvažnijih stripskih scenarista gornjemilanovačkog izdavača Dečje novine. Debitovao je u časopisu Dečje novine, ali je glavna dela ostvario u ediciji istorijskih stripova Nikad robom, gde se izdvaja serijal Blažo i Jelica.

Dobrica Erić bio je član Udruženja za kulturu, umetnost i međunarodnu saradnju „Adligat” u Beogradu i jedan od prvih ljudi koji su podržali formiranje ove institucije. U Udruženju je za života formirao Zbirku književnika Dobrice Erića i poklonio veliki broj svojih rukopisa i knjiga iz lične biblioteke, a za kolekciju potpisa Udruženja potpisao je više od stotinu knjiga. U njegovoj Zbirci su takođe i njegov omiljeni nož za papir, naočare i ručni sat.




Biserka Baretić je istaknuta i visoko cenjena hrvatska slikarka, grafičarka i ilustratorka, rođena 27. jula 1933. godine u Zagrebu. Ona predstavlja jedno od najvažnijih i najautentičnijih imena posleratne jugoslovenske i hrvatske likovne umetnosti, poznata po svom snažnom, introspektivnom i samosvojnom izrazu.

Upisala je Školu primenjene umetnosti u Zagrebu 1949. godine, ali je zbog očiglednog, vanserijskog talenta već nakon prvog razreda prešla direktno na Akademiju likovnih umetnosti.

Studirala je slikarstvo do 1953. godine, a kasnije je (od 1960. do 1962) bila saradnica legendarne Majstorske radionice Krste Hegedušića, što je u to vreme bila najviša stepenica usavršavanja za mlade umetnike.

Bila je u braku sa ništa manje poznatim makedonsko-hrvatskim slikarom i grafičarem Ordanom Petlevskim, sa kojim je decenijama delila zajednički atelje i život posvećen umetnosti. Njena ćerka je Sibila Petlevski, afirmisana književnica i pesnikinja.

Umetnički rad Biserke Baretić prošao je kroz nekoliko fascinantnih faza koje se ogledaju i u njenim ilustracijama za knjige:
• Nadrealizam i tjeskoba (1950-e): Na početku karijere, njena dela su pripadala figurativnom izrazu i nadrealističkoj poetici. Često su nosila motive koji istražuju dramu ljudskog postojanja, otuđenost i melanholiju.
• Put ka apstrakciji (1960-e i kasnije): Vremenom se njen stil transformiše ka asocijativnoj apstrakciji, nemirnim površinama i kontrastnom, dramatičnom koloritu. Često je inspirisana mitologijom, ali i unutrašnjim svetovima duše.

Iako je prvenstveno prepoznata po svojim monumentalnim uljima na platnu, grafikama i crtežima tušem, njen rad u oblasti književne ilustracije (poput zbirke Slavuj i sunce) izdvaja se po tome što tekst ne prati bukvalno. Ona je pesme Dobrice Erića vizuelno dopunila finim crtežima koji nose dozu mistike, nežnosti i duboke povezanosti sa prirodom, spajajući liriku teksta sa modernim grafičkim izrazom.

Izlagala je na stotinama samostalnih i grupnih izložbi širom sveta, a njena dela se nalaze u fundusima najvećih regionalnih muzeja. Dobitnica je brojnih nagrada, među kojima se ističe prestižna državna nagrada „Vladimir Nazor“ za životno delo. Likovna kritika je njen opus često opisivala kao „intimni dnevnik univerzalnog značenja“.