Godina izdanja: 1990
ISBN: 4
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autori: dr Olivera Milanović-Jović, Petar Momirović
Izdavač: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture, Novi Sad
Godina: 1990
Obim: 175 str.

Knjiga „Fruškogorski manastiri“, čiji su autori istoričarka umetnosti dr Olivera Milanović-Jović i Petar Momirović, predstavlja jedan od najpoznatijih i najpopularnijih stručnih vodiča i monografskih publikacija o manastirima na Fruškoj gori.

Knjiga pruža detaljan, stručan, ali izuzetno pristupačan i popularno pisan pregled istorije, arhitekture, ikonostasa, freskoslikarstva i riznica fruškogorskih manastira. Služi kao dragocen vodič kroz „Srpsku Svetu goru”.

Zbog svoje preglednosti i popularnosti, knjiga je doživela više izdanja.




Petar Momirović (1907–1995) je bio svestrani naučnik, teolog i istoričar umetnosti sa izuzetno neobičnom i inspirativnom životnom pričom.

Rođen je u veoma siromašnoj porodici u Jagodini kao Petar Nešić. Pošto je rano ostao bez oca, usvojila ga je porodica Momirović. Kroz život je prošao put od čuvara tuđih stada i poslužitelja do vrhunskog stručnjaka.

Završio je Bogosloviju u Bitolju (1927), a potom i Teološki fakultet u Beogradu. Radio je kao profesor veronauke i službovao u više mesta (uključujući Sarajevo), da bi se 1955. godine trajno naselio u Novom Sadu.

Zaposlio se u Pokrajinskom zavodu za zaštitu spomenika kulture, gde je proveo najplodniji deo naučne karijere. Važio je za neumornog istraživača na terenu: otkrio je carske dveri manastira Slepče, detaljno proučavao stare crkve brvnare i bio jedan od najvećih stručnjaka za stare srpske zapise i natpise u Vojvodini. Pored Fruške gore, dao je ogroman doprinos popisu i analizi ćiriličnih rukopisnih knjiga u Cetinjskom manastiru.

Dr Olivera Milanović-Jović bila je ugledna istoričarka umetnosti i dugogodišnji naučni radnik, fokusirana prvenstveno na kulturnu baštinu Vojvodine.

Njen naučni rad bio je usko vezan za istraživanje sakralne arhitekture, ikonostasa i živopisa u periodu 18. i prve polovine 19. veka. Važila je za vrsnog poznavaoca epohe baroka i klasicizma na prostorima Srema, Banata i Bačke.

Pored knjige o fruškogorskim manastirima, njeno kapitalno delo je obimna studija „Umetnost u Bačkoj u XVIII i prvoj polovini XIX veka: Arhitektura“ (izdata 1988. godine). Takođe je objavila brojne stručne radove i studije o pojedinačnim vojvođanskim manastirima, poput detaljnih analiza živopisa i ikonostasa manastira Bođani.

Kao i Momirović, bila je aktivno angažovana u projektima Pokrajinskog zavoda za zaštitu spomenika kulture, spajajući strogu naučnu metodologiju sa terenskim radom na očuvanju ugroženog kulturnog nasleđa.

Spoj Momirovićevog dubokog teološkog i paleografskog znanja i profesorkine stroge povesno-umetničke metodologije učinio je da njihova zajednička knjiga postane neprevaziđen i pouzdan priručnik za sve generacije istraživača i posetilaca Fruške gore.