ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 2006
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Priredio: Vladimir Jagličić
Izdavač: Književni klub Katarina Bogdanović, Kragujevac
Godina: 2006
Obim: 327 str.
Tiraž: 400

„Srce zemlje“ je značajna književna antologija iz 2006. godine koju je priredio Vladimir Jagličić, istaknuti srpski pesnik, prozaista i prevodilac iz Kragujevca.

Ova knjiga predstavlja podnaslovljeni zbornik „Prevodioci Kragujevca“. Reč je o obimnom delu (oko 327 strana, tvrd povez, udžbenički format) koje na jednom mestu okuplja prevode klasika strane književnosti koje su uobličili prevodioci rođeni ili stvaralački aktivni u Kragujevcu.

Knjiga mapira i vrednuje prevodilački rad unutar kragujevačkog kulturnog kruga. Jagličić, koji je i sam preveo preko 30 knjiga sa ruskog, francuskog, engleskog i nemačkog jezika, ovim delom je pružio jedinstven presek lokalne tradicije prevođenja svetske literature.

Uz antologiju kragujevačkih pesnika „Pevači usnule prestonice“ (2006), knjiga „Srce zemlje“ predstavlja ključni doprinos Vladimira Jagličića u dokumentovanju i očuvanju bogate književne baštine grada Kragujevca.




Vladimir Jagličić (1961–2021) bio je istaknuti srpski pesnik, prozaista, prevodilac, esejista i književni kritičar, čiji je rad neraskidivo vezan za Kragujevac i kulturnu panoramu Šumadije. Važio je za jednog od najplodnijih i najautentičnijih glasova svoje generacije, sa preko stotinu objavljenih i priređenih knjiga.

Rođen je 4. novembra 1961. godine u učiteljskoj porodici u selu Gornja Sabanta nadomak Kragujevca. U Kragujevcu je završio Prvu gimnaziju i diplomirao na Pravnom fakultetu.

Radio je kao novinar-reporter u kragujevačkom listu „Svetlost“, a bio je i urednik ili član redakcije u uticajnim časopisima kao što su Pogledi, Književne novine, Koraci i Lipar.

Od 2004. do 2011. godine bio je direktor Spomen-parka „Kragujevački oktobar“, gde je pokrenuo značajnu umetničku manifestaciju „Bdenje“. Kasnije je radio kao bibliotekar i urednik izdanja u Narodnom muzeju u Kragujevcu. Preminuo je 7. aprila 2021. u 60. godini života.

Jagličić je bio podjednako uspešan u više književnih rodova:
• Poezija: Objavio je na desetine zbirki pesama (uključujući Izvan uma, Tamni vrt, Usamljeni putnik, Srbija zemlja, Predgrađe horizonta). Njegova poema „Knjiga o zločinu“ izvedena je na Velikom školskom času 2000. godine.
• Proza: Napisao je pet romana (Starac sa Pivare, Holenderi, Mesojeđe, Svetlosti očiju i Pacov) i preko 300 kratkih priča.
• Prevodilački rad: Izuzetno je cenjen njegov rad na prevođenju ruske poezije i proze (posebno dela Varlama Šalamova), a prevodio je i sa francuskog, engleskog i nemačkog jezika. Zbog toga je bio veoma poštovan među ruskim književnim krugovima i smatran jednim od najprevođenijih srpskih pesnika na ruski jezik.

Za svoj rad dobio je niz prestižnih nacionalnih priznanja:
• Nagradu „Miloš Crnjanski“
• Nagradu „Branko Miljković“
• Zmajevu nagradu Matice srpske
• „Žičku hrisovulju“ za sveukupno pesničko delo

Kritičari su njegovo pisanje često opisivali kao „lirsku mitopeju Šumadije“, naglašavajući njegovu duboku vezu sa zavičajem, istorijom i sudbinom sopstvenog naroda, uvek prožetu brigom za običnog čoveka.