Godina izdanja: Ostalo
ISBN: Ostalo
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Venceslav Glišić
Izdavač: Službeni glasnik, Beograd
Edicija: Biblioteka Svedoci epohe
Godina: 2012
Obim: 160 str.
Tiraž: 500

Na nekoliko poslednjihh stranica podvlačeno hemijskom, kao što je prikazano na fotografiji.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

`Revolucionari` je istorijska knjiga srpskog istoričara dr Venceslava Glišića, objavljena u izdanju Službenog glasnika. Knjiga donosi dragocena svedočanstva o ključnim ljudima Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) i nove socijalističke Jugoslavije nakon Drugog svetskog rata.

Knjiga se zasniva na autorovim ličnim susretima i razgovorima koje je početkom sedamdesetih godina 20. veka vodio sa trojicom vodećih, ali u tom trenutku već skrajnutih ili bivših jugoslovenskih funkcionera:
• Milovanom Đilasom
• Aleksandrom Rankovićem
• Rodoljubom Čolakovićem

Glišićev glavni motiv za ove razgovore bio je naučna radoznalost i potreba da, zbog nedostatka zvaničnih partijskih izvora, rasvetli ključne događaje iz istorije ilegalne KPJ, unutarpartijske odnose i, pre svega, njihov lični odnos prema Josipu Brozu Titu, koji je bio sudbonosan za njihove političke karijere i sudbinu cele Jugoslavije.

Pored ove knjige, Venceslav Glišić je poznat i po drugim značajnim istorijskim delima kao što su `Užička republika`, `Dosije o Blagoju Neškoviću` i `Teror i zločini nacističke Nemačke u Srbiji 1941–1944`.



Dr Venceslav Glišić je jedan od najistaknutijih srpskih istoričara `stare garde`, čija je decenijska naučna karijera bila posvećena detaljnom istraživanju Drugog svetskog rata, Narodnooslobodilačke borbe i tajni posleratnog komunističkog režima u Jugoslaviji.

Rođen je 25. juna 1932. godine u selu Zlakusa kod Užica. Otac mu je poginuo tokom rata kao partizanski borac, pa se Venceslav tokom studija u Beogradu sam izdržavao, radeći jedno vreme čak i kao kolporter (prodavac novina) za Večernje novosti.

Diplomirao je istoriju na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Kao stipendista vlade Istočne Nemačke otišao je na postmagistarske studije, a doktorsku disertaciju pod nazivom `Teror i zločini nacističke Nemačke u Srbiji 1941–1944` uspešno je odbranio 1968. godine na prestižnom Humboltovom univerzitetu u Berlinu.

Glišić je proveo radni vek u ključnim jugoslovenskim i srpskim naučnim institucijama:
• Radio je kao dugogodišnji saradnik Instituta za istoriju radničkog pokreta Srbije.
• Od 1979. do 1983. godine bio je na poziciji direktora Jugoslovenskog bibliografskog instituta.
• Karijeru je završio kao naučni savetnik u Institutu za savremenu istoriju.

Ono što Glišića izdvaja od mnogih drugih istoričara jeste njegova hrabrost i upornost da snima i vodi privatne, strogo poverljive razgovore sa skrajnutim i bivšim funkcionerima (poput Aleksandra Rankovića, Milovana Đilasa, Blagoja Neškovića i Petra Stambolića).

Zbog toga što je `mnogo znao` i beležio svedočenja iz prve ruke o unutarpartijskim sukobima, političkim čistkama i privatnom životu vrha KPJ, važio je za istoričara od koga su tadašnji političari zazirali. Mnoga od tih svedočanstava smeo je da pretoči u knjige tek decenijama kasnije, kada je pritisak režima oslabio.

Njegova bibliografija obuhvata kapitalna dela za razumevanje moderne srpske i jugoslovenske istorije:
1. Teror i zločini nacističke Nemačke u Srbiji 1941–1944 (njegova doktorska teza i jedna od najreferentnijih knjiga o stradanju naroda pod okupacijom).
2. Užička republika (detaljna studija o prvoj slobodnoj teritoriji u okupiranoj Evropi).
3. Dosije o Blagoju Neškoviću (knjiga o zaboravljenom i skrajnutom prvom čoveku posleratne Srbije).
4. Revolucionari.