Godina izdanja: 2008
ISBN: 73
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Slobodan Lazarević
Izdavač: Slobodan Mašić, Beograd
Edicija: „Nezavisna izdanja“, zbirka Nova, knjiga br. 218
Godina: 2008
Obim: 168 str.

Manji format.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

Knjiga „Teorema slike: Slikarski i pesnički kontrapunkti Aleksandra M. Đurića“ autora prof. dr Slobodana Lazarevića predstavlja kapitalno teorijsko delo koje se nalazi na tromeđi istorije umetnosti, filozofije estetike i književne teorije.

Knjiga je zamišljena kao kompleksna teorijska i monografska studija posvećena radu istaknutog beogradskog umetnika Aleksandra M. Đurića. Đurić je specifičan po tome što je diplomirao književnost, a magistrirao istoriju umetnosti, da bi se potom potpuno posvetio slikarstvu.

Lazarević u knjizi analizira upravo taj kontrapunkt (preplitanje) između:
• Slikarskog izraza: Vizuelnog jezika, kompozicije, filozofije boje i strukture same slike.
• Pesničkog/književnog senzibiliteta: Načina na koji se narativ, poezija i teorijski koncepti prelivaju na platno.

Ova knjiga se smatra jednom od tri ključne studije napisane o Đurićevom stvaralaštvu. Ona stoji uz bok knjigama „Pokazanja Aleksandra Đurića“ likovnog kritičara Srete Bošnjaka i „Ukrštaji“ Miloša Jevtića. Samim tim, ona pruža najzaokruženiji teorijski uvid u Đurićevu fazu stvaralaštva do 2008. godine.

Knjiga je pisana akademskim, ali izuzetno fluidnim stilom, karakterističnim za profesora Lazarevića. Sadrži duboke analize pojedinačnih Đurićevih dela, istorijske paralele sa svetskim umetničkim pokretima i filozofska razmišljanja o vizuelnoj kulturi. Namenjena je:
• Studentima i profesorima istorije umetnosti i akademija likovnih umetnosti.
• Kolekcionarima i ljubiteljima savremenog srpskog slikarstva druge polovine 20. veka.
• Svima koji žele da razumeju vezu između pisane reči i likovne umetnosti.



Prof. dr Slobodan Lazarević (1949–2023) bio je ugledni srpski teoretičar književnosti i umetnosti, esejista i dugogodišnji univerzitetski profesor. Njegov naučni rad ostavio je dubok trag u srpskoj akademskoj zajednici, naročito na polju istraživanja veza između književnosti i likovnih umetnosti.

Rođen je 15. oktobra 1949. godine u Kragujevcu. Diplomirao je i magistrirao na smeru za Jugoslovensku književnost i jezik na Filološkom fakultetu u Beogradu. Doktorirao je 2000. godine na Grupi za multidisciplinarne studije Filozofskog fakulteta u Beogradu sa tezom pod nazivom „Stvaralačko prisustvo mita u savremenoj srpskoj literaturi i umetnosti“. Upravo je ta teza odredila njegov dalji naučni put — istraživanje presecanja reči i slike. Bio je jedan od ključnih profesora od samog osnivanja Filološko-umetničkog fakulteta (FILUM) u Kragujevcu, gde je stigao do zvanja vanrednog profesora. Pored profesorskog rada, obavljao je funkcije prodekana za nastavu, finansije i naučni rad, a bio je i zamenik predsednika Saveta Univerziteta u Kragujevcu. Ostao je zapamćen i kao prvi urednik uglednog naučnog časopisa „Nasleđe“.

Profesor Lazarević se prvenstveno bavio estetikom, mitologijom u modernoj umetnosti i esejistikom. Njegov stil odlikovala je stroga akademska metodologija spojena sa izuzetnim senzibilitetom za vizuelne umetnosti.

Neke od njegovih najznačajnijih knjiga i studija su:
• „Teorema slike“ (2008): Monografska i esejistička studija o slikarstvu Aleksandra M. Đurića.
• „Misao o literaturi i umetnosti u esejističkom delu Dušana Matića“: Rad proistekao iz njegove magistarske teze, posvećen jednom od naših najvećih nadrealista.
• „Zajedničko u nevidljivom“: Knjiga eseja koja preispituje duboke, često skrivene veze između modernog srpskog pesništva i likovnih strujanja.
• „Dosije Lenon“: Izlet u pop-kulturnu i sociološku esejistiku, gde se bavio fenomenom uticaja Džona Lenona i Bitlsa na modernu kulturu.

Profesor Lazarević preminuo je 14. decembra 2023. godine u Kragujevcu, ostavljajući iza sebe generacije studenata koje je naučio kako da „čitaju“ slike i „gledaju“ književnost.