Godina izdanja: 1984
Autor: Domaći
ISBN: Ogl
Jezik: Srpski

Autori: Boško Krstić, Bela Duranci, Eva Bačlija
Izdavač: Subotičke novine
Godina: 1984
Obim: 48 str.

Samo monografija/knjiga.

Monografija „Subotica = Szabadka: Slike, reči, zvuci“ predstavlja pionirski poduhvat na našim prostorima u domenu multimedijalnog izdavaštva. Objavljena u izdanju Subotičkih novina (prvo izdanje datira iz 1984. godine), osmišljena je tako da Suboticu predstavi kroz tri različite umetničke i čulne dimenzije: tekstualnu, vizuelnu i auditivnu.

Na knjizi su radila neka od najznačajnijih imena kulturne scene Subotice. Tekstove i koncept potpisuju Boško Krstić (poznati subotički književnik i novinar) i Bela Duranci (čuveni istoričar umetnosti i hroničar grada), dok je za dizajn i tehničku pripremu bila zadužena Eva Bačlija.

Kompletan sadržaj knjige je dvojezičan, sa paralelnim tekstom na srpskom i mađarskom jeziku, čime odražava multikulturalni identitet i tradiciju Severne Bačke.

Knjiga je velikog (monografskog) formata sa tvrdim povezom. Stranice su bogato ispunjene fotografijama i ilustracijama koje prate istorijski razvoj Subotice – od njenih arhitektonskih dragulja u stilu secesije do svakodnevnog života i znamenitih ličnosti.



Glavni pokretači ove monografije su Boško Krstić i Bela Duranci, dve ključne i kultne ličnosti subotičke kulturne scene. Njihov zajednički rad na ovoj knjizi spojio je književnu maštu i vrhunsku stručnost u oblasti istorije umetnosti.

Boško Krstić (rođen 1947.) je poznati novinar, esejista i romansijer. Iako je rođen u Hrvatskoj, čitav svoj život i stvaralački vek posvetio je Subotici. Krstić je prepoznatljiv po tome što u svojim delima oživljava specifičnu atmosferu Bačke, njenih palata, ulica i građanskog sloja s kraja 19. i početka 20. veka. Napisao je hvaljene romane „Kaštel Beringer“ (koji je bio u najužem izboru za NIN-ovu nagradu), „Vodolija“ i „Sagmajsterova istraga“. Njegove zbirke eseja poput „Subotičke senke“ i „Potraga za ulicom divljih kestenova“ predstavljaju emotivni vodič kroz skrivenu istoriju grada. Zbog doprinosa preplitanju srpske i mađarske kulture, izabran je za počasnog člana Mađarske akademije nauka i umetnosti „Sečenji“, a nosi i titulu počasnog građanina Subotice.

Bela Duranci (1931–2021) je bio jedan od najuglednijih jugoslovenskih i vojvođanskih istoričara umetnosti, likovni kritičar i erudita. Diplomirao je istoriju umetnosti u Beogradu. Radio je kao kustos i direktor Gradskog muzeja Subotica. Ono što je najvažnije, Duranci je bio ključna osoba koja je skrenula pažnju javnosti na neprocenjivu vrednost subotičke arhitekture u stilu secesije (poput Gradske kuće i Sinagoge) u vreme kada ti objekti nisu bili zvanično zaštićeni. Bio je jedan od osnivača čuvene galerije „Likovni susret“ i utemeljivač Međuopštinskog zavoda za zaštitu spomenika kulture. Kolege i sugrađani su ga pamtili kao gospodina starog kova i „gromobran“ subotičke kulture. Dobitnik je brojnih priznanja, uključujući nagradu „Pro Urbe“.

Iako se u javnosti češće pominju pisci i istoričari, Eva Bačlija je kao tehnički urednik i dizajner imala ogroman zadatak. Ona je vizuelno ukomponovala tekstove, arhivske fotografije i glomazne gramofonske ploče u jedinstvenu i estetski privlačnu celinu koja i danas, posle više od 40 godina, izgleda moderno i luksuzno.