Godina izdanja: 1980
ISBN: 277
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: Ivan Urbančič
Izdavač: Revija, Osijek
Godina: 1980
Obim: 101 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

Knjiga „Lenjinova `filozofija` ili o imperijalizmu“ autora Ivana Urbančića predstavlja jedno od ključnih kritičkih dela slovenačke i jugoslovenske fenomenološke škole usmerenih protiv dogmatskog marksizma-lenjinizma.

Urbančič u ovom delu pristupa Lenjinovoj misli s pozicija fenomenologije i ontologije. Knjiga je nastala u periodu kada je u jugoslovenskoj filozofiji dominirala rasprava između zvaničnog dijalektičkog materijalizma (ortodoksije) i različitih struja kritičkog mišljenja (poput Praxis škole i slovenačkih fenomenologa).

Autor analizira Lenjinova glavna filozofska dela, pre svega „Materijalizam i empiriokriticizam“. Naslov direktno povezuje Lenjinov filozofski koncept sa njegovom političko-ekonomskom teorijom imperijalizma.



Ivan „Ivo“ Urbančič (1930–2016) bio je jedan od najznačajnijih slovenačkih i jugoslovenskih filozofa 20. veka i smatra se jednim od utemeljivača slovenačke fenomenološke škole. Njegov rad obeležila je beskompromisna privrženost filozofiji kao načinu života, ali i stalni politički pritisci zbog kritike vladajućeg komunističkog sistema.

Rođen je 12. novembra 1930. godine u mestu Robič kod Kobarida (tadašnja Kraljevina Italija, danas Slovenija). Pre nego što je uplovio u filozofske vode, završio je Srednju industrijsku školu i bavio se tehničkim zanimanjima (radio je u fabrici Iskra i jedno vreme u Beogradu kao tragač za radioaktivnim rudama). Studije filozofije i sociologije završio je u Ljubljani 1964. godine. Kako je zbog svojih stavova već tada bio u nemilosti slovenačkih partijskih struktura, doktorat je odbranio 1970. godine na Sveučilištu u Zagrebu, gde mu je mentor bio poznati filozof Vanja Sutlić. Objavljivanje knjige „Lenjinova `filozofija` ili o imperijalizmu“ (1971) izazvalo je politički skandal. Delo je proglašeno „idejno amoralnim“, zbog čega mu je praktično onemogućena dalja karijera na univerzitetu. Rad je nastavio kao istraživač na Institutu za sociologiju i filozofiju u Ljubljani i kao urednik u izdavačkoj kući Slovenska matica. Preminuo je 7. avgusta 2016. godine u Ljubljani u 85. godini.

Urbančičeva filozofija razvijala se na preseku fenomenologije, ontologije i kritike modernog tehničkog sveta. Ključni uticaj na njega imali su Martin Hajdeger i Fridrih Niče, ali i rani radovi Karla Marksa (koje je posmatrao kao filozofiju krize, a ne dogmu). Njegova centralna preokupacija bila je istorija evropskog nihilizma. Proučavao je kako je savremeni svet postao podređen tehnologiji, kibernetici i totalnoj organizaciji, u čemu ljudska egzistencija gubi svoj autentični smisao.

Pored naučnog rada, Urbančič je odigrao istorijsku ulogu u političkom buđenju i demokratizaciji Slovenije krajem 20. veka. Bio je jedan od pokretača i osnivača kultnog časopisa Nova revija (1982). Ovaj časopis bio je glavno jezgro intelektualnog otpora komunizmu i platforma za uvođenje višepartijskog sistema. Autor je jednog od ključnih priloga za čuveni „Slovenački nacionalni program“ objavljen u 57. broju Nove revije (1987. godine), koji je postavio temelje za osamostaljenje Slovenije. Bio je među inicijatorima osnivanja Slovenačkog demokratskog saveza (SDZ), jedne od prvih opozicionih stranaka.

Neka od njegovih najznačajnijih dela (od kojih su mnoga prevođena širom Jugoslavije) uključuju:
- Leninova `filozofija` ali o imperializmu (1971)
- Vprašanje umetnosti in estetike na pragmatičnem razpotju (1979)
- Zgodovina nihilizma (Istorija nihilizma) (1987)
- Evropski nihilizem (1987)
- O krizi: epilog k Zgodovini nihilizma (2000)