ISBN: 167
Godina izdanja: 1962
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: Džozef Konrad
Prevod: Živojin Simić
Ilustracija korica: Radomir Stević Ras
Izdavač: Nolit, Beograd
Edicija: Zanimljiva biblioteka (Knjiga 95)
Godina: 1962
Obim: 298 str.

„Izgnanik sa ostrva“ (engl. An Outcast of the Islands) je drugi roman slavnog britanskog pisca poljskog porekla Džozefa Konrada, objavljen 1896. godine. Delo predstavlja duboku psihološku studiju o moralnom padu, izdaji i ljudskoj izolaciji u egzotičnom tropskom okruženju.

Radnja je smeštena na ostrvu Borneo i oko Makasara. Roman istražuje večnu borbu čoveka protiv prirode i sopstvenih nagona, kao i tragiku usamljenosti.

Delo je ključno za rani period Konradovog stvaralaštva jer mu je, uz prvenac „Almajerove gluposti“, donelo reputaciju vrhunskog pripovedača egzotičnih morskih i kolonijalnih priča.



Džozef Konrad (engl. Joseph Conrad), pravo ime Jozef Teodor Konrad Koženjovski (polj. Józef Teodor Konrad Korzeniowski; Terehove kod Berdičiva, 3. decembar 1857 - Bišopsbern, 3. avgust 1924) je bio poljski književnik koji je svoj stvaralački period u životu proveo u Engleskoj i pisao na engleskom. Državljanstvo Velike Britanije je dobio 1886, ali je sebe oduvek smatrao Poljakom. Konrad se smatra jednim od najvećih novelista na engleskom jeziku, iako nije govorio tečno jezik do svojih dvadesetih (i uvek sa izraženim akcentom), on je bio majstor stilizovanja proze koji je doneo izrazit neengleski senzibilitet u englesku književnost. Pisao je romane, mnoge u morskom okruženju, koji prikazuju iskušenja ljudskog duha usred ravnodušnosti svemira. Ipak, more nije najvažniji element u nizu njegovih dela, a neka od njih su i „Nostromo“, „Tajni agent“, „Očima zapada“.

Konrad je rođen 3. decembra 1857. godine u ruskoj Ukrajini, u porodici poljskih zemljoposednika, koja je učestvovala u organizovanju pobune protiv ruske vlasti. Konrad je od šeste godine živeo kao izbeglica u severnoj Rusiji. Rano je ostao bez majke, a u 12. godini i bez oca.

Dečaštvo je proveo u Krakovu, uz romantičnu književnost, i sanjario o pomorskom životu. U sedamnaestoj godini stigao je u Marsej, krenuo na prve plovidbe i buran život po lukama.

A onda je, u 21. godini, stupio u britansku trgovačku mornaricu, položio ispite za kapetana broda. Kapetansku karijeru završio je u svojoj 37. godini, naglo, zbog narušenog zdravlja.

Prvi roman bio mu je „Almejerova ludost” (1895). Glavni junak, Evropljanin, živi duboko u unutrašnjosti Bornea, sa ženom Malajkinjom, i sanja o povratku u Evropu...

Najpopularniji mu je „Lord Džim”, roman posebno omiljen kod mladih. Ovo je priča o mornarskim avanturama, ali i o moralu, o tome kako moralni prestup ostavlja duboki trag u ljudskoj duši. Ima mišljenja da su tu i neka autobiografska iskustva, iz krakovskih đačkih dana. Remek-delo, roman „Nostromo”, iz 1904. godine govori o junaku koji je istovremeno prestupnik, navodeći čitaoca na razumevanje za onoga koji je, zloupotrebivši poverenje, ukrao srebro dato mu na čuvanje za vreme neke od pobuna u Južnoj Americi. Tu su i takozvani politički romani: „Tajni agent”, „Očima Zapada”,„Srce tame ”... Džozef Konrad umro je 3. avgusta 1924. godine.



Radomir Stević Ras (26. februar 1931 — 22. novembar 1982) bio je istaknuti srpski slikar, ilustrator, dizajner i pozorišni stvaralac, prepoznat kao jedan od prvih autentičnih multimedijalnih umetnika na prostorima bivše Jugoslavije. Najpoznatiji je po kreiranju osobene ćirilice „rasovice“, ilustracijama knjiga, kao i po osnivanju „Pozorišta dvorišta“ (Pozorište igralište), prvog privatnog pozorišta u SFRJ koje je izvodilo isključivo dela domaćih autora. Bio je u braku sa proslavljenom glumicom Evom Ras.

Rođen je u selu Prekopuce kod Prokuplja (Toplički okrug) u siromašnoj seljačkoj porodici. Tokom Drugog svetskog rata živeo je kao izbeglica u Nišu, gde je na železničkoj stanici radio kao nosač kofera kako bi preživeo. Nakon rata, kao ratno siroče, odrastao je po domovima. Tokom boravka u sirotištu u Kačarevu izučavao je limarski zanat, gde je njegov majstor primetio nesvakidašnji crtački talenat i usmerio ga dalje od zanata.

Tokom tri decenije rada uspešno se bavio slikarstvom, crtežom, grafikom, dizajnom plakata, tapiserija i poštanskih maraka. Njegovo najznačajnije delo u oblasti dizajna jeste „rasovica“, specifično i stilizovano ćirilično pismo koje je ostavilo dubok trag u jugoslovenskoj grafici. Opremio je i ilustrovao brojne knjige i publikacije, dajući im prepoznatljiv vizuelni identitet.

Osnovao je nezavisni teatar koji je predstavljao prekretnicu u kulturnom životu Beograda. Pozorište je bilo prepoznatljivo po tome što je afirmisalo isključivo domaće pisce i alternativni scenski izraz.

Radomir Stević Ras preminuo je iznenada u Beogradu 1982. godine u 51. godini života. O njegovom životu i kompleksnom stvaralaštvu Radio-televizija Srbije snimila je dokumentarni film „Igrač na žici — Radomir Stević Ras“.