Godina izdanja: 1969
ISBN: 55
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Boško Ivkov
Izdavač: Matica srpska, Novi Sad
Godina: 1969
Obim: 80 str.
Tiraž: 300

„Likovi koji se ruše” je prva prozna knjiga (zbirka pripovedaka) srpskog pesnika i pisca Boška Ivkova, objavljena 1969. godine u izdanju Matice srpske.

Ova zbirka predstavlja temelj njegovog prepoznatljivog književnog stila i tematike koja je duboko povezana sa vojvođanskim podnebljem.

Priče u ovoj knjizi nose podnaslov ili odrednicu „staparski letopisi”, jer su duboko ukorenjene u autorov rodni Stapar kod Sombora. Oni hroničarski prate sudbine malih, lokalnih ljudi.

Unutar ove knjige nalaze se zapažene pripovetke poput proza „Ćeća” i „Caza”, koje oslikavaju specifičan seoski mentalitet, sudbine marginalizovanih likova (poput lokalnih Cigana, osobenjaka) i melanholiju ravnice. Ivkov kroz sudbine pojedinaca u vojvođanskoj svakodnevici tematizuje prolaznost, pesimizam, strast i propadanje, što opravdava sam naslov zbirke o ljudima i vremenima „koji se ruše”.

Boško Ivkov (Stapar, 22. decembar 1942 – Novi Sad, 28. novembar 2010) je srpski pesnik i prozni pisac koji je živio i stvarao u Novom Sadu.

Osnovnu školu Ivkov je pohađao u rodnom Staparu, srednju u Somboru. U Novom Sadu je studirao književnost gde je stvarao i živeo do svoje smrti.

Godine 1957. se prvi put se javlja u književnosti sa pesmom u omladinskom listu Pokret. Pisao je pripovetke, poeziju, romane. Dela su mu prevođena na više svetskih jezika. Ivkov se ogledao i u prevođenju, sa rusinskog jezika, u saradnji sa autorom preveo dve knjige pesama Julijana Tamaša.

Autor je Stapar, selo pod krilima leptira - velikogospojinski tv-zapis o Staparu, autorske polučasovne tv-emisiju, koja je snimljena u produkciji TV Novi Sad 1993. godine. Bio je scenarisa TV-emisije o poeziji Gojka Janjuševića i koscenarist igranog filma Prvoslava Marića Hag čeka.

Bio je urednik `Pokreta`, `Indeksa`; obnavljač i glavni odgovorni urednik `Polja` (1968-1974); urednik književnog izdanja RU `R. Ćirpanov` (1976-1978); idejni pokretač, a od drugog broja glavni i odgovorni urednik `Dometa` (1975-1979); glavni i odgovorni urednik `Letopisa Matice srpske` (1980-1991) i urednik `Katedre Matice srpske` (1992-1998).

Izdao je devet knjiga pod nazivom Zemlja i rašće, sa podnaslovom `Čitanka Vojvodine`.

Ivkov je dobitnik sledećih nagrada:
- Nagrada „Drainac”, za pesnički rukopis Jesenja rukovet, 1977.
- Nagrada „Zlatna značka” Kulturno-prosvetne zajednice Srbije, za sveobuhvatan rad u kulturi, 1984.
- Nagrada Društva književnika Vojvodine, za prepev godine, za knjigu Pesme i doba, 1987.
- Nagrada „Đura Jakšić”, za knjigu Letopisi, 1997.
- Nagrada „Iskre kulture” Kulturno-prosvetne zajednice Vojvodine, za sveobuhvatan rad u kulturi, 2000.
- Oktobarska nagrada Novog Sada, 2002.

Zbornik tekstova:
- Indeksova čitanka, zbornik tekstova lista Indeks, 1968.

Antologije:
- Svetla narav reči, antologija poezije lista Pokret, 1970.

Poezija:
- Jesenja rukovet, 1979.
- Sev - svakodnevne siromašne pesme, 1985.
- Put u sneg, 1991.
- Letopisi: devedeset i devet pesama iz devet godova, 1996.
- Zrenje zvezda, 2000.

Lirski eseji:
- Doreći more, 1974.

Romani:
- Jeza, 1983.

Kratka proza:
- Likovi koji se ruše, 1969.
- Kako smo voleli devojčice: priče i zapisi, 1985.
- Visoka zemlja, 2009.

Eseji:
- Ožiljci vremena - Kritike, eseji, zapisi, 1978.