Godina izdanja: 1964
ISBN: 299
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Rasim Filipović
Omot / opremio: Boris Dogan
Izdavač: Naprijed, Zagreb
Godina: 1964 (prvo izdanje)
Obim: 252 str.

„Ničija“ je poznati roman čiji je autor bosanskohercegovački i hrvatski književnik Rasim Filipović, objavljen 1964. godine. Roman predstavlja složenu društvenu hroniku koja kroz sudbinu pojedinca verno oslikava duh jednog istorijskog trenutka.

Radnja je smeštena na predratnu sarajevsku periferiju. Autor slika atmosferu siromaštva, marginalizovanih društvenih slojeva i teskobe pod uticajem nadolazećeg fašizma i Drugog svetskog rata. Kritičari iz Hrvatskog biografskog leksikona ističu da je Rasim Filipović u ovom delu potvrdio svoj dar uverljivog slikara bosanskog mentaliteta i lokalnog kolorita predratnog Sarajeva.

Rasim Filipović (1909–1983) bio je istaknuti hrvatski, bosanskohercegovački i bošnjački književnik, prepoznatljiv po svom dubokom socijalnom angažmanu i vernom oslikavanju teškog života malog čoveka u Bosni. Tokom pedeset godina duge karijere uspešno je stvarao i kao dramski pisac i kao romanopisac.

Rođen je u selu Rastoka kod Ključa. Rano je ostao bez roditelja, nakon čega prelazi u Sarajevo gde završava građansku trgovačku školu. Pre nego što je postao profesionalni pisac, godinama je radio kao radnik i službenik u sarajevskoj tkaonici tepiha. Tokom 1941. godine nakratko je bio sekretar Narodnog pozorišta u Sarajevu. Godine 1943. odlazi u partizane. Tamo nastavlja da piše drame s antifašističkom tematikom (poput dela „Krv je uskipjela“ i „Za novi život“) koje su izvođene na slobodnim teritorijama i u Jajcu. Krajem 1946. godine seli se u Zagreb. Tamo je radio u Ministarstvu prosvete, na radiju i kao urednik u poznatoj izdavačkoj kući „Zora“. U Zagrebu ostaje do kraja života i upravo u tom periodu objavljuje svoja najznačajnija prozna dela.

Afirmaciju je stekao pre i neposredno nakon Drugog svetskog rata kao plodan dramski pisac. Njegove drame su izvođene u pozorištima širom Jugoslavije. Glavne teme bile su siromaštvo, lihvarenje (zelenaštvo), pečalba i propast tradicionalne bosanske porodice pod naletom modernog doba. Najpoznatije drame: „Zeleni demon“ (1932), „Pauk“ (1950), „Za kruhom“ (1951) i „Zvono“ (1965).

U kasnijim godinama se potpuno posvećuje pisanju romana u kojima proširuje svoje omiljene teme iz bosanskog i sarajevskog miljea. U Zagrebu je objavio ukupno pet romana koji su mu doneli status cenjenog prozaiste. Objavljeni romani: „Ničija“ (1964), „Do viđenja smrti“ (1964), „Glumica“ (1969), „Odabranik“ (1976) i „Krijumčari“ (1974).

Zbog svog specifičnog doprinosa, Filipović je uvršten i u prestižnu ediciju „Pet stoljeća hrvatske književnosti“.

Boris Dogan (1923–1992) bio je istaknuti hrvatski akademski slikar, grafičar i kulturni djelatnik koji je ostavio neizbrisiv trag u poslijeratnoj modernoj umjetnosti bivše Jugoslavije. Poznat po svom jedinstvenom spoju poetskog, fantastičnog i apstraktnog izraza, Dogan je bio svestrani stvaralac čiji obus obuhvaća slikarstvo, grafički dizajn, scenografiju i javno djelovanje.