Godina izdanja: 1973
ISBN: 272
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Izrezao u bakru: Hristofor Žefarović
Priredio: dr Dinko Davidov
Izdavač: Matica Srpska, Novi Sad
Godina: 1973
Obim: 64 + 53 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

„Opisanije Jerusalima“ je čuvena srpska ranobarokna knjiga i putopisni vodič iz 1748. godine, čiji je autor i bakrorezac znameniti srpski umetnik Hristofor Žefarović. Ova knjiga predstavlja izuzetno važno delo srpske kulturne baštine 18. veka, jer je služila kao bogato ilustrovani priručnik za poklonike (hadžije) koji su putovali u Svetu zemlju.

Knjiga funkcioniše kao religiozni geografski vodič i putopis koji detaljno opisuje sveti grad Jerusalim, hramove, Sveta mesta i tradiciju hodočašća. Smatra se jednim od najlepših spomenika srpske barokne grafike i izdavaštva. Žefarović je u bakru izrezao i tekst i ilustracije, što knjizi daje jedinstvenu umetničku vrednost.

Pošto je originalni primerak iz 18. veka izuzetno redak i čuva se u muzejskim zbirkama, istoričar umetnosti Dinko Davidov priredio je naučno, fototipsko izdanje ove knjige. Sastoji se iz dva dela — reprodukcije originalnih Žefarovićevih bakroreza sa starim tekstom i stručne studije Dinka Davidova koja detaljno objašnjava istorijski i umetnički kontekst dela.

Hristofor Žefarović (oko 1690—1753) bio je jedna od najvažnijih ličnosti srpske kulture 18. veka. Radio je kao slikar, zograf, bakrorezac, kaligraf i pesnik. Njegov rad označava prelomni trenutak u srpskoj umetnosti — prelazak sa tradicionalnog vizantijskog stila na moderniji zapadnoevropski barok.

Rođen je krajem 17. veka u Dojranu (današnja Severna Makedonija) u svešteničkoj porodici. Rano je primio monaški čin i obrazovao se u tradiciji kasnovizantijskog ikonopisa. Najveći deo života proveo je putujući i stvarajući na teritoriji Karlovačke mitropolije (današnja Vojvodina i Mađarska), kao i u Beču. Umro je 1753. godine u Moskvi, u Bogojavljenskom manastiru, gde je i sahranjen.

Žefarović je bio izuzetno svestran umetnik, a njegova najpoznatija dela su:
- Stematografija (1741): Ovo je njegovo kapitalno delo. U pitanju je prva srpska knjiga grbova, štampana u Beču. Sadrži bakroreze srpskih vladara i svetitelja, kao i grbove južnoslovenskih zemalja. Ova knjiga je odigrala ključnu ulogu u buđenju nacionalne svesti kod Srba u Habzburškoj monarhiji.
- Zografski rad: Živopisao je manastir Bođani u Bačkoj (1737. godine). Ovi živopisi se smatraju rodnim mestom modernog srpskog slikarstva, jer je u staru vizantijsku ikonografiju uneo barokni realizam, svetlost i prostor.
- Putopisna grafika: Pored knjige „Opisanije Jerusalima“ (1748), izradio je brojne pojedinačne bakroreze sa prikazima srpskih manastira i svetitelja, koje su hodočasnici kupovali i čuvali u domovima.

Žefarović je uspeo da spoji religioznu tradiciju sa modernim grafičkim tehnikama na metalu (bakrorez). Njegove knjige i grafike nisu bile namenjene samo crkvenoj eliti, već običnom narodu. Zbog toga se smatra jednim od prvih velikih prosvetitelja i pokretača moderne srpske grafičke kulture.