Godina izdanja: 1974
ISBN: 250
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Leo Mates
Izdavač: Školska knjiga, Zagreb
Edicija: Suvremena misao
Godina: 1974
Obim: 144 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografijama.

Ovo je delo je poznatog jugoslovenskog diplomate i politikologa Lea Matesa, a objavljena je 1974. godine.

Knjiga se bavi političkim konceptom miroljubive aktivne koegzistencije, koji je bio jedan od temelja spoljne politike SFR Jugoslavije i Pokreta nesvrstanih. Ovo delo predstavlja važnu stručnu literaturu iz oblasti istorije diplomatije i međunarodnih odnosa na prostorima bivše Jugoslavije.

Leo Mates (1911–1991) bio je jedan od najistaknutijih jugoslovenskih diplomata, politikologa i eksperata za međunarodne odnose. Odigrao je ključnu ulogu u oblikovanju spoljne politike i pozicioniranju SFR Jugoslavije na globalnoj sceni tokom Hladnog rata, posebno u okviru Pokreta nesvrstanih.

Rođen je 24. decembra 1911. godine u Osijeku. Gimnaziju je završio u Zagrebu, gde je kasnije studirao tehničke nauke. Tokom studija postao je jedan od vođa revolucionarnog studentskog pokreta na Sveučilištu u Zagrebu. Zbog komunističkog delovanja i organizovanja sindikata bio je više puta hapšen, a Sud za zaštitu države osudio ga je i na robiju. Odmah po okupaciji zemlje 1941. godine, u Zagrebu je organizovao ilegalnu antifašističku štampu. Početkom 1942. godine pridružio se Narodnooslobodilačkoj vojsci (NOVJ), gde je obavljao visoke vojne i političke dužnosti.

Bio glavni urednik novinske agencije Tanjug, a ubrzo prelazi u Ministarstvo spoljnih poslova kao savetnik ambasade u Londonu. Tokom pedesetih godina prelazi na ključne funkcije – bio je stalni predstavnik Jugoslavije u Ujedinjenim nacijama (od 1953) i izvanredni ambasador Jugoslavije u SAD. Od 1958. do 1961. godine obavljao je funkciju generalnog sekretara predsednika Republike (Josipa Broza Tita). Nakon toga je radio kao pomoćnik saveznog sekretara za inostrane poslove.

Nakon povlačenja iz aktivne diplomatije, potpuno se posvetio nauci. Od 1962. do 1972. godine bio je direktor uglednog Instituta za međunarodnu politiku i privredu u Beogradu. Važio je za vrhunskog stručnjaka za odnose velikih sila i nuklearno naoružanje. Pored knjige „Koegzistencija“ (1974), njegova najvažnija dela su studija „Nesvrstanost“ (1970) i knjiga „Politika supersila i oružje“ (1988).

Preminuo je 9. septembra 1991. u Beogradu, u trenucima kada se država u čijem je stvaranju i diplomatiji učestvovao počela raspadati.