Godina izdanja: 1987
ISBN: 345
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Autor: Miroljub Radojković
Izdavač: Zavod za udžbenike i nastavna sredstva, Beograd
Godina: 1987
Obim: 233 str.

Sadržaj knjige je prikazan na fotografiji.

Knjiga predstavlja jedno od pionirskih i fundamentalnih naučnih dela na prostorima bivše Jugoslavije u oblasti komunikologije koje se bavi fenomenima globalnog protoka informacija, međunarodne propagande i borbe za Novi svetski informacioni i komunikacioni poredak (NWICO).
Profesor Radojković je kasnije nadogradio i modernizovao ovu tematiku u skladu sa razvojem interneta i digitalnih tehnologija. Njegovo najnovije koautorsko delo na istu temu nosi naziv „Međunarodno komuniciranje u informacionom društvu”.

Knjiga je nastala u vreme hladnoratovskih podela, ali i u jeku globalne debate u okviru UNESCO-a o potrebi za stvaranjem Novog svetskog informacionog i komunikacionog poretka (NWICO). Autor analizira kako se kroz medije i protok informacija prelamaju interesi velikih sila, te kako neravnoteža u tehničkoj opremljenosti dovodi do dominacije zapadnih novinskih agencija.

Ova knjiga je pisana iz perspektive klasičnih masovnih medija (štampa, radio i televizija). U njoj se ne pominje internet, jer je napisan pre ere digitalne globalizacije. Zbog toga pruža izvanredan uvid u to kako je svet funkcionisao kada su informacije prelazile granice isključivo putem analognih tehnologija, državnih cenzura i velikih novinskih sistema.

Prof. dr Miroljub Radojković (rođen 1949. godine u Pančevu) je jedan od najistaknutijih srpskih komunikologa, naučnika i dugogodišnji redovni profesor na Fakultetu političkih nauka (FPN) Univerziteta u Beogradu. Smatra se utemeljivačem moderne teorije komunikacija i medijskih sistema na našim prostorima, a generacijama studenata novinarstva poznat je kao autor bazičnih udžbenika.

Diplomirao je na smeru za novinarstvo na Fakultetu političkih nauka u Beogradu 1971. godine kao student generacije. Na matičnom fakultetu proveo je preko 45 godina radnog veka. Počeo je 1972. kao asistent-pripravnik na predmetu Javno mnjenje, a prošao je kroz sva naučna zvanja do redovnog profesora. Predmeti koje je vodio: Komunikologija, Međunarodno komuniciranje, Savremeni informaciono-komunikacioni sistemi i Teorija informacija i komunikacija. Predavao je i na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, Univerzitetu u Tampereu (Finska), kao i na univerzitetima u Nišu, Novom Sadu i Banjoj Luci.

Tokom mladosti radio je kao novinar i urednik informativnih emisija na TV Beograd i na Radio Indeksu. Bio je istaknuti član Nacionalne komisije za UNESCO za komunikacije. Izabran je za člana prvog saziva Saveta Republičke radiodifuzne agencije (RRA) (današnji REM) u periodu od 2003. do 2005. godine. Jedan je od osnivača ugledne Fondacije Centar za demokratiju. Dugogodišnji je aktivni član vodećih svetskih udruženja za istraživanje medija, poput IAMCR-a i ECREA-e.

Napisao je preko 150 naučnih radova i brojne monografije koje su i danas osnovna literatura na studijama novinarstva širom bivše Jugoslavije.
- Savremeni informaciono-komunikacioni sistemi (1984).
- Međunarodno komuniciranje (1987).
- Terorizam i masovne komunikacije (1988).
- Podela mišljenja (1997).
- Osnove komunikologije (koautor T. Đorđević, 2001).
- Mediji, komunikacija i društvo (koautor M. Miletić, 2005)