pregleda

Ispovest Starog Pomorca - S.T. Kolridz, Ilust. G. Dore


Cena:
1.490 din
Želi ovaj predmet: 6
Stanje: Polovan bez oštećenja
Garancija: Ne
Isporuka: Pošta
Post Express
Lično preuzimanje
Plaćanje: Tekući račun (pre slanja)
Pouzećem
Lično
Grad: Novi Sad,
Novi Sad
Prodavac

Askeza (2559)

PREMIUM član
Član je postao Premium jer:
- ima 100 jedinstvenih pozitivnih ocena od kupaca,
- tokom perioda od 6 meseci uplati minimum 20.000 dinara na svoj Limundo račun.

100% pozitivnih ocena

Pozitivne: 4450

  Pošalji poruku

Svi predmeti člana


Kupindo zaštita

ISBN: Ostalo
Godina izdanja: Ostalo
Jezik: Srpski
Autor: Strani

U dobrom stanju! Veci Format, jako lepo uradjeno!

Urednik: Zika Bogdanovic

Samjuel Tejlor Kolridz - Ispovest Starog Pomorca
Ilustracije: Gistav Dore
Tiraz: 400

ITAKA/ Neskraćena verzija izvornog izdanja iz 1834. Remek-delo Kolridževo, Jedna od majuzbudljivijih i najsjajnijih poema na engleskom jeziku... I-VII deo, Prepev RANKA KUIĆ, Predgovor Žika BOGDANOVIĆ, Pogovor Milisent ROUZ, Ilustracije u izvornoj veličini GISTAV DORE (40 tabli)... Latinica, 94 str, 30 cm



Pesma o starom mornaru je najduža od glavnih pesama engleskog pesnika Semjuela Tejlora Kolridža. Napisana je 1797.-1798. godine i objavljena je 1798. godine u prvom izdanju Lirskih balada. Neka moderna izdanja koriste revidiranu verziju, štampanu 1817. godine, koja je sadržavala objašnjenja. Pored drugih pesama iz Lirskih balada, Pesma o starom mornaru često se smatra prekretnicom moderne poezije i začetnicom književnosti britanskog romantizma.

Pesma o starom mornaru kazuje iskustva jednog mornara koji se vratio sa dugog pomorskog putovanja. Mornar zaustavlja jednog čoveka koji je pošao na venčanje i počinje da mu priča priču. Reakcija svadbenog gosta prelazi od začuđenosti do nestrpljenja, preko straha pa do fascinacije kako se priča mornara razvija, što se može videti u jezičkom stilu. Kolridž koristi narativne tehnike kao što su personifikacija i ponavljanje da bi se stvorio osećaj opasnosti, natprirodnog ili pak spokojstva, u zavisnosti od raspoloženja u različitim delovima pesme.


Zbog velike popularnosti pesme, izraz „albatros oko nečijeg vrata” je ušao u engleski jezik kao idiom (albatross around one’s neck) koji se odnosi na snažan osećaj krivice koji predstavlja prepreku uspehu.

Reference na pesmu našle su se u scenariju za film Avanture Šerloka Holmsa iz 1939.

„Balada o starom mornaru” grupe Ajron Mejden, sa njihovog petog albuma „Powerslave”, inspirisana je ovim Kolridževim delom.

Čuvena rečenica „A voda svud, a voda svud, al’ pitke ni za lek.” [Water, water, everywhere, but not a drop to drink] našla je svoje mesto u filmu „Ledeno doba 4” kao i u „Piratima sa Kariba” gde junaci, iako okruženi ogromnom količinom vode, nemaju ni kapi za piće. U filmu `Pirati sa Kariba` pojavljuju se sluzava, ljigava stvorenja koja se mogu povezati sa morskim zmijama kod Kolridža.




Semjuel Tejlor Kolridž (engl. Samuel Taylor Coleridge; Oteri, 21. oktobar 1772 — London, 25. jul 1834) je bio engleski književnik, književni kritičar, filozof i teolog koji je sa svojim prijateljem Viliamom Vordsvorthom bio osnivač Romantičnog pokreta u Engleskoj i član Lejk poets. U književnosti je romantičar, u prvo vreme izvanredno revolucionaran, u Americi je čak hteo da osnuje komunu, kasnije je sve više konzervativac. Jedan je od osnivača književne kritike u Engleskoj, pisao je drame, balade i lirske pesme. Kolridž je Nemačku posetio 1798. godine i započeo sa periodom intenzivnog proučavanja i asimiliacije mislilaca nemačke klasične filozofije. Posle putovanja po Nemačkoj jedan je od najglasnijih propagatora posebno Kanta, Fihtea i Šelinga, u Engleskoj. Ovaj engleski pesnik je važan u istoriji filozofije kao jedan od glavnih provodnika čijim su posredstvom Kantova dela i dela nemačkog romantizma uvedena u Englesku. U njegovim delima oseća se i uticaj Platona i Plotina. Realnost je, po Kolridžu, spiritualna, pa stoga je razum i može obuhvatiti, i to pre svega na način intuitivne spoznaje. Kolridž je zastupao stanovište o individualnom duhovnom spasenju koje je bilo daleko od jednostavnog prosvetiteljskog i utilitarističkog pouzdanja u društveni inžinjering i materijalni progres.

Tokom svog odrastanja Kolridž je bio dosta uznemiren i depresivan. Bio je često bolestan i slab što je proisteklo kao posledica reumatske groznice i drugih dečijih bolesti. Njegovo lečenje tretirano je laudanumom, koji je postao uzrok njegove životne zavisnosti od opijuma.[1]

Najbolji je i najpoznatiji kao pesnik tri najpoznatije pesme: Pesma o starom mornaru, Kristabel i Kubla Kan.


Detinjstvo i školovanje
Kolridž je rođen 21. oktobra 1772. godine u gradu Oteri St Mari u Devonu, u Engleskoj.[2] Semjuelov otac bio je Džon Koleridž (1718—1781), uvaženi glasnik crkve Svete Marije, Oteri St Mari i direktor kraljeve škole, besplatne gimnazije koju je osnovao kralj Henri VIII (1509—1547) u gradu . Ranije je bio domar škole Hju Skuiera u South Moltonu, Devonu i predavaču obližnjeg Molanda.[3] Džon Koleridž je imao svoje troje dece sa prvom ženom. Sa drugom ženom Ana Bovden (1726—1809),[4] ćerkom Džona Bovdena, gradonačelnika Južnog Moltona, u Devonu, 1726. Inače Semjuelovom majkom imao je sedmoro dece. Semjuel je bio najmlađi od desetoro dece gospodina Kolridža. Kolridž je isticao da „nije imao interesovanja za dečije sportove“, već je u mesto toga „neprestano“ čitao i igrao se sam.

Školu je pohađao u Kembridžu, koju vrlo brzo napušta i odlazi u vojsku iz koje ga roditelji ispisuju i vraćaju u školu. Nakon što je Džon Koleridž umro 1781. godine, osmogodišnji Samuel je upućen u Hristovu bolnicu, dobrotvornu školu koja je osnovana u 16. veku u Greifriarsu u Londonu, gde je proveo detinjstvo, studirao i pisao poeziju.[5] Tokom školovanja upoznaje Roberta Souteja i sa njim planira osnivanje utopističke zajednice u Americi. Pod velikim je uticajem ideja Francuske revolucije i sve se više interesuje za politiku i filozofiju, a kasnije i za teologiju (ali je konačno, iako je počeo kao jakobinski revolucionar, završio kao konzervativac).

Život i karijera
U skladu sa planom svog utopijskog društva, ženi se Sarom Friker, a njegov prijatelj Robert sa njenom sestrom, što je dobrim delom kasnije unesrećilo Kolridžov život. Lošeg zdravlja, rastrgnut između vlastitog stvaralačkog nagona, porodičnog života i nesigurnih savremenih prilika, stalno se sukobljavao sa sobom i okolinom. Teško je živeo i zarađivao od novina, zaviseći često od prijatelja. Nakon poznanstva sa Vordsfordom, 1798. godine odlazi u Nemačku na nekoliko meseci kako bi naučio jezik. 1804. godine zbog astme odlazi na Maltu, gde dobija posao sekretara guvernera. Neko vreme je proveo i u Rimu.

U Englesku se vraća 1806. Godine, a njegovo imovno i zdravstveno stanje sve više se pogoršava: prekida dugogodišnje prijateljstvo sa Vordsfortom, sve više uživa u opijumu, ali i njegov uticaj na mlade sve više raste. Suočavao se sa bolešću koja ga je sve više mučila, podlegao je opijumu ne doživevši veliku pobedu svojih ideja, do koje su ubrzo doveli engleski romantičari. Bio je svestran i neprestano u letu za idejama, a delovao je kao pesnik, predavač, novinar, prevodilac, teolog, kritičar. Najbolji je i najpoznatiji kao pesnik tri najlepše pesme: Pesma o starom mornaru, Kristabel i Kubla Khan.

Prema mišljenju nekih značajnijih književnika, on je najbolji engleski kritičar, čovek koji je vratio dostojanstvo i dao težinu kritici. Okrenuvši se pitanjima njene biti, metode i smisla. Imao je veliki uticaj na moderne kritičarske škole angloameričke književnosti. Njegova celokupna duhovna akcija težila je utopističkoj sintezi znanja, umetnosti, religije i politike.

Dela
Robespjerov pad (zajedno sa Sautijem)
Lirske balade (zajedno sa Vordsvortom)
Sibilsko lišće
On the Constitution of Church and State, 1830.
Confessions of an Inquiring Spirit, 1840.
Essays on Method, 1845.
Biographia Literaria
Ispovesti ispitivačkog duha
Kritika o Šekspiru



Pol Gistav Dore (franc. Paul Gustave Doré; Strazbur, 6. januar 1832 — Pariz, 23. januar 1883) je bio francuski umetnik, grafičar i slikar.

Svoju prvu ilustraciju objavio je kad je imao 15 godina. Napravio je knjigu ilustracija sa temom Pariza, a onda je dobio narudžbine da ilustruje dela Rablea, Balzaka i Dantea. Kao veoma mlad, već je zarađivao više od Onorea Domijea.

Godine 1853. dobio je narudžbinu da ilustruje dela lorda Bajrona. Takođe je ilustrovao novu verziju engleske Biblije, kao i čuveno delo Edgara Alana Poa, Gavran.

Kao dječak šalje ilustracije u Journal pour Rire (Novine za smijeh), a od 1848. objavljuje litografije u La Caricature (Karikatura). Niz godina objavljuje svoje ilustracije u La Monde Illustré. Od 1852. godine radi vinjete za ilustracije standardnih djela svjetske književnosti (preko 120 djela sa 200-600 ilustracija). U toj masovnoj produkciji je izrazito neujednačen.

Radi tako da najprije reže u drvo linearan crtež na način modernih ilustracija, a potom upotpunjuje ovu tehniku raznovrsnim postupcima (obojene slike na drvu, po kojima reproduktori režu klišeje). Otkad je počeo koristiti lavis maniere (akvatinta), morao je osposobiti gravere za reproduciranje te tehnike. Sam stvara novu školu i uvi bois de fil. Taj način graviranja nameće cijelom nizu gravera koje je školovao. Oko 1872. godine započinje raditi bakropise (oko 50 ploča). Za boravka u Engleskoj reže na čeličnim pločama (180 grafika veduta Londona), ali mu ta tehnika ne odgovara.

Gustave Doré je često svojim ilustracijama davao teatralan karakter u stilu T. Couturea i K. Pilotyja. Igrom svjetla i sjene postiže reljefnost i stvara dramatske štimunge. Doré je ilustrirao djela Rabelaisa, Balzaca, Miltona i Dantea, a kad je 1853. god. ilustrirao djela lorda Byrona, pozvan je u Englesku da ilustrira englesku Bibliju. Godine 1863., Doré je ilustrirao svoja najznačajnija djela: francusko izdanje Cervantesovog Don Quijotea i Poevog Gavran.

Akvareli iz Škotske i Pirineja svjedoče o njegovom majstorskom daru opažanja i fiksiranja doživljenog, jednako kao i njegovi drvorezi s motivima iz Španjolske. Posebnu pažnju zaslužuje njegov kiparski rad u posljednjim godinama života. U Engleskoj je uvažavan koliko i u rodnoj Francuskoj, pa je u Londonu osnovana Doré Gallery.

Ne saljem u inostranstvo!
Dobro pogledajte fotografije, da ne dodje do nekog nesporazuma!
Tu sam za sva pitanja!
Knjige saljem nakon uplate!
POUZECEM SALJEM SAMO CLANOVIMA BEZ NEGATIVNIH OCENA!!!! Takodje ne saljem clanovima koji su novi tj. bez ocena!!!



Predmet: 55951467
U dobrom stanju! Veci Format, jako lepo uradjeno!

Urednik: Zika Bogdanovic

Samjuel Tejlor Kolridz - Ispovest Starog Pomorca
Ilustracije: Gistav Dore
Tiraz: 400

ITAKA/ Neskraćena verzija izvornog izdanja iz 1834. Remek-delo Kolridževo, Jedna od majuzbudljivijih i najsjajnijih poema na engleskom jeziku... I-VII deo, Prepev RANKA KUIĆ, Predgovor Žika BOGDANOVIĆ, Pogovor Milisent ROUZ, Ilustracije u izvornoj veličini GISTAV DORE (40 tabli)... Latinica, 94 str, 30 cm



Pesma o starom mornaru je najduža od glavnih pesama engleskog pesnika Semjuela Tejlora Kolridža. Napisana je 1797.-1798. godine i objavljena je 1798. godine u prvom izdanju Lirskih balada. Neka moderna izdanja koriste revidiranu verziju, štampanu 1817. godine, koja je sadržavala objašnjenja. Pored drugih pesama iz Lirskih balada, Pesma o starom mornaru često se smatra prekretnicom moderne poezije i začetnicom književnosti britanskog romantizma.

Pesma o starom mornaru kazuje iskustva jednog mornara koji se vratio sa dugog pomorskog putovanja. Mornar zaustavlja jednog čoveka koji je pošao na venčanje i počinje da mu priča priču. Reakcija svadbenog gosta prelazi od začuđenosti do nestrpljenja, preko straha pa do fascinacije kako se priča mornara razvija, što se može videti u jezičkom stilu. Kolridž koristi narativne tehnike kao što su personifikacija i ponavljanje da bi se stvorio osećaj opasnosti, natprirodnog ili pak spokojstva, u zavisnosti od raspoloženja u različitim delovima pesme.


Zbog velike popularnosti pesme, izraz „albatros oko nečijeg vrata” je ušao u engleski jezik kao idiom (albatross around one’s neck) koji se odnosi na snažan osećaj krivice koji predstavlja prepreku uspehu.

Reference na pesmu našle su se u scenariju za film Avanture Šerloka Holmsa iz 1939.

„Balada o starom mornaru” grupe Ajron Mejden, sa njihovog petog albuma „Powerslave”, inspirisana je ovim Kolridževim delom.

Čuvena rečenica „A voda svud, a voda svud, al’ pitke ni za lek.” [Water, water, everywhere, but not a drop to drink] našla je svoje mesto u filmu „Ledeno doba 4” kao i u „Piratima sa Kariba” gde junaci, iako okruženi ogromnom količinom vode, nemaju ni kapi za piće. U filmu `Pirati sa Kariba` pojavljuju se sluzava, ljigava stvorenja koja se mogu povezati sa morskim zmijama kod Kolridža.




Semjuel Tejlor Kolridž (engl. Samuel Taylor Coleridge; Oteri, 21. oktobar 1772 — London, 25. jul 1834) je bio engleski književnik, književni kritičar, filozof i teolog koji je sa svojim prijateljem Viliamom Vordsvorthom bio osnivač Romantičnog pokreta u Engleskoj i član Lejk poets. U književnosti je romantičar, u prvo vreme izvanredno revolucionaran, u Americi je čak hteo da osnuje komunu, kasnije je sve više konzervativac. Jedan je od osnivača književne kritike u Engleskoj, pisao je drame, balade i lirske pesme. Kolridž je Nemačku posetio 1798. godine i započeo sa periodom intenzivnog proučavanja i asimiliacije mislilaca nemačke klasične filozofije. Posle putovanja po Nemačkoj jedan je od najglasnijih propagatora posebno Kanta, Fihtea i Šelinga, u Engleskoj. Ovaj engleski pesnik je važan u istoriji filozofije kao jedan od glavnih provodnika čijim su posredstvom Kantova dela i dela nemačkog romantizma uvedena u Englesku. U njegovim delima oseća se i uticaj Platona i Plotina. Realnost je, po Kolridžu, spiritualna, pa stoga je razum i može obuhvatiti, i to pre svega na način intuitivne spoznaje. Kolridž je zastupao stanovište o individualnom duhovnom spasenju koje je bilo daleko od jednostavnog prosvetiteljskog i utilitarističkog pouzdanja u društveni inžinjering i materijalni progres.

Tokom svog odrastanja Kolridž je bio dosta uznemiren i depresivan. Bio je često bolestan i slab što je proisteklo kao posledica reumatske groznice i drugih dečijih bolesti. Njegovo lečenje tretirano je laudanumom, koji je postao uzrok njegove životne zavisnosti od opijuma.[1]

Najbolji je i najpoznatiji kao pesnik tri najpoznatije pesme: Pesma o starom mornaru, Kristabel i Kubla Kan.


Detinjstvo i školovanje
Kolridž je rođen 21. oktobra 1772. godine u gradu Oteri St Mari u Devonu, u Engleskoj.[2] Semjuelov otac bio je Džon Koleridž (1718—1781), uvaženi glasnik crkve Svete Marije, Oteri St Mari i direktor kraljeve škole, besplatne gimnazije koju je osnovao kralj Henri VIII (1509—1547) u gradu . Ranije je bio domar škole Hju Skuiera u South Moltonu, Devonu i predavaču obližnjeg Molanda.[3] Džon Koleridž je imao svoje troje dece sa prvom ženom. Sa drugom ženom Ana Bovden (1726—1809),[4] ćerkom Džona Bovdena, gradonačelnika Južnog Moltona, u Devonu, 1726. Inače Semjuelovom majkom imao je sedmoro dece. Semjuel je bio najmlađi od desetoro dece gospodina Kolridža. Kolridž je isticao da „nije imao interesovanja za dečije sportove“, već je u mesto toga „neprestano“ čitao i igrao se sam.

Školu je pohađao u Kembridžu, koju vrlo brzo napušta i odlazi u vojsku iz koje ga roditelji ispisuju i vraćaju u školu. Nakon što je Džon Koleridž umro 1781. godine, osmogodišnji Samuel je upućen u Hristovu bolnicu, dobrotvornu školu koja je osnovana u 16. veku u Greifriarsu u Londonu, gde je proveo detinjstvo, studirao i pisao poeziju.[5] Tokom školovanja upoznaje Roberta Souteja i sa njim planira osnivanje utopističke zajednice u Americi. Pod velikim je uticajem ideja Francuske revolucije i sve se više interesuje za politiku i filozofiju, a kasnije i za teologiju (ali je konačno, iako je počeo kao jakobinski revolucionar, završio kao konzervativac).

Život i karijera
U skladu sa planom svog utopijskog društva, ženi se Sarom Friker, a njegov prijatelj Robert sa njenom sestrom, što je dobrim delom kasnije unesrećilo Kolridžov život. Lošeg zdravlja, rastrgnut između vlastitog stvaralačkog nagona, porodičnog života i nesigurnih savremenih prilika, stalno se sukobljavao sa sobom i okolinom. Teško je živeo i zarađivao od novina, zaviseći često od prijatelja. Nakon poznanstva sa Vordsfordom, 1798. godine odlazi u Nemačku na nekoliko meseci kako bi naučio jezik. 1804. godine zbog astme odlazi na Maltu, gde dobija posao sekretara guvernera. Neko vreme je proveo i u Rimu.

U Englesku se vraća 1806. Godine, a njegovo imovno i zdravstveno stanje sve više se pogoršava: prekida dugogodišnje prijateljstvo sa Vordsfortom, sve više uživa u opijumu, ali i njegov uticaj na mlade sve više raste. Suočavao se sa bolešću koja ga je sve više mučila, podlegao je opijumu ne doživevši veliku pobedu svojih ideja, do koje su ubrzo doveli engleski romantičari. Bio je svestran i neprestano u letu za idejama, a delovao je kao pesnik, predavač, novinar, prevodilac, teolog, kritičar. Najbolji je i najpoznatiji kao pesnik tri najlepše pesme: Pesma o starom mornaru, Kristabel i Kubla Khan.

Prema mišljenju nekih značajnijih književnika, on je najbolji engleski kritičar, čovek koji je vratio dostojanstvo i dao težinu kritici. Okrenuvši se pitanjima njene biti, metode i smisla. Imao je veliki uticaj na moderne kritičarske škole angloameričke književnosti. Njegova celokupna duhovna akcija težila je utopističkoj sintezi znanja, umetnosti, religije i politike.

Dela
Robespjerov pad (zajedno sa Sautijem)
Lirske balade (zajedno sa Vordsvortom)
Sibilsko lišće
On the Constitution of Church and State, 1830.
Confessions of an Inquiring Spirit, 1840.
Essays on Method, 1845.
Biographia Literaria
Ispovesti ispitivačkog duha
Kritika o Šekspiru



Pol Gistav Dore (franc. Paul Gustave Doré; Strazbur, 6. januar 1832 — Pariz, 23. januar 1883) je bio francuski umetnik, grafičar i slikar.

Svoju prvu ilustraciju objavio je kad je imao 15 godina. Napravio je knjigu ilustracija sa temom Pariza, a onda je dobio narudžbine da ilustruje dela Rablea, Balzaka i Dantea. Kao veoma mlad, već je zarađivao više od Onorea Domijea.

Godine 1853. dobio je narudžbinu da ilustruje dela lorda Bajrona. Takođe je ilustrovao novu verziju engleske Biblije, kao i čuveno delo Edgara Alana Poa, Gavran.

Kao dječak šalje ilustracije u Journal pour Rire (Novine za smijeh), a od 1848. objavljuje litografije u La Caricature (Karikatura). Niz godina objavljuje svoje ilustracije u La Monde Illustré. Od 1852. godine radi vinjete za ilustracije standardnih djela svjetske književnosti (preko 120 djela sa 200-600 ilustracija). U toj masovnoj produkciji je izrazito neujednačen.

Radi tako da najprije reže u drvo linearan crtež na način modernih ilustracija, a potom upotpunjuje ovu tehniku raznovrsnim postupcima (obojene slike na drvu, po kojima reproduktori režu klišeje). Otkad je počeo koristiti lavis maniere (akvatinta), morao je osposobiti gravere za reproduciranje te tehnike. Sam stvara novu školu i uvi bois de fil. Taj način graviranja nameće cijelom nizu gravera koje je školovao. Oko 1872. godine započinje raditi bakropise (oko 50 ploča). Za boravka u Engleskoj reže na čeličnim pločama (180 grafika veduta Londona), ali mu ta tehnika ne odgovara.

Gustave Doré je često svojim ilustracijama davao teatralan karakter u stilu T. Couturea i K. Pilotyja. Igrom svjetla i sjene postiže reljefnost i stvara dramatske štimunge. Doré je ilustrirao djela Rabelaisa, Balzaca, Miltona i Dantea, a kad je 1853. god. ilustrirao djela lorda Byrona, pozvan je u Englesku da ilustrira englesku Bibliju. Godine 1863., Doré je ilustrirao svoja najznačajnija djela: francusko izdanje Cervantesovog Don Quijotea i Poevog Gavran.

Akvareli iz Škotske i Pirineja svjedoče o njegovom majstorskom daru opažanja i fiksiranja doživljenog, jednako kao i njegovi drvorezi s motivima iz Španjolske. Posebnu pažnju zaslužuje njegov kiparski rad u posljednjim godinama života. U Engleskoj je uvažavan koliko i u rodnoj Francuskoj, pa je u Londonu osnovana Doré Gallery.
55951467 Ispovest Starog Pomorca - S.T. Kolridz, Ilust. G. Dore

LimundoGrad koristi kolačiće u statističke i marketinške svrhe. Nastavkom korišćenja sajta smatramo da ste pristali na upotrebu kolačića. Više informacija.