ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1987
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Dobro očuvano.

Autor - osoba Asimov, Isak
Naslov Trilogija o carstvu / napisao Isak Asimov
Vrsta građe knjiga
Jezik srpski
Godina [1987]
Izdavanje i proizvodnja Beograd : M. Živković : Z. Živković : E. Bogdanović : Ž. Bogdanović, [1987] (Beograd : Štampak)
Fizički opis 504 str. ; 20 cm
Zbirka Biblioteka Polaris ; SF
Sadržaj s naslovne str. : Svemirske struje / prevele Mirjana Živković, Aleksandra Protić. Zvezde, prah nebeski / prevele Mirjana Živković, Aleksandra Protić. Kamičak na nebu / preveo Ognjen Obradović.
Napomene Prevod dela : The Currents of Space / Isaac Asimov

Asimovljeva trilogija o Carstvu (Galactic Empire series ili Empire novels) sastoji se od tri relativno samostalna romana smeštena u isti budući univerzum. Oni hronološki povezuju Asimovljev ciklus o robotima sa kasnijim ciklusom Zadužbine: prikazuju razdoblje širenja čovečanstva po Galaksiji i nastanka, odnosno učvršćivanja Galaktičkog carstva sa Trantorom kao središtem.
Po unutrašnjoj hronologiji trilogiju čine:
1. Zvezde, prah nebeski (The Stars, Like Dust, 1951) – roman o političkim sukobima među naseljenim planetama u vremenu pre nego što je Galaktičko carstvo potpuno uspostavljeno. Mladi Biron Faril, nakon smrti svog oca, biva uvučen u borbu protiv tiranske vlasti i u potragu za mogućim pokretom otpora.
2. Svemirske struje (The Currents of Space, 1952) – radnja se odvija uglavnom na Floriniji, planeti čija ekonomija počiva na proizvodnji izuzetno cenjenog vlakna kirta. Iza prividno stabilnog društvenog poretka kriju se kolonijalna eksploatacija, političke intrige i velika kosmička opasnost. U ovom romanu Trantor već izrasta u najmoćniju silu Galaksije.
3. Kamičak na nebu (Pebble in the Sky, 1950) – prvi Asimovljev objavljeni roman, ali poslednji po unutrašnjoj hronologiji trilogije. Džozef Švarc, običan čovek iz XX veka, sticajem okolnosti biva prebačen u daleku budućnost, kada je Zemlja radioaktivna, siromašna i prezrena periferija ogromnog Galaktičkog carstva. Roman kombinuje motiv putovanja kroz vreme, politički sukob, diskriminaciju stanovnika Zemlje i pretnju masovnim uništenjem.
Redosled objavljivanja drugačiji je: Pebble in the Sky (1950), The Stars, Like Dust (1951), The Currents of Space (1952).
Ova tri romana nisu trilogija u strogom smislu jedinstvene fabule: nemaju iste glavne junake niti jednu neprekinutu priču. Povezuje ih pre svega zajednički istorijski okvir – postepeno stvaranje galaktičke civilizacije koja će mnogo kasnije postati svet Zadužbine. Zato se mogu čitati i zasebno.

Isak Asimov (engl. Isaac Asimov), rođen kao Isak Judovič Ozimov (rus. Isaák Ю́dovič Ozímov; Petroviči, 2. januar 1920 – Njujork, 6. april 1992), često pravopisno nepravilno Ajzak, bio je američki pisac naučne fantastike i biohemičar ruskog porekla. Rođen je u Petrovičima u Smolenskoj oblasti, SSSR. Sa roditeljima emigrirao u SAD kada mu je bilo tri godine. Nastanjuju se u Bruklinu, Njujork, gde je i odrastao. Diplomirao je hemiju na univerzitetu Kolumbija 1939. a 1948. i doktorirao.
Napisao je veliki broj dela, preko 500 knjiga i preko 90.000 razglednica i pisama iz oblasti nauke, kriminalističke književnosti i naučne fantastike. Njegove knjige su objavljene u 9 od 10 glavnih kategorija Duvijeve Decimalne klasifikacije. Pored Roberta A. Heinleina i Artura Č. Klarka, Asimov se smatrao jednim od `Velike Trojke` pisaca naučne fantastike tokom svog života. Najpoznatije delo mu je Zadužbina, pored kojeg su značajna dela i Galaktičko carstvo i Robot.
Bio je dugogodišnji član Mense. Asteroid 5020 Asimov, krater Asimov na planeti Mars i jedna osnovna škola u Bruklinu dobili su ime u njegovu čast. Bio je predsednik Američke humanističke asocijacije.
Mladost
Asimovi roditelji su bili Ana Rejčel i Džuda Asimov, porodica jevrejskih mlinara. Dobio je ime po majčinom ocu Isaku Bermanu. Kada je rođen, njegova porodica je živela u Petrovičima kod Klimoviča (sada Smolenska oblast, Rusija). 1921. godine, Asimov i još 16 dece u Petrovičima su dobili upalu oba plućna krila. Samo je Asimov preživeo. Kasnije je dobio sestru Marciju. (17. jun 1922 – 2. april 2011) i brata Stenlija (25. jul 1929 – 16. avgust 1995), koji je bio potpredsednik Njujork Njuzdeja. Sa porodicom se preselio u SAD 23. februara 1923. , kada je imao tri godine. S obzirom da su njegovi roditelji uvek govorili jidiškim i engleskim jezikom, nikad nije naučio ruski jezik, ali je i dalje tečno govorio na jidiškom kao i na engleskom. Postao je američki državljanin 1928. godine, kada je imao osam godina.
Obrazovanje i karijera
Asimov je pohađao javne škole u Njujorku sa 5 godina, uključujući Mušku gimnaziju u Bruklinu. Diplomirao je sa 15 godina i započeo je studiranje na Gradskom koledžu u Njujorku. Nakon određenog vremena, prihvatio je stipendiju Kolumbija Univerziteta za mlade Jevreje i prešao na Set Lou Junior Fakultet, Kolumbija Univerziteta. Asimov je posle prvog semestra sa zoologije prešao na hemiju, pošto nije prihvatao `eksperimente na mačkama`. Posle zatvaranja Set Lou koledža, svoje ispite je završio u sklopu univerzitetskih kurseva (kasnije Kolumbijski univerzitet opštih studija) 1938. Nakon dva kruga odbijanja od strane medicinskih škola, 1939. godine, Asimov se prijavio na diplomski program hemije u Kolumbiji. U početku je odbačen i potom prihvaćen samo na probnoj osnovi, završio je magistarski rad iz oblasti hemije 1941. godine, a 1948. godine stekao je doktorat iz biohemije.
U periodu između sticanja ova dva priznanja, Asimov je proveo tri godine tokom Drugog svetskog rata radeći kao civilni hemičar na eksperimentalnoj postaji mornaričkog vazduhoplovstva u Filadelfiji, živeći u delu Volnut Hil u zapadnoj Filadelfiji od 1942. do 1945. godine. Po završetku doktorata, Asimov se zaposlio na Medicinskom fakultetu u Bostonu 1949. godine sa platom od 5.000 dolara (ekvivalentno 51.510 dolara u 2017. godini). Međutim, do 1952. godine, on je zaradio više novca kao pisac nego na univerzitetu, pa je na kraju prestao da radi na istraživanju, ograničavajući svoju univerzitetsku ulogu na predavanje studentima. 1955. godine je unapređen u vanrednog profesora. 18. oktobra 1979. godine univerzitet je pohvalio njegovo pisanje promovišući ga u redovnog profesora biohemije.
Lični život
Asimov je oženio Gertrudu Blugerman (1917, Toronto, Kanada - 1990, Boston, SAD) 26. jula 1942. godine. Par je živeo u stanu u zapadnoj Filadelfiji, dok je Asimov bio zaposlen u Filadelfijskoj mornarici sa dva saradnika (Robert A. Heinlein i L. Sprag de Kamp). Prebacili su se u Boston u maju 1949, zatim u obližnje predgrađe Somervil u julu 1949, Volthem u maju 1951, i na kraju Vest Njuton 1956. Imali su dvoje dece, Davida (rođen 1951) i Robina Joana (rođen 1955. godine). 1970. su se razveli, a Asimov se preselio nazad u Njujork, ovog puta na Zapadnu stranu Menhetna, gde je živeo do kraja svog života.
Asimov je bio klaustrofil: uživao je u malim, zatvorenim prostorima. Posedovao je štand u podzemnoj stanici u Njujorku u kome je voleo da čita knjige uz zvuk vozova. Asimov je opisao Karla Sagana kao jednog od dvoje ljudi koje je upoznao i čiji je intelekt nadmašio njegov. Drugi, tvrdi on, bio je stručnjak za računarske nauke i veštačku inteligenciju Marvin Minski. 1984. godine, Američka humanistička asocijacija (AHA) ga je imenovala Humanistom godine.
Godine 1977. Asimov je pretrpeo srčani udar. Umro je od side, jer je 1983. godine bio zaražen virusom HIV-a preko transfuzije koju je dobio dok je bio na operaciji srca. Ta činjenica je objavljena tek deset godina posle njegove smrti.

MG34 (N)