ISBN: 128x2
Godina izdanja: 2003
Oblast: Grčka mitologija
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Autor: N. A. Kun / Nikolaj Albertovič Kun
Izdavač: Dečja knjiga, Beograd
Godina: 2003
Obim: 517 str.

Grčka mitologija sastoji se od legendi i mitova o božanstvima, fantastičnim bićima, herojima i čudovištima. Bogovi koji su živeli na Olimpu bili su obdareni natprirodnim moćima, izgledali su kao ljudi, imali vrline i mane kao ljudi, ali su bili besmrtni, više-manje neranjivi, sposobni da postanu nevidljivi i da putuju brzinom svetlosti.

Ova knjiga je dobar priručnik za sve one koji žele da se upoznaju sa uzbudljivim svetom grčke mitologije. Nikolaj Albertovič Kun, ruski istoričar starogrčke kulture i jedan od najvećih autoriteta u toj oblasti, sistematskim pristupom, ali i izuzetno istančanim književnim stilom, vodi čitaoca kroz avanture bogova i junaka – od stvaranja sveta i Zevsovog rođenja do Odisejevih lutanja i Edipovog udesa.

Piščeva ljubav prema građi koju obrađuje učinila je njegovo delo veoma pristupačnim.

Čitanje ove knjige, koja je značajan prilog upoznavanju grčke mitologije, čitaocu pruža veliko umetničko i estetsko zadovoljstvo.

„Legende i mitovi stare Grčke“ ruskog istoričara Nikolaja Albertoviča Kuna predstavlja jedno od najpoznatijih i najsveobuhvatnijih dela o grčkoj mitologiji na našim prostorima. Knjiga je napisana još 1914. godine, a zahvaljujući svom jasnom, sistematičnom i izuzetno privlačnom stilu, već decenijama služi kao osnovni priručnik i literatura za sve generacije čitalaca.

Kun u svom delu na osnovu autentičnih antičkih izvora (poput Homera, Hesioda, Ovidija i grčkih tragičara) detaljno i hronološki prepričava priče o nastanku sveta, bogovima i herojima. Knjiga je podeljena na nekoliko ključnih celina:
- Bogovi i titani: Priče o stvaranju sveta, borbi sa titanima i uspostavljanju vlasti olimpijskih bogova (Zevs, Hera, Posejdon, Had, Apolon, Artemida i drugi).
- Heroji: Legendarni podvizi smrtnika i polubogova, od kojih su najistaknutiji Prometej, Persej, Dedal i Ikar, kao i čuveni Heraklovi (Herkulovi) podvizi.
- Starogrčki epovi i ciklusi:
- Argonauti i njihova potraga za Zlatnim runom.
- Tebanski ciklus (tragična sudbina kralja Edipa i Antigone).
- Trojanski ciklus (uzroci i tok Trojanskog rata, Ahil, Hektor).
- Odisejeva lutanja i povratak kući na Itaku.
- Agamemnon i sudbina Atreida nakon rata.



Nikolaj Albertovič Kun (rus. Николай Альбертович Кун) bio je istaknuti ruski istoričar, pisac, profesor i pedagog, koji je ostao upamćen kao jedan od najvećih autoriteta za proučavanje klasične starine i starogrčke kulture. Njegov život i rad bili su duboko posvećeni tome da se kompleksni svet antike približi običnim čitaocima i mladim generacijama

Rođen je 21. maja 1877. godine u Moskvi. Vodi poreklo iz ugledne porodice sa nemačkim korenima (otamo i prezime Kun).

Diplomirao je na Istorijsko-filološkom fakultetu Moskovskog državnog univerziteta 1903. godine, gde se specijalizovao za istoriju starog veka i klasičnu filologiju.

Nakon studija, radio je kao profesor u prestižnim moskovskim školama i univerzitetima. Predavao je istoriju kulture na Moskovskom državnom univerzitetu i bio profesor istorije na Moskovskom gradskom univerzitetu za žene.

Preminuo je 28. oktobra 1940. godine u blizini Moskve, ostavljajući iza sebe neizbrisiv trag u popularizaciji antičke književnosti.

Iako je napisao brojne naučne radove, udžbenike i studije o religiji i istoriji, knjiga „Legende i mitovi stare Grčke“ (originalno objavljena 1914. pod naslovom „Šta su stari Grci i Rimljani pričali o svojim bogovima i herojima“) donela mu je svetsku slavu.

Ono što Kuna izdvaja od drugih istoričara jesu tri ključne osobine njegovog rada:
- Stroga autentičnost: Kun nije izmišljao priče niti ih prilagođavao modernom senzacionalizmu. Koristio je isključivo izvorne tekstove antičkih pisaca (poput Homera, Sofokla, Euripida i Ovidija).
- Istančan književni stil: Posedovao je redak talenat da suvoparnu istorijsku i mitološku građu pretoči u uzbudljivo, tečno i dramatično štivo koje se čita poput najlepšeg romana.
- Pedagoški pristup: Knjigu je pisao sa željom da bude jasna i razumljiva školarcima i studentima, zbog čega je postala zvanični priručnik i nezaobilazna literatura u školama širom Sovjetskog Saveza, a kasnije i celog Balkana.