Godina izdanja: 2011
ISBN: 978-953-174-406-5
Jezik: Hrvatski
Autor: Strani

Putovanja s Herodotom / Ryszard Kapuscinski ; s poljskog preveo Mladen Martić
Autor: Kapuściński, Ryszard
Ostali autori: Martić, Mladen [prevodilac]
Izdavač: AGM, Zagreb
Godina: 2011
Materijalni opis: 247 str. : zemljop. crtež ; 20 cm
Edicija: Autobiografije / AGM
Prevod dela: Podroze z Herodotem.
Predmetna odrednica
Kapuściński, Ryszard, 1932-2007 (autobiografski zapisi)
Indija – putopisi
Kina – putopisi

Suvremeni poljski autor, novinar, pjesnik, prozaik, fotograf, poznat je prije svega po reportažama iz Afrike, Južne Amerike i Azije. U njima sjajno psihološki portretira mentalitete ljudi. Naslov knjige aludira na Herodota kao znatiželjna čovjeka sklona ljudima i otkrivanju svijeta.

Rišard Kapušćinski je novinarska i književna zvezda, u Poljskoj i u svetu. Godine 2000. proglašen je novinarom dvadesetog veka. Svaka njegova nova knjiga je događaj, njegovi tiraži u Poljskoj dostižu cifru od pola miliona primeraka, a u prvih šest meseci od objavljivanja, svaka njegova nova knjiga bude prevedena na deset ili više jezika. Upravo se to dogodilo i sa najnovijom, „Putovanje s Herodotom“, koju je objavio krajem 2004. godine. Ušao je u najuži izbor za najznačajniju poljsku nagradu za književnost, Nike“, kaže o ovom delu njegov prevodilac, Biserka Rajčić. „Putovanja s Herodotom“ je, možda, najličnije delo Kapušćinskog – ovo je „međužanr“, u kome se mešaju reportaža i roman, reportaža i autobiografija. U ovoj knjizi, Kapušćinski se seća svih svojih najuzbudljivijih putovanja, predela Indije, Kine, lutanja po Kongu, Iranu, poseta Africi. I ovde čitalac nailazi na Kapušćinskog novinara i pisca, eruditu, istraživača, antropologa, psihologa... Sam Kapušćinski o ovom delu kaže: „Bio sam svedok dvadeset i sedam revolucija, ali same revolucije nisu bile najzanimljivije, nego ono što se dešavalo pre njih ili iza fronta, ne sam rat, nego ono što će se dogoditi posle rata. Najkraće rečeno, trebalo je zaroniti u dubinu reke.“ Ovo delo plod je studioznog i neuobičajenog posmatranja sveta Kapušćinskog, ne samo ponajboljeg novinara dvadesetog veka, već i prvog multikulturaliste. Pa ipak, ova knjiga više je od novinarstva i književnosti, ona je – život sam. (Sanja Domazet)

Rišard Kapušćinski (Ryszard Kapuściński, 1932–2007) bio je poljski novinar, putopisac, esejista i jedan od najznačajnijih reportera druge polovine XX vijeka. Rođen je 4. marta 1932. u Pinsku, tada u istočnoj Poljskoj, danas u Bjelorusiji. Djetinjstvo mu je obilježeno ratom, izbjeglištvom i siromaštvom, iskustvima koja će kasnije snažno uticati na njegov pogled na istoriju, nasilje, kolonijalizam i sudbinu običnih ljudi uhvaćenih u velikim političkim prelomima.
Studirao je istoriju na Univerzitetu u Varšavi, a novinarsku karijeru započeo je pedesetih godina. Kao dopisnik Poljske novinske agencije proveo je decenije putujući po Africi, Aziji i Latinskoj Americi, izvještavajući iz zemalja zahvaćenih ratovima, revolucijama, državnim udarima i procesima dekolonizacije. Bio je svjedok brojnih dramatičnih događaja, od građanskih sukoba u Africi do raspada kolonijalnih imperija i uspona novih autoritarnih režima.
Kapušćinski nije bio reporter u uskom, faktografskom smislu. Njegova proza spaja novinarstvo, putopis, esej, memoare i književnu meditaciju. Umjesto pukog nizanja događaja, nastojao je da prikaže atmosferu epohe, mentalitet društava kroz koja prolazi, strahove i nade ljudi, kao i mehanizme moći. Zbog toga se njegova djela često čitaju i kao književnost i kao svjedočanstvo o istoriji. Njegov stil odlikuju sažetost, simboličnost, lirski ton i sposobnost da se iz pojedinačnog prizora izvede šira slika svijeta.
Među njegovim najpoznatijim knjigama su „Car“ (Cesarz, 1978), o posljednjim godinama vladavine etiopskog cara Hajla Selasija, „Šahinšah“ (Szachinszach, 1982), o iranskoj revoluciji i padu šaha Reze Pahlavija, „Fudbalski rat“ (Wojna futbolowa, 1978), zbirka reportaža iz Afrike i Latinske Amerike, „Još jedan dan života“ (Jeszcze dzień życia, 1976), o građanskom ratu u Angoli, „Imperija“ (Imperium, 1993), o Sovjetskom Savezu i njegovom raspadu, „Ebanovina“ (Heban, 1998), o Africi, i „Putovanja s Herodotom“ (Podróże z Herodotem, 2004), autobiografsko-esejistička knjiga u kojoj povezuje vlastita putovanja s čitanjem antičkog istoričara Herodota.
Njegova djela prevedena su na mnoge jezike i donijela su mu međunarodni ugled. Često je pominjan kao kandidat za Nobelovu nagradu za književnost, iako je nikada nije dobio. Istovremeno, oko njegovog rada vodile su se i rasprave: pojedini kritičari zamjerali su mu književnu slobodu u obradi činjenica, dok su ga drugi branili kao autora koji je stvorio poseban oblik literarne reportaže, u kojem dokument i umjetničko oblikovanje stoje u nerazdvojnoj vezi.
Rišard Kapušćinski umro je 23. januara 2007. godine u Varšavi. Ostao je zapamćen kao pisac koji je periferije svijeta uveo u središte evropske književne i intelektualne pažnje, nastojeći da iza političkih potresa, revolucija i ratova uvijek pronađe ljudsko lice istorije.

MG P49 (N)