ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1981
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Spolja kao na fotografijama, unutra u čistom i urednom stanju.

Autor Aleksić, Branko, 1951
Naslov Buđenje Venus Anadyomene : poema / Branko Aleksić
Jezik srpski
Vrsta građe poezija
Godina 1981
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Nolit, 1981 (Subotica : Birografika)
Fizički opis 77 str. ; 20 cm

BUĐENJA VENUS ANADYOMENE
Poeziju Branka Aleksića karakteriše na prvi pogled neprohodna erudicija i krajnja formalna razuđenost u kojoj se konture eventualnog izražajnog „jezgra“ gube do te mere, da se čak sumnja u njegovo postojanje. Među impulsima koji pokreću pesnika više se ne može razaznati šta potiče iz njegove okoline – prirodne ili društvene – šta iz dubina sopstvenog duha, a šta iz tuđih duhovnih ostvarenja koja su, pretvorivši se u neku vrstu mitova, naselila njegov duhovni svet.
Fragmente tih raznorodnih stvarnosti Aleksić slaže u novu celinu nastojeći da sačuva osnovni utisak koji ostavlja svaka složena stvarnost: s jedne strane, nekoherentnost i haotičnost koje kao da otklanjaju svaku mogućnost postojanja jednog središnjeg i osnovnog smisla, a s druge strane, prisustvo izvesnog broja znakova ili putokaza, među kojima ima i prividnih, i oni su tu da primoraju na traganje za onim pravima, koji vode ka tom smislu. Unošenjem izvesnog formalnog reda u ovaj simetrično raspoređen ciklus sa „slučajnim“ akrostihom, Aleksić kao da hoće da parodira svaki pokušaj „sređivanja“ stvarnosti. U centralnom – jedanaestom – „pevanju“ on ipak eksplicitno iznosi neku vrstu poetike na kojoj je zasnovao svoje delo. I pored teme i naslova, ljubav i erotika nisu u prvom planu, ili su – s obzirom da Aleksića prevashodno interesuje „usnula“ Venera – prisutni u latentnom stanju, budući da san u sebi sadrži buđenje: ova poezija pokušava, naime, da „fiksira budućnost“.

Branko Aleksić (1951) srpski je pesnik, esejista, književni istoričar i istraživač nadrealizma, jedan od značajnih poznavalaca srpske i francuske avangarde. Rođen je u Beogradu, gde je započeo književni rad i već 1966. godine objavio prve pesme. Njegov pesnički talenat rano je prepoznao Dušan Matić, jedan od najznačajnijih predstavnika beogradskog nadrealizma, koji je podržao mladog autora i pomogao mu da objavi pesme u tadašnjoj štampi. Zahvaljujući tom susretu Aleksić je stupio u neposredan dodir s pripadnicima istorijske nadrealističke generacije, među kojima su bili Marko Ristić, Aleksandar Vučo, Oskar Davičo, Koča Popović i Milan Dedinac. Susreti s ovim piscima i umetnicima presudno su uticali na njegovo razumevanje književnosti, naročito na interesovanje za odnose poezije, mita, filozofije i nesvesnog. Diplomirao je svetsku književnost na Univerzitetu u Beogradu, a potom nastavio istraživački rad u Francuskoj, gde je 1993. godine doktorirao u Parizu. Njegovo književno stvaralaštvo obuhvata poeziju, eseje, studije iz istorije književnosti i umetnosti, kao i radove posvećene vezama srpskog i francuskog nadrealizma. Među njegovim pesničkim knjigama nalaze se Buđenja Venus Anadyomene, Lira & motika, Prolećna bifora i Gubitak ptica. Njegovu poeziju odlikuju složena intertekstualnost, erudicija, neobični asocijativni spojevi, mitološke i filozofske reference i eksperimentisanje s pesničkom formom. Posebno mesto u njegovom kritičkom radu zauzima knjiga Otkrivenje u nadrealizmu (1983), u kojoj istražuje poetiku nadrealističkog pokreta, naročito stvaralaštvo Andrea Bretona i Marka Ristića. Priredio je i antologijski izbor Poezija nadrealizma u Beogradu 1924–1933 (1980), značajan za proučavanje istorije srpske avangarde. U svojim istraživanjima naročitu pažnju posvetio je međusobnim uticajima francuskih i jugoslovenskih nadrealista, njihovoj prepisci, časopisima, likovnim eksperimentima i zajedničkim umetničkim projektima. Bavio se i francuskim piscem XVIII veka Retifom de la Bretonom, kojem je posvetio više studija i knjiga. Kao književni istoričar i esejista objavljivao je u srpskim i francuskim časopisima, učestvovao na međunarodnim naučnim skupovima i sarađivao u projektima posvećenim istorijskoj avangardi. Njegov rad predstavlja važan doprinos proučavanju evropskog nadrealizma, naročito razumevanju srpskog nadrealističkog pokreta kao ravnopravnog učesnika međunarodnih umetničkih zbivanja između dva svetska rata.

MG P88 (N)