Godina izdanja: 1988
ISBN: 86-01-01251-5
Jezik: Bosanski
Autor: Strani

Svjetlost 1988 269 strana

odlična očuvanost

„Sabrane pjesme“ Konstantina Kavafija, u prevodu, sa predgovorom i komentarima Slobodana Blagojevića, predstavlja izbor odnosno celinu Kavafijevog pesničkog opusa u prevodu na srpskohrvatski jezik. Kavafi je jedan od najznačajnijih grčkih pesnika 20. veka, prepoznatljiv po spoju istorijskih tema, ličnog iskustva, erotske poezije, sećanja i filozofskog promišljanja prolaznosti.

Veliki deo Kavafijeve poezije smešten je u antički i helenistički svet. Pesnik preuzima ličnosti i događaje iz grčke i rimske istorije, ali ih ne obrađuje samo kao istorijske činjenice. Prošlost postaje način da govori o savremenom čoveku, njegovim izborima, političkoj moći, porazima, dostojanstvu i prolaznosti. U pesmama se pojavljuju Aleksandrija, Antiohija,azno telo i trajanje umetnosti. Njegov izraz je uglavnom jednostavan, precizan i lišen patetike, dok ironija i su Sirija, Carigrad i drugi prostori helenističkog i istočnomediteranskog sveta.

Druga važna oblast jeste lična i erotska poezija. Kavafi otvoreno piše o homoseksualnoj ljubavi i želji, mladosti, telesnoj lepoti i prolaznosti. Sećanje na ljubavne susrete često dobija melanhoničan ton: ono što je prošlo više se ne može vratiti, ali može biti sačuvano u pesmi.

Posebno mesto imaju pesme o vremenu, starenju i smrti. Kavafi često suprotstavlja mladost i starost, sadašnji trenutak i sećanje, prolazno telo i trajanje umetnosti. Njegov izraz je uglavnom jednostavan, precizan i lišen patetike, dok ironija i suptilna distanca često menjaju značenje pesme.

Među najpoznatijim Kavafijevim pesmama nalaze se „Itaka“, „Čekajući Varvare“, „Grad“, „Monotonija“, „Termopili“, „Bog napušta Antonija“ i „Jedan starac“. U njima se prepliću istorija, lična sudbina, filozofska refleksija i pitanje kako čovek treba da prihvati sopstvene granice i prolaznost.

Predgovor i komentari Slobodana Blagojevića dodatno približavaju istorijski, kulturni i književni kontekst Kavafijevih pesama. To je naročito značajno kod pesama zasnovanih na ličnostima i događajima iz helenističke istorije, jer poznavanje istorijske pozadine ot je stvarni istorijski prostor i simbol ličnog sveta iz kojeg pesnik posmatra čoveka, vreme i sudbvara dodatne slojeve njihovog značenja.

U celini, knjiga predstavlja pesnika koji spaja antičku istoriju i savremeni senzibilitet, javnu istoriju i intimno sećanje, erotsko iskustvo i svest o prolaznosti. Kavafijeva Aleksandrija istovremeno je stvarni istorijski prostor i simbol ličnog sveta iz kojeg pesnik posmatra čoveka, vreme i sudbinu.

Ključne reči

Konstantin Kavafi; grčka književnost; grčka poezija; Aleksandrija; helenizam; helenistička epoha; antička istorija; istorijska poezija; ljubavna poezija; erotska poezija; homoseksualnost; sećanje; mladost; lepota; prolaznost; starost; smrt; vreme; sudbina; ironija; nostalgija; identitet; ličnost; istorija; mit; antički svet; Vizantija; Grčka; Mediteran; Aleksandar Veliki; Julije Cezar; Marko Antonije; Termopili; Itaka; Varvari; „Čekajući Varvare“; „Itaka“; „Grad“; „Bog napušta Antonija“