ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1995
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Retko u ponudi.
Spolja kao na fotografijama, unutra u čistom i urednom stanju.

Autor - osoba Sarajlić, Izet, 1930-
Naslov Sarajevska ratna zbirka / Izet Sarajlić
Vrsta građe poezija
Ciljna grupa odrasli, opšte (lepa književnost)
Jezik bosanski
Godina 1995
Izdanje Dopunjeno izd.
Izdavanje i proizvodnja Sarajevo : OKO, 1995
Fizički opis 48 str. ; 19 cm
Zbirka ǂBiblioteka ǂPoezija
(Broš.)

Sarajevska ratna zbirka je zbirka poezije bosanskohercegovačkog historičara filozofije, esejiste, prevodioca i pjesnika Izeta Sarajlića. Prvo izdanje „Sarajevske ratne zbirke“ izašlo je kao specijalni dodatak lista Nedjelja u broju od 12. augusta 1992. Ovo djelo prva je pjesnička zbirka objavljena u ratnom Sarajevu, a koja sadrži 22 pjesme nastale u prva tri mjeseca rata u Bosni i Hercegovini. U njima pjesnik izražava ljubav prema životu, vitalizam, vjeru u ispunjenost, u trajanje, a ne u osvetu i destrukciju, u običan svijet koji je čudesan i spasonosan, a ne u ideje iz knjiga ili sa tribina, u emociju koja nas prevazilazi, u ljepotu bez interesa, u dobrotu i pravdu. U međuvremenu, zbirka je objavljena u Ljubljani (Vodnikova Domačija, 1993, 1994) i u Beogradu (izdanje nezavisne radio stanice B92). Pjesme iz „Sarajevske ratne zbirke“ čine i okosnicu knjige „Izabranih pjesama“ Izeta Sarajlića, koja je u prijevodu Marine Ahnebah, Johena Keltera, Mila Dora, Hansa Magnusa Enzensbergera i Johena Lankša, izašla u izdanju izdavačke kuće Waldgut iz Švicarske.
Za „Sarajevsku ratnu zbirku“ pjesnik Izet Sarajlić je rekao: „Ovo je jedina zbirka za koju bih mogao reći da bih volio da je nikada nisam napisao.“


Izet Sarajlić (1930–2002) bio je bosanskohercegovački i jugoslovenski pesnik, esejista i prevodilac, jedan od najznačajnijih lirskih glasova druge polovine XX veka na prostoru bivše Jugoslavije. Rođen je 16. marta 1930. godine u Doboju, a detinjstvo i mladost proveo je u Sarajevu, sa kojim je ostao trajno povezan i kojem je posvetio veliki deo svog stvaralaštva.
Studirao je filozofiju na Filozofskom fakultetu u Sarajevu, gde je kasnije radio kao profesor. Veoma rano se uključio u književni život i već kao mlad autor objavljivao poeziju, da bi ubrzo postao jedno od centralnih imena sarajevske i jugoslovenske književne scene. Bio je član Akademije nauka i umjetnosti Bosne i Hercegovine, kao i drugih međunarodnih književnih udruženja.
Sarajlićeva poezija odlikuje se neposrednošću, jednostavnim izrazom i snažnim emotivnim nabojem. Pisao je o ljubavi, svakodnevici, prijateljstvu, ratu i stradanju, često spajajući lično i univerzalno iskustvo. Njegov pesnički glas karakteriše iskrenost i toplina, ali i duboka svest o istorijskim lomovima i sudbini čoveka u savremenom svetu. Posebno su značajne njegove pesme posvećene Sarajevu i iskustvu opsade grada tokom devedesetih godina.
Objavio je veliki broj zbirki poezije, među kojima se izdvajaju „Sarajevska zbirka“, „Tražim ulicu za svoje ime“, „Pisma iz rata“, kao i brojne druge knjige koje su prevođene na mnoge jezike. Bio je i istaknuti prevodilac, naročito ruske poezije, čime je doprineo kulturnoj razmeni između južnoslovenskih i istočnoevropskih književnosti.
Dobitnik je brojnih domaćih i međunarodnih nagrada za književnost, a njegova dela uživaju trajnu čitalačku popularnost. Umro je 2. maja 2002. godine u Sarajevu.
Izet Sarajlić ostao je upamćen kao pesnik svakodnevice i intimnog iskustva, ali i kao hroničar jednog vremena, čija poezija svedoči o snazi ljudskosti u teškim istorijskim okolnostima.

Poezija

U susretu (Sarajevo, 1949)
Sivi vikend (Sarajevo, 1955)
Minutu ćutanja (Sarajevo, 1960)
Posveta (Beograd, 1961)
Tranzit (Sarajevo, 1963)
Intermeco (Kruševac, 1965)
Godine, godine (Beograd, 1965)
Ipak elegija (Beograd, 1967)
Vilsonovo šetalište (Sarajevo, 1969)
Stihovi za laku noć (Beograd, 1971)
Pisma (Sarajevo, 1974)
Nastavak razgovora (Beograd, 1977)
Trinaest knjižica poezije(Priština, 1978)
Knjiga prijatelja (Sarajevo, 1981)
Neko je zvonio (Čačak, 1982)
Nekrolog slavuju (Beograd, 1987)
Oproštaj sa evropskim humanističkim idealizmom (Nikšić, 1989)
Sarajevska ratna zbirka (Sarajevo, 1992)
Knjiga oproštaja (Sarajevo, 1996)
30. februar (Sarajevo, 1998)
Proza
Portreti drugova (Sarajevo, 1965)
Koga će sutra voziti taksisti (Sarajevo, 1974)
V. P. (Sarajevo, 1999)
Poezija i proza
Putujem i govorim (Sarajevo, 1967)
Slavim (Titograd, 1988)

Filozofija
Filozofijska i sociologijska bibliografija SRH od 1945–1962 (Beograd, 1966)
Franciskus Patricijus (Beograd, 1968)
Patricijeva filozofija bitka (Zagreb, 1970)
Biće beskonačnog (Sarajevo, 1973)
Hrestomatija etičkih tekstova patristike-skolastike renesanse (Sarajevo, 1978)
Pohvala filodoksiji (Sarajevo, 1978)
Osnovi marksizma sa teorijom i praksom socijalističkog samoupravljanja(Sarajevo, 1980)
Patricijeva kritika Aristotelesa (Zenica, 1996)
Logos u Herakleitosa (Sarajevo, 1997)

MG P46 (N)