Godina izdanja: Ostalo
ISBN: 389
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Prevod: Radivoje Pešić
Izdavač: Bagdala, Kruševac
Godina: 1981
Obim: 81 str.

Knjiga pod nazivom „Savremena poezija Kipra” objavljena je 1981. godine u izdanju čuvene izdavačke kuće Bagdala iz Kruševca.

Knjiga je izašla u okviru čuvene biblioteke „Poezija naroda”, koju je vodio književni klub i izdavačka kuća Bagdala iz Kruševca. Ova edicija je bila jedinstvena u Jugoslaviji jer se fokusirala na prevođenje manje zastupljenih i egzotičnih književnosti, pa su tako pored Kipra objavljene i zbirke poput „Savremene poezije Kenije, Tanzanije i Ugande”, „Savremene arapske poezije Istoka” i „Savremene poezije Jordana”.

Moderna kiparska poezija se u velikoj meri razvijala nakon 1878. godine (pod britanskom kolonijalnom vlašću), a naročito nakon sticanja nezavisnosti 1960. godine i burnih političkih previranja (poput podele ostrva 1974. godine). Pesme u ovoj zbirci reflektuju upravo ta previranja – motive gubitka, podeljenog identiteta, mediteranskog pejzaža, tradicije i borbe za slobodu.

Generacija pesnika koja je stvarala do 1981. godine obavezno uključuje sledeća najvažnija imena kiparske poezije:
• Kostas Montis (Kostas Montis): Smatra se jednim od najvećih kiparskih pesnika i književnika uopšte. Njegova poezija je duboko emotivna, često pisana u formi kratkih, jezgrovitih stihova koji govore o sudbini Kipra, slobodi i ljudskoj patnji.
• Teodosis Pieridis (Theodosis Pieridis): Istaknuti pesnik čiji je rad obeležen društvenim angažovanjem, borbom protiv kolonijalizma i čežnjom za mirom na ostrvu.
• Kiriakos Haralambidis (Kyriakos Charalambides): Jedan od najznačajnijih savremenih pesnika koji spaja antičke grčke mitove sa modernom tragedijom Kipra (naročito nakon podeli ostrva 1974. godine).
• Pandelis Mehanikos (Pantelis Mechanikos): Pesnik čiji stihovi nose snažnu egzistencijalnu notu i preispituju identitet i istorijsku sudbinu kiparskog naroda.



Radivoje Pešić (1931–1993) bio je svestrani srpski književnik, pesnik, prevodilac i paleolingvista čiji je životni vek obeležio prelaz od klasičnog bavljenja književnošću do radikalnih teorija o poreklu pismenosti civilizacije.

Pre nego što je postao poznat po svojim istorijskim teorijama, Pešić je bio duboko uvučen u svet poezije i izdavaštva. Autor je nekoliko zbirki pesama, među kojima se izdvajaju „Spevano u noći”, „Ne plači, Magdalena” i „San riđe hercegovine”. Imao je izuzetan osećaj za strane književnosti, posebno za mediteranski i balkanski krug. Tokom sedamdesetih i osamdesetih godina prošlog veka intenzivno sarađuje sa izdavačkim kućama u Jugoslaviji (poput Bagdale) donoseći prepeve poezije sa grčkog, makedonskog i drugih jezika. Upravo iz te njegove strasti prema Mediteranu i Grčkoj proistekla je i zbirka „Savremena poezija Kipra” (1981).

Krajem sedamdesetih godina, Pešićev fokus se dramatično pomera ka istraživanju drevnih pisama i kultura. Godine 1978. u Trstu osniva Katedru za orijentalne studije gde predaje sanskrit.

Njegovo ime postaje široko poznato (ali i duboko osporavano) u javnosti 1980-ih i 1990-ih godina kada se profilisao kao jedan od glavnih predstavnika srpske autohtonističke škole. Njegovi najznačajniji i najpoznatiji doprinosi iz ovog perioda su:

Sistematizacija Vinčanskog pisma: Proučavajući arheološke artefakte sa lokaliteta Vinča kod Beograda, Pešić je tvrdio da urezani znaci na grnčariji nisu puki ornamenti, već linearno pismo. Napravio je tablicu takozvane „vinčanice” i tvrdio da je to najstarije pismo na svetu (datirano oko 5500. godine pre nove ere), iz kojeg su se kasnije razvila feničansko, etrursko i grčko pismo.

Dešifrovanje etrurskog jezika: Tvrdio je da je uspešno dešifrovao etrurske natpise koristeći slovenske korene reči, zastupajući tezu o bliskoj vezi starih Etruraca i Slovena.

Dok zvanična akademska nauka (arheolozi i lingvisti) Pešićev rad uglavnom odbacuje kao pseudonauku i romantičarski revizionizam istorije bez čvrstih dokaza, u alternativnim istorijskim krugovima on ima status kultnog istraživača i pionira. Njegovu intelektualnu zaostavštinu i knjige danas u Srbiji održava i objavljuje njegova ćerka Vesna Pešić, kroz izdavačku kuću Pešić i sinovi