ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1997.
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Boro Kapetanović bio je pesnik posvećen poeziji, živeo je skromno ali bogat umetničkim stvaralaštvom i srećom pronađenom u stihu.
Njegov scenski nastup i karakterističan način recitovanja učinili su ga prepoznatljivim i voljenim među publikom, posebno na Brankovom kolu gde je doživeo ogroman aplauz.
Ima ljudi koji su samo, i najpre, pesnici, i ništa drugo. Boro Kapetanović bio je to, i – srećan čovek. Ne samo zato je što Branko Miljković rekao: „Nesrećan čovek ne može biti pesnik.“ U ranoj mladosti, u maternjem jeziku Boro je okusio neopisivu stvaralačku radost u susretu s poezijom rasplamsavajući prve stihove u ontološki oblik sreće. A „sreća, to je osećanje da čovek ima ono što mu je najpotrebnije“ (Jovan Dučić). Boro je bio taj, posedovao „sreću nad srećama“, poeziju kao „jezik nad jezicima“.
Rođen je u Gornjem Sokolovu kod Ključa, 16. septembra 1953. godine, od oca Stevana i majke Radojke. Osnovnu školu završio je u Sanskom Mostu, a srednju trgovačku u Prijedoru. Od 1972. djeluje kao slobodni umjetnik i objavljuje u dnevnoj, omladinskoj, studentskoj, revijalnoj i književnoj štampi. Neke od preko 40 njegovih knjiga štampane su u više izdanja. Njegova djela uvršćena su u čitanke, školsku lektiru, antologijske izbore poezije i prevođena su na strane jezike. Dobitnik je mnogobrojnih nagrada za poeziju, među kojima su: „Slovo Gorčina“, „Goranovo proljeće“ (1979), „Pjesnik – svjedok vremena“, „Stanko Rakita“ (2016).