ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1977
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Naslov 101 sevdalinka / odabrao i priredio Munib Maglajlić ; likovno obogaćenje Safet Zec
Vrsta građe narod.književ.
Ciljna grupa odrasli, opšte (lepa književnost)
Jezik srpski, hrvatski
Godina 1977
Izdanje 1. [bibliofilsko] izd. u ediciji Mala biblioteka
Izdavanje i proizvodnja Mostar : Prva književna komuna, 1977 (Ljubljana : `Tone Tomšič`)
Fizički opis 183 str. : ilustr. ; 22 cm
Drugi autori - osoba Maglajlić, Munib (priređivač, sakupljač)
Zec, Safet (ilustrator)
Rizvić, Muhsin (autor dodatnog teksta)
Zbirka Mala biblioteka / Prva književna komuna, Mostar. Baština ; ǂknj. ǂ5
(Karton)
Napomene Tiraž 3.000
Str. 179-183: Pogovor / Muhsin Rizvić
Rječnik: str. 163-173
Napomene: str. 175-177.

Munib Maglajlić već duže vremena se bavi izučavanjem fenomena sevdalinke, iz čega je proistekao čitav niz studija, ogleda i članaka iz njegovog pera, zapaženih u našoj naučnoj i književnoj javnosti.
Knjiga 101 sevdalinka također je jedan od rezultata toga rada.
Dr Muhsin Rizvić

Sevdalinka
Sevdalinka je tradicionalna gradska ljubavna pjesma Bosne i Hercegovine, nastala u osmanskom kulturnom krugu, ali oblikovana na posebnom bosanskohercegovačkom tlu. Njeno ime vezuje se za riječ sevdah, koja potiče od arapske riječi sawda i preko turskog jezika označava ljubavnu čežnju, melanholiju, zanos i unutrašnju patnju.
U sevdalinci se najčešće pjeva o ljubavi, čežnji, rastanku, neostvarenoj sreći, ljepoti djevojke ili mladića, gradskim mahalama, avlijama, baščama, česmama, rijekama i mostovima. Ona je istovremeno ljubavna pjesma, lirska ispovijest i slika jednog načina života. U njoj se često prepoznaje duh stare gradske kulture Sarajeva, Mostara, Banje Luke, Tuzle, Travnika, Livna, Foče, Višegrada i drugih bosanskohercegovačkih sredina.
Za sevdalinku su karakteristični sporiji tempo, melizmatično pjevanje, bogata melodijska linija i osjećanje duboke emotivne suzdržanosti. Ona rijetko izražava ljubav neposredno i otvoreno; češće je iskazuje kroz nagovještaj, simbol, pogled, uzdah, cvijet, pendžer, sokak ili vodu. Upravo ta uzdržana strast, spoj ljepote i tuge, čini sevdalinku jednom od najprepoznatljivijih formi južnoslovenske usmene lirike.
Poznate sevdalinke su, između ostalih: Emina, Kad ja pođoh na Bembašu, Snijeg pade na behar, na voće, Moj dilbere, Kraj tanana šadrvana, Mujo kuje konja po mjesecu, Zapjevala sojka ptica, Ah, što ćemo ljubav kriti i U Stambolu na Bosforu. Među najpoznatijim interpretatorima sevdalinke bili su Himzo Polovina, Zaim Imamović, Safet Isović, Nada Mamula, Zehra Deović, Beba Selimović, Meho Puzić i mnogi drugi.
Sevdalinka nije samo pjesma o ljubavi, nego i važan dio kulturnog pamćenja Bosne i Hercegovine. U njoj su sačuvani jezik, mentalitet, gradski ambijent, običaji, odnosi među ljudima i osjećanje svijeta koje spaja istočnjačku senzibilnost, slovensku lirsku tradiciju i bosanskohercegovačko iskustvo života.

MG P76 (N)