ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1976
Autor: Domaći
Jezik: Srpski

Omot iskrzan i repariran nevidljivim selotejpom.

Autor - osoba Zogović, Radovan
Naslov Knjažeska kancelarija / Radovan Zogović
Vrsta građe knjiga
Jezik srpski
Godina 1976
Izdavanje i proizvodnja Titograd : Pobjeda, 1976
Fizički opis 124 str. ; 22 cm
Zbirka Savremena poezija
Napomene Rječnik rusko-slovenskih riječi i oblika, manje poznatih riječi, turcizama itd.: str. 122-124.

Radovan Zogović (Mašnica, 19. avgust 1907 – Beograd, 5. januar 1986) bio je jugoslovenski pesnik.
Osnovnu školu završio je u rodnom kraju, gimnaziju je pohađao u Beranama, Peći i Tetovu, a književnost je diplomirao na Univerzitetu u Skoplju jula 1933. godine. Tokom studentskih dana upoznao se sa marksističkom literaturom, uključio u radnički pokret i postao komunista. U Skoplju se sprijateljio sa Kočom Racinom.
Tokom tridesetih godina, zajedno sa Milovanom Đilasom, bio je jedan od glavnih aktera polemičkog sukoba sa Miroslavom Krležom („sukob na književnoj ljevici“) o pitanjima diskursa i estetike savremene književnosti. Zastupao je stav da kolektivistički književnik u sebi nosi pokret koji odgovara pokretu mase.
U vreme kolonizacije Kosova bio je među prvim pesnicima koji su opisivali težak život crnogorskih doseljenika i njihovih suseda Albanaca pod monarhističkom vlašću. O tom iskustvu posebno svedoči njegova poema „Došljaci“ („Ali Binak“), objavljena 1937. godine u beogradskoj „Našoj stvarnosti“, kao i u zabranjenoj zbirci „Plameni golubovi“.
Tokom Drugog svetskog rata, od početka ustanka u Crnoj Gori 1941. godine, učestvovao je u partizanskom pokretu kao jedan od njegovih rukovodilaca. Radio je u ustaničkim komandama, učestvovao u izdavanju lista „Sloboda“ i bio član propagandnog odeljenja Glavnog štaba za Crnu Goru. Učestvovao je i u borbama u Bosni kao pripadnik 4. proleterske crnogorske brigade, a potom i kao član političkog odeljenja 1. proleterske divizije.
Posle rata bio je jedan od vodećih ljudi Agitpropa i obavljao je značajne političke i kulturne funkcije. Bio je član Centralnog komiteta KP Crne Gore, kandidat za člana CK KPJ i potpredsednik Udruženja književnika Jugoslavije.
Nakon 1948. godine, kao pristalica Sovjetskog Saveza, povukao se sa političkih funkcija, a 1949. bio je isključen iz KPJ i stavljen pod politički bojkot. Njegova dela tada prestaju da se objavljuju. Period marginalizacije trajao je do sredine šezdesetih godina, kada dolazi do njegove rehabilitacije i ponovnog objavljivanja dela.
Prevodio je sa ruskog, naročito Majakovskog i Gorkog. Bio je oženjen Verom Zogović, sa kojom je imao ćerku Mirku.
Dela
„Plameni golubovi“ (1937)
„Tri članka o srpskom eposu“ (1937)
„U martu 43-će“ (1943)
„Pesma o biografiji druga Tita“ (1944/1945)
„Preporađanje Bugarske“ (1945)
„Trgovci domovinom“ (1945)
„Sestra“ (1945)
„Primer kako ne treba praviti primere književnosti“ (1947)
„Na poprištu“ (1947)
„Prkosne strofe“ (1947)
„Njegoševa poema o borbi i slobodi“ (1949)
„Došljaci: pesme Ali Binaka“ (1958; 1968)
„Artikulisana riječ“ (1965)
„Pejzaži i nešto se dešava“ (1968)
„Žilama za kamen“ (1969)
„Crnogorske epske pjesme raznih vremena“ (1970)
„Lično, sasvim lično“ (1971)
„Književna sudanija“ (1974)
„Knjaževska kancelarija“ (1976)
„Noć i pola vijeka“ (1978)
„Usputno o nezaobilaznom“ (1983)
„Povremeno zauvijek“ (1985)
„Supret za sjutra“ (1985)
„Kožuh s pola rukava“ (1985; 2006)
„Pripovijetke“ (1985)
„Prepjevi“ (1989)
„Postajanje i postojanje“ (1993)
„Nepokornost sna“ (2001)
„Sabrana djela u deset knjiga“ (2008)
„Spornik“ (2009)
„Voćka na udarcu“ (2009)

MG P34 (N)