Godina izdanja: 2025
ISBN: 978-86-521-5779-2
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Na dva mesta malo čuknuta ivica leve rikne (v. sliku), inače nekorišćeno.

Autor - osoba Nabokov, Vladimir Vladimirovič, 1899-1977
Naslov Lolita / Vladimir Nabokov ; preveo s engleskog Branko Vučićević
Jedinstveni naslov Lolita. srpski jezik
Vrsta građe roman
Ciljna grupa odrasli, opšte (lepa književnost)
Jezik srpski
Godina 2025
Izdavanje i proizvodnja Beograd : Laguna, 2025 (Novi Sad : Artprint media)
Fizički opis 356 str. ; 20 cm
Drugi autori - osoba Vučićević, Branko, 1934-2016 (prevodilac)
(broš.)
Napomene Prevod dela: Lolita
Tiraž 2.000
O autoru: str. [357]
Napomene uz tekst.

„Bila je Lo, prosto Lo, ujutru, uspravljena, visoka sto četrdeset sedam centimetara, u jednoj sokni. Bila je Lola u pantalonama. Doli je bila u školi. Na tačkastoj liniji za potpis bila je Dolores. Ali u mome naručju uvek bejaše Lolita.“

Lolita, jedan od najznačajnijih romana XX veka, remek-delo majstora pripovedanja, Vladimira Nabokova, već 65 godina izaziva pažnju čitalaca, kritičara i proučavalaca književnosti – delom zbog kontroverzne teme, delom zbog niza literarnih i intertekstualnih zagonetki, ali i zbog nenadmašnog stila koji je zadavao, i još uvek zadaje neopisive muke prevodiocima širom sveta.
Priča o Hambertu Hambertu, sredovečnom perverznjaku i esteti, koji je zaljubljen u koketnu dvanaestogodišnju devojčicu Dolores Hejz, samo je zametak širokog tematskog spektra ovog dela: počevši od izgubljene ljubavi iz mladosti, preko bolesne požude, opsesije, rascepa između Hambertovih zamisli i stvarnosti, zabluda i nada; sa druge strane, ovo delo nije nimalo lako ukalupiti u jedan žanr, jer ih Nabokov vešto kombinuje unedogled, spajajući memoare, dnevnike, poeziju, putopis, bajke...

Vladimir Vladimirovič Nabokov (Sankt Peterburg, 22. april 1899 – Montre, Švajcarska, 2. jul 1977) bio je rusko-američki književnik, pesnik, prevodilac, književni kritičar i entomolog, jedan od najznačajnijih pisaca 20. veka. Rođen je u bogatoj i uglednoj aristokratskoj porodici. Njegov otac Vladimir Dmitrijevič Nabokov bio je istaknuti liberalni političar i protivnik carskog apsolutizma. Nabokov je odrastao u višejezičnoj sredini, od detinjstva govoreći ruski, engleski i francuski. Posle Oktobarske revolucije 1917. godine njegova porodica napustila je Rusiju, a Nabokov je nastavio školovanje na Univerzitetu u Kembridžu, gde je studirao slovensku i romansku književnost. Nakon diplomiranja 1922. godine preselio se u Berlin, u kojem je živela brojna ruska emigrantska zajednica. Iste godine njegov otac ubijen je u Berlinu dok je pokušavao da zaštiti političkog protivnika od atentatora. Nabokov je tokom dvadesetih i tridesetih godina, pod pseudonimom V. Sirin, objavljivao pesme, pripovetke i romane na ruskom jeziku. Među njegovim najznačajnijim delima iz ovog perioda nalaze se romani „Mašenjka“ (1926), „Kralj, dama, pub“ (1928), „Odbrana Lužina“ (1930), „Očajanje“ (1934), „Poziv na pogubljenje“ (1935–1936) i „Dar“ (1937–1938). Godine 1925. oženio se Verom Slonim, koja je tokom čitavog njegovog života bila njegova najbliža saradnica, urednica i prevoditeljka. Zbog uspona nacizma Nabokov je 1937. napustio Nemačku i preselio se u Francusku, a 1940. godine emigrirao je sa suprugom i sinom Dmitrijem u Sjedinjene Američke Države. U Americi je predavao rusku i evropsku književnost na Velsliju i Univerzitetu Kornel, a istovremeno se bavio proučavanjem leptira, naročito porodice plavaca, i radio u Muzeju komparativne zoologije Univerziteta Harvard. Postepeno je prešao na pisanje na engleskom jeziku, objavivši romane „Stvarni život Sebastijana Najta“ (1941), „Bend Sinister“ („U znaku nezakonito rođenih“, 1947) i „Lolita“ (1955). Upravo mu je „Lolita“, roman o opsesiji i seksualnom iskorišćavanju maloletne devojčice, donela svetsku slavu, ali i brojne kontroverze. Nakon velikog uspeha ovog romana napustio je univerzitetsku karijeru i 1961. preselio se u Švajcarsku, gde je živeo do smrti. U poznijem periodu objavio je romane „Pnin“ (1957), „Bleda vatra“ (1962), „Ada ili žar: porodična hronika“ (1969), „Prozirne stvari“ (1972) i „Pogledaj arlekine!“ (1974). Značajno mesto u njegovom opusu zauzima autobiografska knjiga „Govori, sećanje“ (1951, prošireno izdanje 1966), u kojoj evocira detinjstvo u Rusiji, emigrantske godine i sopstveni umetnički razvoj. Nabokov je bio i izuzetan prevodilac, a posebno je značajan njegov prevod Puškinovog „Evgenija Onjegina“ na engleski jezik, praćen opsežnim komentarima. Njegovu književnost odlikuju izuzetna jezička virtuoznost, složena narativna struktura, ironija, parodija, intertekstualnost, igra rečima i nepouzdani pripovedači. Česte teme njegovih dela jesu sećanje, nostalgija, izgnanstvo, identitet, opsesija i odnos umetnosti prema stvarnosti. Nabokov je odlučno odbacivao svođenje književnosti na političke, moralne ili psihološke poruke, smatrajući da je njena suština u umetničkoj originalnosti, preciznosti izraza i estetskom doživljaju. Danas se smatra jednim od najvećih stilista moderne književnosti i jednim od retkih pisaca koji su ostvarili vrhunska književna dela na dva jezika, ruskom i engleskom.

MG P44 (N)