ISBN: Ostalo
Godina izdanja: 1964
Jezik: Srpski
Autor: Strani

Dekameron - Boccaccio

DEKAMERON BOKACO

prevela Jerka Belan,

Format:21x14 cm.
Broj strana: 639
Izdavač i godina izdanja: Matica Hrvatska
1964 godina
Tvrd povez
4, izdanje

Dobro očuvano ,3- ,IZLIZANE SU I ISKRZANE ivice korica ,vidi se da je knjiga dosta koriscena , pecatirana ,bila u biblioteci nekada

- ima malo tragova hemijske ,ponegde zutila po stranicama

vidite sve slike ,za citanje je dobra

Dekameron je zbirka od 100 novela koju je napisao italijanski autor Đovani Bokačo. Verovatno je započeta 1350, a zaršena 1353. godine. To je srednjevjekovni alegrijski rad čije priče imaju oblike od erotskih do tragičnih. Teme su ljubavne ili o lukavosti i raznim neslanim šalama. Iako je to veliko umjetničko djelo sa elementima zabavnog karaktera, ipak je to važan istorijski dokument života u 14. vijeku. Dekameron u prevodu znači 10 dana.

Svaka priča je prožeta porukom da treba uživati u svakom trenutku, kao i kritikom lažnog morala. Sve priče su povezane jednom okvirnom koja govori kako su se sedam devojaka i tri mladića sklonili od kuge koja je harala Firencom na obližnjem imanju, gde su proveli 10 dana tako što je svaki dan svako ispričao po jednu priču. Posle svake priče se nalazi podatak kog dana je ispričana priča i koja je bila po redu toga dana. Bokačo je ovu zbirku pripovedaka posvetio svojoj dragoj Fjameti.

Dekameron se smatra jednim od najznačajnijih djela italijanske i evropske književnosti, djelom koje je utemeljilo italijansku prozu na narodnom jeziku.

1. dan - nema utvrđenu temu, kraljica je Pampinea
2. dan - neprilike sa srećnim krajem, kraljica je Filomena
3. dan - o domišljatim ljudima, kraljica je Nejfila
4. dan - o nesrećnim ljubavima, kralj je Filostrato
5. dan - o srećnim ljubavima, kraljica je Fiameta
6. dan - o onima koji su se veštom dosetkom osvetili ili spasili, kraljica je Eliza
7. dan - o ženama koje su prevarile muževe, kralj je Diones
8. dan - šale žena sa muškarcima i obratno, kraljica je Laureta
9. dan - slobodna tema, kraljica je Emelija
10. dan - nema utvrđenu temu, kralj je Pamfil


Đovani Bokačo (ital. Giovanni Boccaccio; Čertaldo, 1313 — Čertaldo, 1375), italijanski književnik, humanista. Učestvovao aktivno u političkom i kulturnom životu firentinske Komune.


Đovani Bokačo, jedan od najznačajnijih pisaca humanizma, rođen je 1313. godine, najverovatnije u Čertaldu, kao vanbračno dete imućnog trgovca Bokačina di Kelina.[2] Mladost je proveo u Napulju, gde se školovao i započeo svoj književni razvoj.[3] Kada se pojavila crna kuga 1348. godine, Bokačo se nalazio u Firenci. Od kuge su umrli njegov otac i maćeha, i tada je Bokačo ostao na čelu roditeljskog doma. Nakon 1348. godine, književna slava i društveni položaj počeli su da mu donose različita priznanja od firentinske Komune. Pisac se tokom sledeće decenije bavio raznim zvaničnim, diplomatskim poslovima. Veoma veliki uticaj na Bokačov duhovni razvoj i književni rad imao je Petrarka, sa kojim se Bokačo upoznao 1350. godine u Firenci, i sa kojim je ostao prijatelj do kraja života. Propast zavere u decembru 1360. godine, u koju su bile umešane ličnosti veoma bliske Bokaču izmenila je političke odnose unutar firentinske Komune. U tom periodu Bokačo je udaljen od javnih obaveza. Razočaran prevarama i intrigama u gradskom političkom životu pisac se povukao u Čertaldo, gde je učio i meditirao. U novoj fazi političke napetosti, Bokačo je dobio nova javna zaduženja. Od velike važnosti bila je njegova poslanička misija, od avgusta do novembra 1365. godine, koja je papi Urbanu V donela podršku Firence za povratak papskog dvora u Rim. U proleće 1371. godine vratio se u Čertaldo sa svog poslednjeg putovanja u Napulj, i tu je živeo u oskudici, bolestan, među svojim knjigama. Godine 1373. firentinska Komuna ga je pozvala da u crkvi San Stefano di Badija javno čita i tumači Danteovu Komediju. Umro je u Čertaldu 21. decembra 1375. godine.


(u hodniku ,na otvorenom ,na polici)